استفاده از داروی تزریقی ( الف ) آلت تناسلی
با این وجود ، وقتی ساعت ها گذشت و نعوظ همچنان ادامه داشت . درد ایجاد می شود و آن چیزی که زمانی منشأ لذت بوده حالا منشأ نگرانی می شود . درمان Priapism یک درمان اورژانس در نظر گرفته می شود . اگر خون به مدت طولانی در آلت تناسلی احتباس یابد ، به بخش های نعوظی آلت آسیب وارد می شود و نعوظ های بعدی امکان پذیر نخواهد بود . همه مردان کاندید درمان تزریقی نیستند . بیمارانی که به نسبت به این دارو حساسیت دارند ، آن هایی که ناهنجاری خونی دارند مانند هموفیلی ها ، کم خونی داسی شکل و لوسمی ، آن هایی که کاشت آلت تناسلی انجام داده اند و نهایتا آن هایی که در آلت تناسلی خود زخم دارند و یا کجی آلت تناسلی دارند نباید از این نوع درمان استفاده نمایند . برخی منتقدین برنامه خودتزریقی می گویند : این نوع درمان ناراحتی زیادی برای فرد ایجاد می کند . با این وجود ، مصاحبه با بیماران نشان داده است که دلایل زیاد دیگری بوده است که باعث عدم توانایی جنسی شده است . فاکتورهایی مانند عدم توانایی جنسی شده است . فاکتورهایی مانند عدم علاقه به سکس از این جمله بوده است . قیمت دارو نیز یکی از عواملی بوده که بیماران عدم استفاده از آن را ترجیح می داده اند . با این وجود ، هنوز هم برخی از افراد به دلیل عدم کارایی لازم دارو ، استفاده از آن را قطع کرده اند . به دلیل نازک بودن زیاد سوزن ، فقط ناراحتی کمی در هنگام تزریق ایجاد می شود اما شایع ترین واکنش نامطلوب این روش درمانی ، همین قضیه است .
درمان به وسیله تزریق تأثیر بسیار زیادی در درمان مردان مبتلا به ناتوانی جنسی داشته است . با وجودی که مشکل بتوان میزان موفقیت این روش را به دست آورده اما 70 تا90% مردان قادر به حصول نعوظی کافی برای آمیزش جنسی بوده اند . البته میزان موفقیت تا حدی نیز بستگی به نوع داروی مورد استفاده دارد . میزان رضایت همسران این افراد نیز 60 تا 70% بوده است . درمان خودتزریقی هم برای علل فیزیکی ناتوانی حنسی و هم برای علل روان شناختی آن مورد استفاده قرار می گیرد .
No related posts.
