سیتوکین های تب زا

سیتو کین های تب زا :
سیتوکین ها پروتئین های کوچکی هستند ( جرم مولکولی ، ۱۰،۰۰۰ تا ۲۰،۰۰۰ دالتون ) که فرآیندهای ایمنی ، التهابی و خونسازی را تنظیم میکنند.برای مثال تحریک پرولیفراسیون نو تروفیل ها در طی یک یک پاسخ ایمنی نسبت به خیلی از عفونتها در نتیجهٔ سیتوکین های اینترلوکین IL_I وIL_6 بوجود می آید .
بعضی از سیتوکین ها تب ایجاد میکنند ، این مولکولهای تب زا سابقٱ (تب زای اندوژن ) خوانده می شدند و امروزه به آنها سیتوکین های تب زا اطلاق میشود .سیتوکین های شناخته شده تب زا عبارتند از IL _6IL 1 فاکتور نکروز دهنده ترمور (TNF) فاکتور نورو تروپیک مژده ای (CNTF) و انترفرون آلفا IFN) بنظر نمیرسد IL_18 (یکی از اعضای خانواده IL_1 یک سیتوکین تب زا باشد.
سیتوکین های تب زای دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشند .هر سیتوکین با یک ژن جداگانه کد گذاری میشود و نشان داده شده است که هر سیتو کین تب زا در حیوانات آزمایشگاهی و در انسان ایجاد تب می کند.هنگامیکه IL_1 و TNF با دو زکم (100_10ng/kg به انسان تزریق شوند میتوانند ایجاد تب تب کنند.
در مقابل دوزی حدود IL_6 از ۱_۱۰ برای ایجاد تب مورد نیاز است .طیف وسیعی از محصولات باکتریایی و قارچی و همچنین ویروس ها، باعث ساخت و آزادسازی سیتوکین های تب زا میشود .
با این حال ، تب ممکن است تظاهری از بیماری بدون عفونت میکروبی باشد ، مثلا التهاب ، ترما ، نکروز بافتی یا کمپلکس های آنتی ژن _ آنتی بادی میتوانند موجب القای سنتز TNF ،IL_1 ویا IL_6 شوند که هریک به تنهایی یا بطور توام هیپو تالاموس را تحریک میکنند تا نقطه تنظیم حرارت بدن را تاحد سطوح تبی بالا برد .