بیمار زایی پنوموکوک :
پنوموکوک در سنین پایین در نازو فارنکس انسان کلونیزه میشود به طور کلی کلونیزاسیون بدون علامت می باشد ولی شواهدی وجود دارد که کلونیزاسیون با نشانه های خفیف تنفسی به خصوص در سنین بسیار پایین همراه بوده است.
از نازو فارنکس باکتری از طریق جریان خون به محل های دوردست مانند مغز مفاصل استخوان ها حافظه صفاقی منتشر می شود و یا به صورت موضعی به سطوح مخاطی گسترش پیدا میکند و موجب اوئیت میانی یا پنومونی میشود.
در موارد نادری انتشار مستقیم از ناز و فارنکس سیستم عصبی مرکزی میتواند در نتیجه شکستگی های استخوان جمجمه رخ دهد اگرچه بیشتر موارد مننژیت پنوموکوک ثانویه به انتشار خون رخ می دهد پنوموکوک میتواند موجب بیماری در تقریبا هر ارگان یا قسمتی از بدن گردد با این حال اوتیت میانی ، پنومونی ، باکتریمی و مننژیت رایج ترین آنها هستند.
کلونیزاسیون نسبتاً واقعه رایجی است با وجود اینکه به ندرت موجب بیماری میشود در نازو فارنکس ، پنوموکوک که در مخاط ترشحی سلولهای اپی تلیال ( جایی که دور از دستر از عوامل ایمنی موضعی مانند لوکوسیت ها و کمپلمانها میباشند زنده می مانند .
ما خود به خودی خود یکی از مکانیسم های دفاعی میباشد و جریان مخاط تا حدی منشا گرفته از حرکات مژکها که به آن بالا برنده موکو سیلیاری میگویند.
منجر به پاکسازی می کانیکی کلومیفن گردد در حالی که بسیاری از حملات کلونیزاسیون دوره کوتاهی دارند مطالعات طولی در بزرگسالان و کودکان کلونیزاسیون با یک سرور اختصاصی راحتی چندین ماه نشان داده اند.
کلونیزاسیون در نهایت منجر به ایجادIgG سرمی اختصاصی- کپسول می گردد که به نظر می آید در پاکسازی باکتری از ناز و فارنکس نقش واسطه ای داشته باشند.
همچنین آنتی بادی های IgG علیه سلول های دیواره ای واژه یاب سطحی یا پروتئینهای ترشحی در گردش خون متناسب با سن یا بعد از تلویزیون ظاهر میشوند نقش بیولوژیکی این آنتیبادیها کمتر مشخص شده است.
اکتساب یک سروتایپ کلونیزه شده جدید با احتمال بیشتری با تهاجم بعدی همراه است در نتیجه نبود ایمنی اختصاصی انتی ویروس همزمان میزبان را برای کلونیزاسیون پنوموکوکی میکند و بیماری پنوماتیکی در یک فرد کلونیزه شده اغلب بعد از اختلال مخاطره نازوفارنکس در نتیجه عفونت ها رخ می دهند.
به نظر می رسد که تولید موضعی سیتوکین بعد از یک عفونت ویروسی عوامل adhesin را در اپی تلیوم تنفسی تنظیم افزایشی میکند و امکان چسبیدن پنوموکوک از طریق انواعی از مولکولهای چسبان سطحی شامل PSaAو PsPA و CspCو HyLو Pneumolysin و نور آمینیدازها را فراهم میکند مولکول های چسبان همراه با التهاب ناشی از عوامل محیطی مانند پپتید و گلیکان ها و اسیدهای تئوریک منجر به تهاجم میشود.
این التهاب ناشی از عوامل متنوع مشتق از بازی نمی باشد همراه با عفونت پنوموکوکی می باشد اسیدهای تئوریک و پپتیدوگلیکان های دیواره سلولی آزادسازی انواعی از سیتوکین ها شامل سیتوکین های پیش التهابی IL6,ILIفاکتورنکروز دهنده بافتی ( TNF)- و فعال شدن کمپلمانی را از طریق راه جایگزین موجب می شود بنابر این لکوسیتهای پلی مورفونو کلنوئر جذب محل میشوند و یک پاسخ التهابی شدید را ایجاد میکنند.
همچنین پنومئلیزین در پاتولوژی موضوع حائز اهمیت است و موجب ایجاد سیتوکین پیش التهابی از طریق منو سید های موضعی می گردد.
کپسول پنوموکوکی مشتمل بر پلی ساکاریدهای دارای خواص ضد فاگوسیتی به علت مقاومت علیه رسوب کمپلمان نقش مهمی را در بیماریزایی ارگانیسم ایفا میکند.
در حالی که بیشتر انواع کپسول می توانند موجب بیماری در انسان شوند بیشتر انواع کپسولی خاصی از محل های عفونت جدا شده اند علت غالب بودن بعضی سرو تایپ ها نسبت به سایر موارد در IPP به تصویر کشیده است معلوم نیست .
No related posts.