جستجوی پزشکان

پیشگیری از عفونت های باکتریایی

پیشگیری از عفونت های باکتریایی
شنبه 08 سپتامبر 2018

پیشگیری از عفونتهای باکتریایی:

گاه استفاده از انتی بیوتیک ها در بیمارانی اندیکاسیون دارد که شواهدی از عفونت ندارند ، اما انتظار میرود به دلیل شرایط زمینه ای که خطر عمده ای برای عفونت هستند .

در معرض پاتوژن های باکتریایی قرار گیرند اصول پایه ای پیشگیری آنتی بیوتیکی بر موارد زیر استوار است اولا خطر بالقوه عفونت باید بیش از خطر عوارض جانبی آنتی بیوتیک باشد.

ثانیا آنتی بیوتیک باید برای کوتاه ترین زمان لازم برای پیشگیری از عفونت مورد نظر تجویز گردد.ثالثا آنتی بیوتیک باید پیش از وقوع خطر مورد انتظار ( مثلا ظرف یک ساعت قبل از برش جراحی های انتخابی )یا در کوتاهترین زمان ممکن پس از مواجهه با یک فرد آلوده ( مثلا به مننژیت مننگوکوکی ) تجویز شود .

اندیکاسیون های اصلی پیشگیری آنتی بیوتیکی در بزرگسالان دکر شده است .

در این جدول تنها به مواردی اشاره شده که مورد قبول اغلب محققین بوده ، به وسیله مطالعات دقیق تایید شده یا توسط گروه های از متخصصین توصیه شده اند .

در موارد زیر هم پیشگیری توصیه شده در موارد زیر هم پیشگیری توصیه شده اما مورد قبول کمتری از محققین قرار گرفته است سلولیت عود کننده توام با لنف ادم ، مننژیت پنوموکوکی عود کننده همزمان با کمبودهایی در ایمنی هومورال یا نشت CSF  اسهال مسافرین ، سپسیس گرم منفی توام با نوتروپنی و پریتونیت باکتریایی خود به خودی توام با آسیت .

استفاده از داروهای ضد میکروبی در اطفال برای جلوگیری از تب روماتیسمی نیز اقدامی متداول است پیشگیری آنتی‌بیوتیک در ایالات متحده در مورد عفونت های متعاقب جراحی میباشد.

آنتی‌بیوتیک‌ها در فاصله کوتاه پیش از جراحی و در مورد جراحی های طولانی ادامه تحصیل در حین جراحی به منظور تضمین سطح بالای دارو در سرم مو بافت ها حین جراحی تجویز می شود هدف اصلی ریشه‌کنی باکتری هایی است که از هوای اتاق جراحی پوست تیم جراحی یا خود بیمار منشاء می‌گیرند و ممکن است زخم را آلوده کنند.

پیشگیری در تمام جراحی ها به جز جراحی کولورکتال آمد علیه استافیلوکوک ها طراحی می‌شود سفازولین شایع‌ترین دارویی توصیه شده است هدف از تجویز آنتی بیوتیک ها پیشگیری از عفونت زخم یا ابزار کاش شده از تمام عفونت هایی که ممکن است پس از جراحی ایجاد شود مثلا عفونت‌های دستگاه ادراری یا پنومونی پیشگیری درازمدت بالای ۲۴ ساعت تنها به تغییر فلور طبیعی می انجامد و عفونت‌های با ارگانیسمهای را ایجاد می‌کنند که به آنتی‌بیوتیک‌های تجویز شده مقاوم هستند.

تلاش های ملی برای کاهش عفونتهای محل جراحی از سال ۲۰۰۲ توسط پروژه پیشگیری از عفونت جراحیSIPP سرو شده که توسط مراکز خدماتMedicaidو Medicare پشتیبانی می‌شد.

ابتکاراتی بیشتر بر عهده برنامه بهبود کیفیت جراحی کالج آمریکایی در راه آن ملی برای توصیف بیشتر بهترین کالا و کاهش عفونتهای محل جراحی قرار گرفته است.

طول درمان و شکسته : تا همین اواخر انگیزه کمی برای مشخص کردن مناسب‌ترین طول درمان وجود داشت و به بیمارانی برای استفاده از یک دوره هفت تا ده روزه آنتی بیوتیک برای درمان اکثر عفونت های شایع آموزش داده می شد.

تعدادی از مطالعات اخیر دوره‌های کوتاه تر درمان را به ویژه برای درمان مبتلایان به پنومونی کسب شده از اجتماع ۵ روز و پنومونی مرتبط با ونتیلاتور هفت یا هشت روز ارزیابی نمودند.

