شرح حال بیش حساسیتی فوری به یک جزء واکسن

شرح حال بیش حساسیتی فوری به یک جزء واکسن :
یک واکنش آلرژیک شدید مانند آنافیلاکسی به دوز قبلی یک واکسن یا به یکی از اجزاء آن ممنوعیتی برای واکسیناسیون میباشد .
در حالیکه بیشتر واکسن ها اجزاء بسیاری دارند ، مواردی که بیشترین احتمال را دارند که به آنها واکنش آلرژیک شدید ایجاد شود شامل پروتين تخم مرع ، ژلاتین و مخمر میباشند .
علاوه بر این ، اگر چه کائو چوی طبیعی لاتکس یک جزء واکسن نیست بعضیواکسنها به صورت ویال ها یا سرنگهایی تهیه میشوند که حاوی کائو چوی طبیعی هستند.
این واکسن ها را میتوان از طریق برچسب محصول شناسایی کرد و نباید به افرادی که آلرژی شدید آنافیلاکتیک به لاتکس داشته اند ، تجویز شود .
بیش حساسیتی موضعی یا تماسی رایج تر به لاتکس ممنوعیتی برای تجویز واکسن تهیه شده در یک ویال یا سرنگ که حاوی لاتکس است ، نمیباشد .
واکسن هایی که از آوریل 2009 تولید شده اند و بعضی مواقع به صورت ویال یا سرنگ حاوی کائو چوی طبیعی تولید میشدند شامل واکسن هپاتیت HavrixA سرنگ، واکسن هپاتیت A Vagta ویال و سرنگ ، واکسن هپاتیت EngerixB سرنگ ،واکسن هپاتیت B نو ترکیب HBویال ، واکسن Boostria,Tdap. سرنگ ، و واکسن پلی ساکاریدی مننگوکوکی Menomune ویال میباشند .

حاملگی : تجویز واکسن های حاوی ویروس زنده حین حاملگی ممنوع است ، چراکه احتمال تکثیر ویروس واکسن موجب عفونت مادرزادی میگردد یا اثرات نامطلوبی بر روی جنین میگذارد .
بیشتر واکسن های حاوی ویروس زنده شامل واکسن آبله مرغان در شیر مادر ترشح نمیشوند ، بنابراین شیردهی برای واکسن های حاوی ویروسزنده یا سایر واکسن ها ممنوعیتی ندارد.
حاملگی ممنوعیتی برای تجویز واکسن های غیر فعال نیست اما از مصرف بیشتر آنها حین حاملگی اجتناب میشود ، چرا که اطلاعات مربوط به بی خطر بودن آنها محدود است .
تنها واکسنی که بطور روتین برای زنانیکه در فصل آنفلوانزای حامله هستند یا خواهند شد در ایالات متحده توصیه میشود واکسن آنفلوانزا غیر فعال شدهسه ظرفیتی میباشد.
بعضی از سایر واکسن مانند واکسن توکسوئید کزاز و دیفتری Td و واکسن توکسوئید کزاز و دیفتری و سیاه سرفه بدون سلول Tdap ممکن است به زنان حامله در موقعیت های خاص داده شوند .
شیوع مجدد سیاه سرفه در بعضی مناطق منجر به استفادۂ گسترده تر از Tdap در حاملگی شده است .
مهار ایمنی : واکسن های حاوی ویروس زنده موجب ایجاد پاسخ ایمنیبه تکثیر ویروس زنده میشوند که مشتمل بر سیستم ایمنیفرد گیرنده میباشد .
در افراد دچار عملکرد ایمنی مختل ، تکثیر تقویت شده ویروس های اکسن متحمل است و میتواند منجر به انتشار عفونت با ویروس واکسن گردد.
به این دلیل ، استفاده از واکسن های حاوی ویروس زنده برای افرادی که دچار مهار ایمنی شدید هستند ، ممنوع است و بر اساس واکسن خاص بر اساس حداقل تا حدی تفاوت در شیوع وضعیت های مسبب مهار ایمنی در زمان تجویز واکسن تعریف میشود مهار ایمنی شدید ،ممکن است در نتیجه‌ی بسیاری از بیماریها شامل عفونت HIV و بدخیمی خونییا عمومی ایجاد شود .
در بعضی از این بیماریها تمام افراد درگیر به شدت دچار اختلال سیستم ایمنی میشوند .
در سایر موارد مانند عفونتHIV در درجه اختلال سیستم ایمنی بستگی به شدت بیماری دارد که خود وابسته به مرحله بیمارییا درمان آن میباشد.
همچنین مهار ایمنی شدید ممکن است ناشی از درمان با داروهای مهار کننده سیستم ایمنی شامل گلوکورتیکوئیدهای با دوز بالا باشد .
