اشخاصی که به داروی ضد افسردگی نیاز دارند
اگر شخصی به افسردگی خفیف مبتلا باشد ، شاید به درمان دارویی نیاز نباشد . در صورت ابتلا به افسردگی متوسط شاید به دارو احتیاج باشد ، اما در افسردگی شدید به طور قطع باید داروی ضد افسردگی مصرف شود . هر دارویی باید بعد از مشورت کامل با پزشک یا روان پزشک و نیز مطابق با برنامۀ مورد توافق ، که احتمالا تکنیک های خودیاری و روان درمانی را نیز شامل می شود ، تجویز شود . اگر در حال درمان با داروی دیگری هستید باید آن را به پزشک خود بگویید اگر در مصرف داروی ضد افسردگی تردید دارید ، به خاطر داشته باشید که پزشکان داروی ضد افسردگی را بر گول زدن بیماران تجویز نمی کنند . شاید متوجه شده باشید که هرگز قادر نخواهید بود مشکلات خود را حل کنید ، مگر آنکه این داروها را مصرف کنید .
علائم خاصی چون بیدار شدن زود هنگام در صبح ، تشدید افسردگی هنگم صبح ، از دست دادن اشتها ، کمبود وزن و بی علاقه شدن نسبت به آنچه قبلا از آن لذت می بردید ، نشانگر آن است که احتمال برطرف شدن افسردگی تان با دارو بیشتر است . درمان دارویی شاید عوارض جانبی داشته باشد . این عوارض هنگام شروع دارو بدتر هستند ، اما پس از آنکه بتدریج به آن عادت کردید ، بهتر می شوند . این عوارض را می توان با کاهش دوز دارو و تنظیم دلخواه آن و یا تعویض دارو برطرف کرد . عوارض جانبی اکثر داروها کمتر از مشکلات ناشی از خود افسردگی هستند . اگر داروها به طور صحیح استفاده شوند ، افسردگی بهبود می یابد . چنانچه دوز دارو به طور کامل مصرف شود ، تاثیر دارو به بهترین نحو خواهد بود . دوز کم دارو تاثیری ندارد و ممکن است در حالی که دارو سودی ندارد ، اما عوارض جانبی دارو در فرد ایجاد شود . بکوشید مصرف دارو را ادامه دهید . داروهای ضد افسردگی مختلفی وجود دارند که همۀ آنها سودمند هستند . بعضی از آنها برای یک نوع افسردگی سودمندتر از دیگری هستند و انواع مختلف داروها ، عوارض جابی متفاوتی نیز دارند .
پس از یک دوره افسردگی ، ممکن است مصرف دارو به مدت 6 ماه تجویز شود تا از عدم برگشت افسردگی اطمینان حاصل شود . اگر قبلا دچار افسردگی بوده اید ، پیشنهاد می کنیم که مدت بیشتری به درمان ادامه دهید . در حال حاضر اگر بیماران از 50 سالگی برای اولین بار دچار افسردگی بشوند ، بعضی از پزشکان به دلیل احتمال برگشت مجدد بیماری توصیه می کنند که داروها به مدتی نامعین مصرف شوند .
No related posts.