عفونتهای باکتریال شاهینی را لیست نموده که راهکارهایی برای آنها به ثبت رسیده اند و تجربیات بالینی کافی جهت مشخص شدن طول درمان موجود می باشد تست علاج نهایی جهت عفونت باکتریال عدم ورود عفونت به هنگام قطع درمان است به صورت بازگشت عفونت با همان ارگانیسم عفونت اول را ایجاد کرده بود تعریف می شود بنابراین به طور کلی مدت درمان باید به قدری باشد که از آن جلوگیری کرده و بیش از حد لازم نیز نباشد درمانی که به مدت بیش از محدوده تاثیر گذاری انجام شود موجب افزایش عوارض جانبی دارو و گزینش شدن باکتریهای مقاوم می گردد.

هنر درمان عفونتهای باکتریال در توانایی تعیین طول مناسب درمان جهت عفونت های نهفته است که توسط راهکارهای به ثبت رسیده پوشش داده نشده است درمان مجدد عفونت هایی که درمان آنها با شکست مواجه شده معمولا به یک دوره طولانی بیش از چهار هفته با ترکیب داروهای ضد باکتریال  نیاز دارد.

استفاده از آنتی بیوتیک ها معمولا منطقی نیست که علت آن به آسانی قابل فهم است اغلب اوقات شخیص عفونت‌های باکتریال قطعی نیست و ممکن است بیماران در چنین شرایطی توافق یا درخواست درمان ضدمیکروبی داشته باشند با پزشکان حتی وقتی علت نامشخص باشد مایل به درمان موثر هستند میزان های مقاومت بسیاری از عوامل بیماری زایی باکتریال مرتب در حال تغییر است و حتی کارشناسان ممکن است در مورد درمان مناسب و اهمیت بالینی مقاومت مقاومت بعضی پاتوژن های توافق نداشته باشند.

تحقیقات مداوم گزارش می دهند در حدود ۵۰ درصد موارد استفاده از آنتی بیوتیک ها به نحوی نامناسب است صرف نظر از جنبه مادی هزینه استفاده از آنتی بیوتیک های گرانقیمت لازم خسارت شدید تری نیز باید برای نقاشی های ناشی از عفونت های سوار شده نظیر بیماری C .دیفسیل  عوارض نامطلوب جانبی داذویی ، تداخلات دارویی و گزینش شدن ارگانیسم های مقاوم پرداخت گردد.

اینکه این هزینه‌ها به طور اساسی به هزینه کلی مراقبت پزشکی می افزاید به طور فزاینده تصدیق می شود.

با توجه به اینکه تعداد آنتی‌بیوتیک های جدیدی که وارد بازار جهانی می‌شود نسبت به گذشته کمتر شده اند در مورد افزایش مداوم میکرو ارگانیسم های مقاوم و علل و راه حل های آن مطالب زیادی نوشته شده اند.

به نظر این پیام آشناست باید استفاده از آنتی بیوتیک‌های موجود جدید تر باشد و در صورتی که ما بتوانیم میزان های افزایش مقاومت را کنترل کرده یا شکست دهیم تا کنترل عفونتها به بهتر انجام میگیرد عبارت نظارت بر آنتی بیوتیک ها برای توصیف نگرش جدیدی است که در مورد مصرف آنتی بیوتیک ها برای حفظ کارایی آنها به کار میرود موسسات حرفه ای بیمارستان ها را تشویق می‌کنند تا برنامه‌های نظم دهنده نظارت بر آنتی بیوتیک را اجرا کنند این برنامه‌ها برای بهبود کیفیت مراقبت از بیمار با به کار گیری بهترین روش‌ها در سطح منطقه طراحی شده‌اند و تضمین می‌کنند که داروهای ضد میکروبی فقط در مواقع لزوم در مناسب ترین مقدار برای مناسب برای درمان استفاده میشود.

در حالی که بعضی از داروهای جدید ضد میکروبی به طور غیرقابل انکاری پیشرفت مهمی در زمینه درمان به حساب می‌آیند بسیاری از آنها نیز مزیتی بر در و های قدیمی تر و ارزانتر ندارند.

با چند استثنای معدود داروهای جدید معمولاً در مقایسه با داروهای قدیمی‌تر در کارآزمایی‌های بالینی موثرتر نیستند و اشعار شیوع بالای مقاومت اغلب صرفاً به عنوان یک مزیت داروهای جدید نسبت به درمانی های قدیمی تر برای بازار یابی محسوب میشود .

پیشنهادات زیر به منظور فراهم کردن راهنمایی برای مسیر پر پیچ و خم آنتی بیوتیک آمده‌اند اول ارزیابی های ان ای در مورد کارایی داروهای جدید و قدیمی موجوداند.

