تشخیص و اقدامات اولیه

تشخیص و اقدامات اولیه:
هیپوترمی با اندازه گیری حرارت مرکزی بدن که ترجیحا بهتر است از دو نقطه بدن باشد، به اثبات میرسد .پروب های رود ه ای باید در عمق ۱۵سانتی متری قرار داده شوند و نباید در کنار مدفوع سرد باشند.
بطور همزمان یک پروب هم باید ۲۴ سانتی متر زیر حنجره قرار گیرد ، در صورت درمان با استنشاق هوای گرم این پروب دما را غلط نشان خواهد .
تکیه بر ترمو گرافی مادون قرمز تمپان به تنهایی عاقلانه نیست ، پس از آنکه تشخیص هیپو ترمی مسجل شد باید مانیتور رینگ قلب انجام گیرد و در عین حال باید کوشش نمود تا از اتلاف بیشتر گرما پیشگیری شود.
اگر بیمار در فیبریلاسیون مجدد بیمار را تا 30C گرم کنید تجویز اکسیژن اضافی همواره توصیه میشود ، زیرا اکسیژناسیون بافتی به طور معکوس تحت اثر شیفت به چپ منحنی تفکیک اکسی همو گلوبین قرار میگرد .
در بیمارانی که دچار انقباض عروقی شده اند ، پالس اکسی متری بنظر قابل اعتماد نیست . در غیاب رفلکس های حفاظتی را های هوای ، باید به آرامی برای بیمار لوله داخل تراشه گذاشت .
اکسیژنا سیون کافی بیمار از آریتمی های بطنی جلوگیری میکند علیرغم آنکه نصب ضربان ساز قلبی برای دیس ریتمی هائ که در اثر هیپوترمی ایجاد شده اند بندرت اندیکاسیون دارد، روش ترانس توراسیک ترجیج داده میشود .
قرار دادن یک لوله معده از دیلا تاسیون‌ ثانویه به کاهش حرکات روده پیشگیری میکند. قرار دادن سوند مثانه باعث تسهیل مانیتور رینگ دیور ز ناشی از سرما خواهد شد .
بروز دهید را تاسیون در هیپوترمی مزمن شایع است و تجویز بولوس کریستالو ئید برای این بیماران سودمند خواهد بود محلول نرمال سالین به محلول رینگر لا کتات ترجیح داده میشود ، زیرا کبد افراد مبتلا به هیپوترمی نمیتواند لاکتات را به اندازه کافی متابولیزه کند.
گذاشتن کاتتر شریان ریوی که انعطاف پذیری کمتری پیدا کرده شود. باید از قرار یک کاتتر وریدا مرکزی در دهلیز راست سرد نیز اجتناب ورزیدا ، زیرا آریتمی را تحریک میکند.
گازهای خون شریانی نباید نسبت به درجه حرارت تصحیح گردد(فصل ۴۷ )pH اصلاح نشده برابر ۴۲/۷ و PCo معادل ۴۰ میلی متر جیوه دال بر ونتیلاسیون مناسب آلوئولی و تعادل اسید_ باز باید به تدریج اصلاح گردد، زیرا سیستم بافر بی کربنات ناکافی است.
یک اشتباه شایع عبارتست از هیپرو نتیلاسیون شدید در حالیکه تولید CO کاهش یافته است .
وقتی PCO ۱۰mmH در ۲۸C کمتر شود ، خود موجب میگردد که میزان افزایش pH که در ۳۷C برابر ۰/۰ است دو برابر گردد.
ممکن است شدت آنمی کمتر از حد واقعی آن تخمین زده شود زیرا هما تو کریت به ازای هر ۱C افت دما، ۲٪ افزایش می یابد .
کنار رفتن گلبولهای سفید و سرکوب مغز استخوان پدید های شایع است که بطور بالقوه موجب پوشیده شدن عفونت میشوند .
علیرغم آنکه هیپو کالومی نیز ممکن است دیده شود تغییرات مورد انتظار در ECG با هیپوترمی مخفی میشوند .
بیمار مبتلا به نارسایی کلیه ، اسیدوز متابولیک ، یا رابدو میولیز از نظر اختلالات الکترولیتی در معرض خطر بالتری قرار دارند.
از آنجایی که سرما واکنش های آنزیمی را که برای به راه انداختن آبشار داخلی لازم است مهار میکند کو اگولو پاتی امری شایع محسوب میشود .
بعلاوه ، تولید ترومبوکسان B ۲ توسط پلاکت ها، وابسته به حرارت است و عملکرد پلاکت در این حالت مختل است بنابراین تجویز پلاکت و پلاسمای تازه یخ زده موثر نخواهد بود .
زمان پرو ترو مبین ، زمان ترومبو بلاستین نسبی و INR ( نسبت نرمال شده بین المللی )به طرز فریبند های طبیعی است و با کواگولو پاتی که در عمل در بیمار مشاهده میشود مغایرت دارد.
این تضاد به این علت دیده میشود که تمام آزمایشات انعقادی بطور روتین در 37C انجام میشوند و بنابراین آنزیم ها مجددا گرم میشوند .