اورتریت و سندرم پیشابراهی در زنان :
N.gonorrhoeae,C.trachomatis و گاه HSV, علامت دار ایجاد میکنند( که در زنان به نام سندرم پیشابراهی شناخته میشود ) و با سوزش ادرار داخلی ( معمولا بدون فوریت یا تکرار ادرار ) و پیوری مشخص میشود .
در این حالت E.coli یا سایر پاتوژن های ادراری به تعداد 10۲ عدد در میلی لیتر ( یا بیشتر ) وجود ندارند .
در مقابل ،سوزش ادرار در تب خال فرج یا کاندیدیاز ( و احتمالا تریکومونیاز ) فرجی – مهبلی، اغلب سوزش ادرار خارجی توصیف میشود که به واسطه تماس دردناک ادرار با فرج ملتهب یا زخمی به وجود می آید .
آغاز حاد همراه با فوریت یا تکرار ادرار ، هماچوری یا حساسیت در لمس مقانه ، سیستیت باکتریایی را مطرح میکند .
در میان زنان دچار علایم سیستیت باکتریایی را مطرح میکند.در میان زنان دچار علائم سیستیت حاد باکتریایی ،وجود درد و حساسیت در لمس زاویه دنده ای – مهره ای یا تب نشانگر پیلونفریت حاد است .
درمان عفونت باکتریایی دستگاه ادراری UTI در فصل ۲۸۸ شرح داده شده است .
نشانه های و ولوواژینیت توام با علائم سوزش ادرار خارجی ، عفونت فرج ( مثلا با HSV یا کاندیدا آلبیکنز ) را مطرح میکند .
در میان زنان مبتلا به سوزش ادرار و بدون نشانه های ولووواژینیت ، UTI باکتریایی باید با ارزیابی خطر ،بررسی الگوی علائم و نشانه ها و آزمون میکرو بیولوژیک اختصاصی ، از سندرم پیشابراهی افتراق داده شود .
در صورتیکه بیمار جوان باشد ، بیش از یک شریک جنسی یا شریک جنسی جدید در یک ماه اخیر داشته باشد ، یک اتیولوژی STI برای سندرم پیشابراهی مطرح میشود ( پایین را ببینید ) اگر یک پاتوژن واحد ادراری ( نظیر E.coli یا S.saprorophyticus با غلظت 10۲ عدد در میلی لیتر ( یا بیشتر ) در نمونه ادراری که بطور مناسب از قسمت میانی ادرار در یک زن مبتلا به سوزش ادرار و پیوری جمع آوری شده به دست آید ، UTI باکتریایی مطرح خواهد بود ، در حالی که پیوری همراه با کمتر از 10۲ عدد در میلی لیتر از پاتوژن های ادراری متدوال ( پیوری استریل ) سندرم پیشابراهی حاد ناشی از C.trachomatis یا N.gonorrhoeae را مطرح خواهد کرد .
عفونت گونوکوکی و کلامیدیایی را باید با استفاده از آزمون های اختصاصی ( مانند تست های تقویت نوکلئیک اسید در ۱۰ میلی لیتر اول ادرار ) تایید کرد .در زنان مبتلا به پیوری استریل ناشی از عفونت گونوره یا کلامیدیایی ، درمان مناسب سوزش ادرار را رفع خواهد کرد.
عفونت های فرجی – مهبلی
اگر در طی معاینات روتین سلامتی از زنان سوال شود ، بسیاری از آنان ترشحات غیر اختصاصی مهبل را ذکر میکنند که با شواهد عینی التهاب یا عفونت واقعی همراه نیست.
اما در مواردی که بیماران خود از ترشحات غیر طبیعی مهبل ( بدون پرسش مستقیم پزشک ) شکایت دارند ،واژینوز باکتریایی یا تریکو مونیاز محتمل خواهد بود .به ویژه افزایش مقدار یا بوی غیر طبیعی ترشحات با یک یا هر دو اختلال فوق الذکر مرتبط است .
عفونت دهانه رحم با N.gonorrhoeae یا C.trachomatis اغلب موجب افزایش یا بوی غیر طبیعی ترشحات نمیشود ، اما وقتی این پاتوژن ها سرویسیت ایجاد میکنند ( همانند تریکو مونیاز ) میتواند با افزایش تعداد نوتروفیل ها در مایع مهبل ، رنگ زردی را ایجاد کند.