منابع آنلاین نظیر وب سایت دانشگاه جان هاپکیننر )www.hapkins-abxguide,org ) حاوی اطلاعات به روز و کاربردی در مورد آنتی بیوتیکها و رژیم های درمانی می‌باشد راهکارهای مبتنی بر شواهد نیز برای برخورد با اکثر عفونت ها از طریق جامعه بیماری های عفونی آمریکا(www,idsociety.org) در دسترس میباشند به علاوه متون تخصصی مانند principles and practice of infectious diseases به صورت آنلاین در دسترس اند.

ثانیه پزشکان باید با خیال راحت داروهای معدودی را که توسط کارشناسان و نهادهای حرفه ای غیر وابسته توصیه شده تجویز نماید و تا زمانی که مزایای یک داروی جدید به روشنی آشکار نشده است در برابر تجویز آن مقاومت کنند آنتی بیوتیک جدید با طیف اثر بیشتر و قدرت بالاتر یا نسبت بالاتر غلظت سرمی بهMIC  از لحاظ بالینی موثرتر نیست .

سال سن پزشکان بایستی با الگوهای حساسیت منطقه ای باکتریال که از طریق آنتی بیوگرام های سالانه منتشر شده توسط آزمایشگاه میکروبیولوژی بالینی با بیمارستان ها در دسترسند آشنا باشند.

ممکن است استفاده از یک داروی جدید با فعالیت بالاتر در برابر p آئرو وژینوزا در صورتی که این پاتوژن در منطقه نادر است و یا به داروهای متداول قدیمی حساس مانده لزومی نداشته باشند نکته چهارم اینکه همچنان باید نسبت به ادعاهای تولیدکنندگان نگرش بدبینانه داشت.

به عنوان مثال از افزایش میزان های مقاومت نسبت به پنی سیلین در میان سویه‌های اS پنومونیه برای اشاعه مصرف داروهای وسیع و بی نظیر فلوروکینولونها استفاده گردید.

با این وجود به جز در موارد مبتلایان به مننژیت آموکسی سیلین همچنان از داروهای موثر برای درمان این سویه ها به اصطلاح مقاوم به پنی سیلین محسوب می‌شود نهایت اینکه با توجه به مصرف آنتی بیوتیک ها برای درمان بیماران بستری تدابیری در جهت استفاده بهینه از این داروها تحت بررسی می باشد.

موثر بودن استراتژی چرخش آنتی‌بیوتیک‌های اثبات نشده است اما سایر اقداماتی نظیر کاهش دوره درمان امیدبخش است برای حفظ کارایی ترکیبات موجود استفاده از راهکارهای مبتنی بر شواهد دیگر برای اصلاح مصرف آنتی‌بیوتیک‌ها بهترین راه به نظر می رسد.

به عنوان مثال معمولاً در بیماران بسیار بدحال درمان تجربی مناسب با یک یا چند داروی وسیع الطیف باعث بهبود میزان‌های بقا می شود اما اغلب اوقات می‌تواند رمان را پس از حاضر شدن نتایج کشت و خاصیت آنتی بیوتیک با تغییر داروها به عواملی باعث اثر داروهای خوراکی ساده تر کرد.

با این تیم برای عدم تغییر درمان تجربی و سیاتیک که موثر بوده وسوسه قابل درکی وجود دارد اما تغییر درمان به داروهای اختصاصی طرح وقتی شرایط بالینی بیمار بهبود یافته است روی نتیجه اثری ندارد.

حرکات فعال و امیدبخش در مورد استفاده از دوره های کوتاه در آنتی بیوتیک ها در دست انجام است شاید با به کارگیری مارکرهای التهاب مثل غلظت سرمی پروکسی تونین  بسیاری از آنتی‌بیوتیک‌ها را که زمانی برای هفت الی چهار روز تجویز می‌شد نمی‌توان بدون کاهش اثر و افزایش میزان های ترفند برای سه الی پنج روز تجویز نمود.

دوره های درمان کوتاهی که ثابت شده به اندازه دوره های طولانی تر موثرند فرصتی را برای کاهش مصرف کلیدارو فراهم می‌کند و ممکن است منجر کاهش مقاومت شوند درمان های کوتاه مدت علاوه بر اینکه روی مراقبت از بیماران اثر بدی ندارد موجب جلوگیری از بسیاری از عوارض و هزینه‌های غیر ضروری می شود همچنین با این کار کارایی این داروها ارزشمند نیز احتمالا طولانی تر خواهد شد.

تماس ( خط 4 رقمی )