دیابت و اختلال نعوذ آلت مردانه بخش اول

دیابت و اختلال نعوذ آلت مردانه بخش اول

(Erectile dysfunction) : توانایی در ایجاد نعوذ کامل بستگی به جریان خون دیابافی به آلت و عملکرد درست اعصاب آن دارد . مردان دیابتی که اعصاب آلت آن ها صدمه دیده و آنهایی که خونرسانی به این ناحیه کاهش یافته دارند نخواهند توانست که یک نعوذ قدرتمند ایجاد کنند . قبل از مقصر دانستن آسیب اعصاب و گردش خون لازم است که علل دیگر این اختلال مثل سطوح پایین تستوسترون ،داروها (کاهندۀ فشار خون و داروهای ضد افسردگی) ، مصرف الکل و یا ماری جوانا رد شود . مسائل روانی مثل افسردگی استرس شغلی و سایر مشکلات مرتبط نیز می توانند سبب  erectile dysfunction شوند . درمان های موجود جهت  erectile dysfunction  :

مهارکننده های آنزیم فسفودی استراز 5 (PDE5) ، (viagra) sildenafil ،   vardenafil  و   tadalafil داروهایی هستند که جهت اختلال نعوظ یا erectile dysfunction قابل استفاده اند این داروها آنزیمی به نام فسفودی استراز نوع 5 مختص GMP حلقوی را مهار می کنند که سبب طولانی کردن جریان خون به آلت مردانه و بهبود توانایی نعوذ می شود . وقتی که بیمار دارو را مصرف می کند باید از لحاظ جنسی تحریک شود تا در او نعوذ یا  erection ایجاد شود . دوز توصیه شده سیلدنافیل  sildenafil برای بسیاری از بیماران یک قرص 50mg است که باید تقریبا یک ساعت قبل از فعالیت جنسی آن را مصرف کند . حداکثر اثر دارو 1/5 تا 2 ساعت است و در برخی بیماران حتی تا 4 ساعت هم اثرش ادامه می یابد . در مطالعات بالینی بر روی بیماران دیابتی که از sildenafil استفاده می کنند 50-60 درصد بهبود در عملکرد نعوذی خود داشته اند . دوز توصیه شده برای  vardenafil  و   tadalafil ، 5-20 میلی گرم است . تادافیل tadalafil سبب بهبود عملکرد نعوظی تا 36 ساعت پس از مصرف دارو می شود و در مطالعات بالینی عوارض جانبی بسیار کمی دارد که شامل سردرد ، گرگرفتگی و سوء هاضمه و در برخی افراد اختلال دید رنگی است .