جستجوی پزشکان

استر پتوکوک های گروه A

استر پتوکوک های گروه A
سه شنبه 25 سپتامبر 2018

استرپتوکوک های گروه A:

گروه A لنسفیلد از یک گونه منفرد به نام استرپتوکوک پیوژن تشکیل شده است .همانطور که از نام گونه بر می آید ،این ارگانیسم موجب طیفی از عفونت های چرک زا می گردد.

بعلاوه استرپتوکوک های گروه A میتوانند سندرم های بعد از عفونت مربوط به تب روماتیسمی حاد یا ARF ( که منحصرا با عفونت استرپتوکوک پیوژن همراه میشود ،و گلومرولونفریا به دنبال عفونت استرپتوکوکی PSGN را آغاز نمایند.

در جهان عفونتهای GAS و سکل های ناشی از آنها به ویژه تب روما تیسمی حاد و بیماری روماتیسمی قلبی ) مسئول حدود 500000  مورد مرگ و میر سالیانه میشوند.

هر چند اطلاعات کامل نیست اما بنظر میرسد میزان بروز همه انواع عفونتهای GAS و بیماریهای روماتیسمی همراه در کشورهای فقیر ده برابر بیش از کشورهای پیشرفته میباشد.

بیماریزایی : استرپتوکوک های گروه A تعدادی از اجزاء سطحی سلول و فرآوردهای خارج سلولی را میسازنند که هر دو در بیماریزایی عفونت و پاسخ ایمنی فرد میزبان اهمیت دارند.

دیواره سلولی حاوی یک آنتی ژن کربوهیدراتی است که ممکن است با استفاده از درمان با اسید ، آزاد شود .

واکنش چنین بخشهای استخراج شده توسط اسید با آنتی سرم مخصوص گروه A ، پایه شناسایی دقیق یک سویه استرپتوکوکی به نام استرپتوکوک پیوژن است .

پروتئین سطحی اصلی استرپتوکوک های گروه A پروتئین M است که در بیش از ۱۰۰ گونه مجزا از لحاظ آنتی ژن تظاهر می یابد و مبنایی است برای سروتایپ نمودن سویه ها از طریق آنتی سرم های اختصاصی .

مولکولهایی پروتئین M ساختمانهای رشته ای دارندکه در دیواره سلول لنگر انداخته اند و به صورت بیرون زدگی مویی شکل به فواصل دو دست سطح سلول گسترش می یابند.

توالی آمینو اسیدی انتهایی یا بخش پایانه آمینی مولکول پروتئین M کاملا متغیراست و به عنوان مسئول تنوع آنتی ژنیک انواع مختلف پروتئین M به حساب می آید ، در حالی که نواحی ابتدایی تر پروتئین نسبتا بدون تغییر هستند .

در یک روش جدیدتر جهت تشخیص پروتئین M متعلق به نمونه جدا شده استرپتوکوکی گروه A از روش واکنش زنجیره پلیمراز جهت تکثیر ناحیه متغیر ژن emm استفاده میشود که پروتئین M را رمز گذاری میکند.

تجزیه توالی DNA ی تکه ژن تکثیر یافته ، با یک پایگاه داده ای وسیع ( بدست آمده در مراکز پیشگیری و کنترل بیماری (CDC)مربوط به تعیین نوع emm  قابل قیاس است .

این روش نیاز به تعیین نوع سرم ها که فقط در چند آزمایشگاه مرجع در دسترس اند را از بین میبرد وجود پروتئین M موجود بر روی نمونه جدا شده استرپتوکوک گروه A مرتبط با توانایی مقاومت استرپتوکوک در مقابل نابودی با واسطه فاگوسیتوز در خون تازه انسان میباشد و بنظر میرسد این پدیده حداقل تا حدودی ناشی از اتصال فیبرینوژن پلاسما به مولکولهای پروتئین M  موجود بر روی سطح استرپتوکوک باشد که با فعالیت کمپلمانی و رسوب بخشهای اپسونیزه کننده کمپلمان بر روی سلول باکتریایی تداخل می نماید.

این مقاومت نسبت به فاگئسیتوز ، به  وسیله آنتی بادیهای اختصاصی پروتئین M از میان برداشته میشود در نتیجه چنین افرادی که به سببعفونت پیشین ، دارای آنتی بادیهای اکتسابی علیه یک نوع پروتئین M  وارد شده به بدن هستند ، در مقابل عفونت بعدی با ارگانیسم های دارای همان نوع پروتئین M ایمن هستند اما در مقابل انواع دیگر پروتئین M خیر .

استرپتوکوک های گروه A به درجات مختلف ،با دقت یک کپسول پلی ساکاریدی متشکل از اسیدهیالو رونیک را میسازند.

تولید مقادیر زیاد کپسول اسید هیالو رنیک توسط سویه های معین ، یک نمای موکوئیدی شاخص به کلونی های باکتریایی میبخشد.

پلی ساکارید کپسولی نقشی مهم نیز در محافظت ارگانیسم در مقابل هضم و.کشته شدن توسط فاگوسیت ها ، ایفا می نماید..

بر خلاف پروتئین M کپسول اسید هیالو رونیک یک عامل ایمنی زای ضعیف بوده ، و آنتیبادیهای ضد هیالو رونات در ایمنی محافظت کننده نقشی نشان نداده اند.

احتمالا علت آن ، همسانی ساختمانی باز بین اسید هیالو رونیک استر پتوکوکی و اسید هیالو رونیک بافت های همبند پستانداران است.

ممکن است پلی ساکاریئ کپسولی نقشی را نیز در کلونیزه شدن استرپتوکوک گروه A در حلق ایفا نمایند.کلونیزه شدن از طریق اتصال به CD44 اعمال میشود که یک پروتئین متصل شونده به اسید هیالورونیک بوده ، بر روی سلولهای اپتیلیالی حلق انسان تظاهر می یابد.

استرپتوکوک های گروه A تعداد زیادی فرآوردهای خارج سلولی تولید می نمایند که ممکن است در سمیت موضعی و سیستمیک و در گسترش عفونت از طریق بافت ها با اهمیت باشند.

این فرآورده ها عبارتند از استرپتولیزین های S و O سمومی که غشاهای سلولی را تخریب نموده و مسئول همو لیز ایجاد شده توسط ارگانیسم ها هستند .

استرپتوکیناز SpyCEP .DNases یک سرین پروتئاز که سیتوکین جاذب شیمایی اینترلوکین ۸ را شکسته و غیر فعال میکند و بدین وسیله مانع فراخوانی نوتروفیل ها به محل عفونت میشود و چندین اگزو توکسین تب زا اگزو توکسین های چرک زا که بیشتر تحت عنوان سموم اریتروژنیک شناخته شده اند موجب راش پوستی مربوط به تب مخملکی میشوند.

از اواسط دهه ۱۹۸۰ سویه های تولید کننده اگزوتوکسین پیوژنیک مربوط به استرپتوکوک گروه A با عفونت های مهاجم شدید غیر معمول از جمله فاشئیت نکروزان و سندرم شوک شمی استرپتوکوکی TSS ارتباط داده شده اند.

چندین فرآورده خارج سلولی پاسخ های آنتی بادی اختصاصی مفید در شناسایی سرمی عفونت استرپتوکوکی اخیر را تحریک می نمایند.

آزمونهای مربوط به این آنتی بادیها ، در مرحله اول جهتتعیین عفونت استرپتوکوکی قبلی ، در موارد مشکوک به تب روماتیسمی حاد یا گلومرولونفریت بعد از استر پتوکوکی مورد استفاده قرار می گیرد.

 

تماس ( خط 4 رقمی )