تزریق گلوکاگون
تزریق گلوکاگون سبب رها سازی گلوکز ذخیره شدۀ کبد می شود . به برخی بیماران دیابتی روی درمان با انسولین توصیه می شود که کیت اورژانسی گلوکاگون را در خانه داشته باشند و اعضای خانواده باید راجع به افت قند خون و علایم آن اطلاع داشته و در موارد افت قند خون شدید به طوری که بیمار دچار افت سطح هوشیاری شدید و کاهش سطح هوشیاری شود و اقدام به تزریق گلوکاگون کنند . کیت گلوکاگون یک ویال حاوی 1mg پودر گلوکاگون است که با سرنگ داخل ویال آن را رقیق می کنند و پس از تکان دادن ویال جهت حل شدن پودر ، آن را با سرنگ کشیده و در محل ران ، باسن یا بازو تزریق می شود . تزریق گلوکاگون در صورتی که در عضلات انجام شود سریعتر عمل می کند . در بچه هایی با وزن زیر 44 پوند (معادل 20 کیلوگرم) ، باید نیمی از محتویات سرنگ را تزریق کرد . گلوکاگونمی تواند در بیمار سبب تهوع شود و به دلیل احتمال استفراغ در بیمار ، باید آن را به پهلو خواباند . سطح قند خون بالا آمده به وسیلۀ گلوکاگون برای مدت طولانی بالا نخواهد آمد و لازم است که درمان خوراکی با مواد قندی را شروع کرد . استفاده از گلوکاگون در خانه سبب می شود که بیمار در خانه درمان شود و برای افت سطح هوشیاری در اثر هیپوگلایسمی در بیمارستان بستری نشود . ولی اگر بیمار در اثر هیپوگلایسمی دچار تشنج شده یا بعد از 10-15 دقیقه از تزریق گلوکاگون پاسخ ندهد ، باید بیمار رابه بیمارستان برد . اگر اطرافیان بیمار می دانند که کمای بیمار در اثر مصرف سولفونیل اوره ها است ،نباید به بیمار گلوکاگون به طور متناقض سبب افت قند خون خواهد شد .
پیشگیری از هیپوگلایسمی :بخش اول
هرچه بیمار تلاش می کند که سطح HbA1c خود را به حد طبیعی نزریک کند ، خطر هیپوگلایسمی نیز در او بالا می رود .
No related posts.