بیماری های فرج نظیر تب خال تناسلی یا کاندیدیاز فرجی – مهبلی می توانند خارش ، سوزش ، تحریک ، سوزش ادرار خارجی ( در زمان عبور ادرار از روی فرج ملتهب یا مناطق درهم گسیختن پوشش اپی تلیال ) یا درد حین مقاربت را ایجاد کنند.
برخی از عفونت های فرجی – مهبلی می توانند عوارض خطرناکی را ایجاد کنند.تریکومونیاز ، واژینوز باکتریایی و کاندیدیاز فرجی – مهبلی می توانند خطر ابتلا به عفونت HIV را افزایش دهند .
تریکومونیاز مهبلی و واژینوز باکتریایی در اوایل بارداری میتواند به عنوان یک عامل مستقل ، زایمان پیش از موعد را پیشگویی کنند .همچنین واژینوز باکتریایی میتواند به عفونت آندومتر و لوله های رحمی با باکتری های بیهوازی منجر گردد.
واژینیت ممکن است یک تظاهر زود رس و برجسته سندرم شوک توکسیک باشد کاندیدیاز فرجی – مهبلی عود کننده یا مزمن با شیوع روز افزون در میان زنان مبتلا به بیماری های سیستمیک نظیر دیابت یا سرکوب ایمنی به واسطه HIV روی می دهد ( هر چند تنها بخش بسیار کوچکی از زنان مبتلا به کاندیدیاز فرجی -مهبلی عود کننده در کشورهای صنعتی به یک بیماری خطرناک زمینه ساز دچار هستند.
بنابراین علائم یا نشانه های فرجی – مهبلی باید ارزیابی دقیقی شود که مشتمل است بر معاینه لگن ، آزمون های تشخیصی سریع و ساده و درمان اختصاصی متناسب با محل آناتومیک و نوع عفونت .متاسفانه یک بررسی در ایالات متحده نشان داد که پزشکان به ندرت آزمون های لازم را برای تایید علت چنین علائمی انجام میدهند .
به علاوه ، مقایسه درمان تلفنی و مطبی شکایات فرج – مهبلی ، عدم دقت روش اول را نشان داده است و مقایسه ارزیابی توسط پرستار – ماما و ارزیابی توسط پزشکان نشان داده است ارزیابی بالینی پزشکان ارتباط ضعیفی با ارزیابی پرستاران و تست های تشخیصی دارد .
تشخیص و درمان سه نوع از شایعترین عفونت های مهبلی در جدول ۵-۱۳۰ خلاصه شده است .
با مشاهده فرج و پرینه میتوان زخم های تناسلی یا شقاق های دردناک ( نوعا به دلیل عفونت HSV یا کاندیدیاز فرجی – مهبلی ) یا ترشحات مهبلی را در محل ورود پیش از قرار دادن اسپکولوم (مربوط به واژینوز باکتریایی یا تریکومونیاز تشخیص داد .
در معاینه با اسپکولوم میتوان مشخص کرد که ترشحات غیر طبیعی هستند یا خیر و همچنین منشأ آنها دهانه رحم است ( موکوئید و در موارد غیر طبیعی ، زرد رنگ ) یا مهبل ( غیر موکوئید ، زیرا اپی تلیوم مهبل موکوس تولید نمیکند .
با مشاهده یا علایم یا نشانه های ترشح غیر طبیعی مهبل باید مایع مهبلی را از نظر pH ، بوی ماهی مانند ( پس از ترکیب با پتاس ۱۰% و تظاهرات میکروسکوپیک پس از ترکیب با سالین ( تریکو موناهای متحرک و یا سلول های کلیدی ) و با پتاس ۱۰% ( هایفا یا هایفای کاذب نشان دهنده کاندیدیاز فرجی مهبلی بررسی کرد.
سایروشهای آزمایشگاهی مفید برای تایید علت ترشح غیر طبیعی مهبل عبارتند از تست سریع از نظر مراقبت برای واژینوز باکتریایی همان طور که در زیر آمده است و یک پروب DNA ( تست Affirm ) برای رد یابی T.vaginalis و C.albicans و افزایش غلظت های vaginalis و Gradnerella در واژینوز باکتریایی .رنگ آمیزی گرم مایع مهبلی میتواند برای امتیاز دهی تغییرات در فلور واژن استفاده شود اما بطور عمده برای اهداف تحقیقاتی استفاده میشود و نیاز به اشنایی با انواع شکل ها ( مور فوتیپ هاو مقیاسی است که استفاده میشود .