در این موقعیت دوز مدت زمان و نحوۂ تجویز دارو ممکن است درجه مهار ایمنی را تحت تآثیر قرار دهد .
تعریف مهار ایمنی ممنوعیت مصرف واکسن زونا اخرین واکسن مجاز حاویویروس زنده برای بزرگسالان ممکن است به عنوان راهنما برای بیماریهای که در آنها نیز مصرف واکسن های حاوی ویروس زنده ممنوع است ، استفاده شود .
توصیه میشود گه واکسن های زونا به افرادی که دچارنقص ایمنی اولیه یا اکتسابی شامل موارد زیر هستند تجویز نشود.
1- افراد مبتلا به لوسمی ، لنفوم یا سایر نئوپلاسم های بدخیم که ماز استخوان یا سیستم لنفاوی را درگیرمیکنند.با این حال افرادی که لوسمی شان در وضعیت فروکشی است و آنهای که شیمی درمانی ( مانند داروهای آلیکلان یا ضد متابولیت ) یا رادیو تراپی را حداقل سه ماه دریافت نکرده اند ، میتوانند واکسن زونا را دریافت دارند .
2- افراد مبتلابه AIDS یا سایر تظاهرات بالینی عفونت HIV شامل افراد دارایشمارش لنفوسیت CD4+200 میکرو لیتر یا15 درصد از کل لنفوسیت ها .
3- افرادی که درمان مهار ایمنی شامل گلوکوکورتیکوئید دوز بالا 200 میلی گرم پردنیزون در روز معادل آنرا برای2 هفته دریافت کرده اند .واکسیناسیون زونا باید برای حداقل 1 ماه بعد از قطع این درمانبه تعویق انداخته شود درمان کوتاه مدت با گلوکوکورتیکوئید 14روز ، دوزپایین تا متوسط گلوکورتیکوئید 20 میلیگرم پردنیزوندر روزیا معادل آن مصرف جلدی گلوکورتیکوئیدها مانند آنهایی که بطر مستقیم بر روی بینی یا پوست استفاده میشوند یااستنشاقیهستند ، تزریق داخل مفصلی ، داخلبورسییا داخل تاندونی و درمان یک روز درمیان داز مدت با دوزهای پایین تا متوسط گلوکوکور تیکوئیدهای کوتاه اثر به حدی مهار کننده ایمنی نمیباشند که موجب نگرانی در مورد بی خطر بودن تجویز واکسن شوند و نباید مانع از تجویز واکسن زونا گردند.
دوزهای پایین متو ترکسات 4 میلی گرم /کیلو گرم در هفته ، آزاتیو پرین 30 میلی گرم /کیلو گرم در روز یا 6 – مر کاپتو پو ین 1/5 میلی گرم / کیلو گرم در روز برای درمان آرتریت روماتوئید ،پسوریازیس ، پلی میوزیت ، سارکوئیدوز ، بیماری التهابی روده و سایر بیماری های مشابه ممنوعیتی برای تجویز واکسن به حساب نمی ایند.
4- افراد دارای شواهد بالینی یا آزمایشگاهی سایر نواقص ایمنی سلولی غیر اختصاصی با این حال افراد دچار ایمنی هومورال مختل مانند هیپوگاما گلوبینمی یا دیس گاما گلوبولینمی میتوانند واکسن زونا را دریافت دارند.
5- افرادی که تحت پیوند سلول بنیادین خون ساز قرار میگرند ، در این بیماران تجربه با واکسن های حاوی ویروس زنده آبله مرغان – زونا مانند واکسن زونا محدود است .پزشکان باید وضعیت ایمنی گیرنده را مورد به مورد جهت تعیین خطرات مربوطه مورد سنجش قرار دهند .اگر تصمیم به تجویز واکسن زونا گرفته شد، واکسیناسیون نباید زودتر از 24 ساعت انجام شود .
6- افرادی که واسطه های ایمنی انسانی نو ترکیب و تعدیل کننده های ایمنی به خصوص داروهای ضد عامل نکروز توموری infliximab,adalimumab و etanercept را دریافت میکنند .
بی خطر و موثر بودن واکسن زونا تجویزشده به صورت همزمان با این داروها مشخص نیست .اگر تجویز واکسن زونابه بیماران قبلاز شروع درمان ممکن نباشد ، پزشکان باید وضعیت ایمنی بیمار را مورد به مورد جهت تعیین خطرات و فواید مربوطه مورد سنجش قرار دهد .از طرف دیگر واکسیناسیون باید حداقل 1 ماه بعد از قطع این درمان به تعویق بیافتد .