رشد میکروب ها پس از ورود به میزبان

رشد میکروب ها پس از ورود میزبان :
میکروب های پاتوژن پس از قرار گرفتن بر روی پوست یا مخاط باید قبل از ایجاد عفونت کامل و بیماری تکثیر شوند .
ذرات ویروسب در داخل سلول ها اسیدهای نوکلئیک خود را آزاد میکنند و اسیدهای نوکلئیک ممکن است مستقیما به پروتئینهای ویروسی (ویروس های دارای رشته RNA مثبت) تبدیل شوند یا یک رشته منفی RNA به یک mRNA مکمل ( ویروس های داری رشته RNA منفی ) نسخه نویسی شود و یا یک رشته DNA (رترو ویروس ها) رونویسی شود ، برای ویروس های از یک نوع DNA ممکن است mRNA در داخل هسته و یا در سیتوپلاسم مستقیما از DNA ویروسی رونویسی شود .
باکتریها باید برای رشد مواد غذایی خاصی را بدست آورند و یا آنها را از مواد پبش ساز در بدن میزبان سنتز کنند بسیاری از فرآینده های عفونی محدود به سطوح اپی تلیالی خاصی هستند مثلا آنفلوانزای نوع H به مخاط تنفسی ،گنوره به مخاط دستگاه ادراری تناسلی و شیگلوز به اپیتلیوم دستگاه گوارش .در حالیکه برای این اختصاصی بودن دلائل زیادی وجود دارد .
یکی از دلائل عمده آن این است که این میکروارگانیسم ها قادرند از این محیط های اختصاصی مواد غذایی لازم برای رشد و بقا را بدست آورند.
محدویت در جه حرارت نیز در اختصاصی بودن محیط برای پاتوژن ها نقش دارد .رینو ویروسها ، که یکی از علل سرما خوردگی به حساب می آیند ، در درجه حرارت ۳۳C بخوبی رشد کرده ودر مخاط بینی که سردتر است و نه در ریه ها تکثیر می یابند .
ضایعات ناشی از جذام که بعلت مایکوبا کتریوم لپره ایجاد میشود در داخل و روی مناطق نسبتا سرد بدن یافت میشدند .
پاتوژن های قارچی که پوست ، فولیکول مو و ناخن ها را آلود میسازند (عفونت های درماتوفیتی ) به لایه های سردتر ، خارجی تر و کراتینی اپتیلوم محدود میشوند.
توانایی بسیاری از باکتری ها ، قارچ ها ، پروتوزوئر ها به رشد در توده های چند سلولی که بیوفیلم نام دارند ، نکته بسیار جالبی است از نظر بیوشیمایی و مرفولوژیکی این توده ها کاملا از سلول های منفرد که جدا از هم زندگی میکنند و سلول های پلانکتونی نامیده میشوند فرق میکنند .
رشد در بیوفیلم منجر به تغییرات متابولیسمی در میکروب ها شده ، باعث تولید فاکتورهای ویرولانس خارج سلولی و کاهش حساسیت نسبت به عوامل کشنده و داروهای ضد میکروبی و نیز مولکول هاو سلولهای دفاعی میزبان میگردد.
پسودومونا آئرو ژینوزا که در طی عفونت های مزمن بر روی مخاط برونش ها رشد میکند ، استافیلوکوکها و سایر پاتوژن ها که در وسایل طبی که در بدن مریض کار گذاشته شده اند رشد میکنند و پاتوژن های دندانی که دروی سطح دندانها رشد میکنند تا پلاک های دندان را ایجاد کنند جملگی مثالهای متعددی هستند از رشد میکروب ها بر روی بیوفیلم که با ایجاد بیماری در انسان مرتبط اند .
اینکه بسیاری از دیگر پاتوژن ها میتوانند هنگام رشد در محیط آزمایشگاه بیو فیلم تشکیل دهند امروزه پذیرفته شده است.
این عقیده به طور فزاینده ای مورد قبول است که این شیوهٔ رشد به تهاجم میکروبی و القای بیماری کمک میکند و اینکه ساخت بیوفیلم میتواند عامل مهمی در بقای میکروبی خارج از بدن میزبان باشد که انتقال به افرادمستعد دیگر را باعث میشود.