پیوند ریه

پیوند ریه :

اینکه گیرندگان ریه پیوندی مستعد پنومونی باشد تعجب آور نیست احتمالا ترکیبی از ایسکمی و آسیب مخاطی متعاقب آن به همراه از بین رفتن عصب و عدم تخلیه در میزان بالای پنومونی ( ۶۶ درصد در یک مطالعه دخیل هستند.

پروفیلاکسی با مقادیر زیادی آنتی بیوتیک‌های وسیع الطیف که سه تا چهار روز اول جراحی شاید احتمال پنومونی را کاهش دهند عوامل بیماری زای گرم منفی آنتروباکتریاسه و گونه‌های پسودو مونا در دو هفته اول جراحی محدوده زمانی حداکثر آسیب پذیری مشکل ساز هستند.

همچنین پنومونی می‌تواند توسط کاندیدا احتمالا در نتیجه کلونیزاسیون های ریه اهدایی آسپرژیلوس و کریپتوکوکوس ایجاد شود.

شاید مدیا ستینیت در دریافت کنندگان ریه پیوندی از پیوند قلب هم شاید در باشند با عکس در دو هفته اول جراحی به وجود می آیند بدون پروفیلاکسی معمولا پنومونیت CMV ماه اول جراحی بروز می کند و بیماری اولیه دیرتر از بیماری ناشی از فعالیت مجدد رخ میدهد.

عفونت های میان مدت

میزان بروز عفونتCMV فعالیت مجدد اولیه اگر اهدا کننده ی گیرنده به CMVآلوده باشند بین ۷۵ تا ۱۰۰ درصد است.

بیماری‌هایی القایی CMVدر دریافت کنندگان قلب پیوندی شدیدترین شکل خود را دارد اینکه آیا این شدت عدم تطبیق آنتی ژن و سلول های ایمنی میزبان مربوط است یا دیگر عوامل غیر ایمنی معمول نیست.

بیش از نصف دریافت کنندگان ریه پیوندی با بیماری علامت دار CMV دچار پنومونی هستند مشکل تمایز بین تصویر رادیوگرافی عفونت CMV از پس زدن پیوند درمان را پیچیده تر می کند.

CMV می‌تواند باعث برو نشولیت انسدادی در ریه پیوندی هم بشود بروز پنومونیت   به دلیلHSV باعث استفاده از آسیکلوویر  نیز به عنوان پروفیلاکسی شد.

شاید این پروفیلاکسی میزان بیماریCMV را نیز کاهش دهد اما گانسیکلوویر علیه CMV فعال تر است و علیه HSV نیز فعال می باشد.

پروفیلاکسی با گانسیکلوویر وریدی ( یا وال گانسیکلو ویر به عنوان جایگزین خوراکی ) برای دریافت کنندگان ریه پیوندی توصیه می‌شود سایر داروهای جایگزین ضد ویروسی بیشتر در قسمت مربوط به پیوند سلول‌های بنیادی خون‌ساز بحث شده اند.

هرچند میزان حقوق کلیه بیماری شدید با پروفیلاکسی کم می‌شود اما با قطع کردن پروفیلاکسی بیماری برص مستقل از این حالت در سال‌های اخیر به طور روز افزونی دیده می‌شود پس از بهبودی از عوارض حول و حوش پیوند � بسیاری از موارد با کم کردن سرکوب ایمنی معمولا بیماری برای مقابله با عفونت‌های دیر آماده تر می گردد.

عفونت های دیر رس

میزان بروز پنوموسیستیس که شاید علائم اندکی داشته باشد میان دریافت‌کنندگان روی پیوندی زیاد است بعضی از انواع پروفیلاکسی پنومونیپنوموسیستیس در تمام انواع پیوند اعضا توصیه می شود پروفیلاکسی با تری متوریم-سولفامتوکسازول برای ۱۲ ماه پس از پیوند می تواند برای پیشگیری از بیماری پنوموسیستیس در بیمارانی که میزان سرکوب ایمنی در ایشان بیشتر نشده کافی باشد.

همانند دیگر دریافت کنندگان پیوند، عفونت EBV می‌تواند باعث سندرم شبه مونونوکلئوز یا EBV-LPD شود.

تمایل بلاست های سلول B به حضور در ریه بعد از پیوند ریه بیش از پیوند اعضای دیگر است که شاید به علت یک منبع غنی از سلولهای B در بافت لنفوئید مرتبط با برونش باشد.

کاهش سرکوب ایمنی نطور که در قسمت‌های پیشین بحث شد باعث فروکش کردن بیماری در برخی موارد می‌شود اما فشرده شدن مجرای هوا می‌تواند مهلت باشد و بنابراین شاید دخالت سریعتر ضروری تر باشد.

رویکرد به EBV-LPD  مشابه مطالب شرح داده شده در بخش های قبلی است .