تصمیم گیری در مورد این که چه کسانی باید واکسینه شوند:
باید برای اطمینان از این که بزرگسالان تمام واکسن های لازم را هر چه سریعتر دریافت دارند تلاش شود .
زمانی که بزرگسالان برای مراقبت مراجعه میکنند ، شرح حال ایمن سازی شان باید مورد سنجش قرار گیرد و ثبت گردد و این اطلاعات باید برای شناسایی واکسن های مورد نیاز براساس رایج ترین برنامۂ ایمن سازی بزرگسالان استفاده شوند.
وسایل حامی تصمیم گیری به همراه ثبت الکترونیکیاطلاعات سلامتی میتوانند الگوهای مورد نیاز برای واکسیناسیون را فراهم کنند .
دستورات ثابت که اغلب برای واکسن های روتین استفاده میشوند مانند واکسن های آنفلوانزا و پنوموکوک به پرستار یا پزشک دارای مجوز تایید شده امکان تجویز واکسن را بدون دستور یک پزشک خاص فراهم میکند و بنابراین موانع برای ایمن سازی بزرگسالان را کاهش میدهد .
سنجش ممنوعیت ها و احتیاطات ها : قبل از واکسیناسیون ، تمام بیماران باید از نظر ممنوعیت ها واحتیاطات مورد غربالگری قرار گیرند .ممنوعیت وضعیتی است که خطر واکنش نامطلوب جدی به واکسیناسیون رابه طور قابل توجهی افزایش میدهد .
واکسن را زمانیکه ممنوعیت مصرف دارد نباید تجویز کرد .به عنوان مثال شرح حال واکنش آنافیلاکتیک به یک دوز واکسن یا به یک جزء واکسن ممنوعیتی برای دوزهای بعدی میباشد .
احتیاط در مصرف واکسن وضعیتی است که ممکن است خطر عارضه نامطلوب را افزایش دهد یا با توانایی واکسن در ایجاد ایمنی تداخل ایجاد کند مانند تجویز واکسن سرخک به فردی که اخیرا تزریق خون داشته است و در نتیجه ممکن است ایمنی غیر فعال موقتی علیه سرخک داشته باشد .
بطور طبیعی واکسن را نباید زمانی که یک مورد احتیاطی وجود دارد تجویز کرد با این حال موقعیت های ممکن است وجود داشته باشند که در آنها فواید واکسیناسیون به خطر تخمینی یک عارضه جانبی به بچربد و مراقب ممکن است با وجود یک مورد احتیاطی تصمیم به واکسیناسیون بیمار بگیرد .
در بعضی موارد ، موارد ممنوعیت و احتیاطات موقتی هستند و ممکن است تنها منجر به تأخیر افتادن تجویز واکسن گردد.
به عنوان مثال ، ناخوشی های متوسط یا شدید بطور کلی به عنوان احتیاطات موقتی برای واکسیناسیون در نظر گرفته میشوند و منجر به تأخیر افتادن تجویز واکسن تا زمان برطرف شدن فاز حاد میگردند و بنابراین از روی هم سوار شدن عوارض جانبی واکسیناسیون بر روی علائم ناخوشی زمینه ایو اشتباه در تفسیر تظاهرات ناخوشی زمینه ای به عوارض واکسیناسیون جلوگیری میگردد .
ممنوعیت ها و احتیاطات واکسن های مجاز در ایالات متحده در جمعیت بزرگسالان در جدول 3-122 خلاصه شده است .
نکته حائز اهمیت شناسایی وضعیت های است که ممنوعیتی برای واکسیناسیون نمیباشند و بنابراین مانع از دست رفتن فرصت ها برای واکسیناسیون میشود .
به عنوان مثال ، در بیشتر موارد ، ناخوشی حاد خفیف با یا بدون تب درجه پایین ، یک شرح حال واکنش موضعی خفیف تا متوسط به دوز قبلی واکسن و شیر دهی ممنوعیتی برای واکسیناسیون نمیباشند .
No related posts.