شناسایی و کنترل همه گیری

شناسایی و کنترل همه گیری:
گروه موارد بیماری قابل پیشگیری توسط واکسن در یک موسسه ، مرکز طبی یا یک جامعه ممکن است نشان دهندهٔ تغییرات مهم در پاتوژن ، واکسن یا محیط باشد.
عوامل بسیاری که میتوانند بیماری های قابل پیشگیری توسط واکسن را افزایش دهند شامل ۱_ میزان پایین ایمن سازی که منجر به تجمع افراد مستعد میگردد مانند بازگشت سرخک در میان کسانی که از واکسیناسیون امتناع کرده اند.
۲_ تغییرات در عامل عفونی که امکان فرار از حفاظت ناشی از واکسن را فراهم میکند مانند پنوموکوک نوع غیر واکسنی .
۳_ کم اثر شدن ایمنی ناشی از واکسن مانند سیاه سرفه در میان نوجوانان و بزرگسالان واکسینه شده در اوایل کودکی
۴_ معرفی منبع نقطه ای تلقیح بزرگ مانند مواجهه با ویروس هپاتیت A با منشأ غذایی ) موارد گزارش شده بیماری های مستعد همه گیری به مراجع سلامت عمومی میتواند شناسایی مواردی را که نیاز به مداخلات بیشتری دارند تسهیل کند.
گزارش دهی سلامت عمومی:
شناسایی موارد مشکوک بیماری ها با هدف حذف یا ریشه کنی بیماری همراه با سایر بیماری هایی که نیاز به مداخلات سلامت عمومی اورژانس دارند مانند را ردیابی تماس ، تجویز کموپروفیلاکسی یا ایمونوپروفیلاکسی یا تحقیقات اپیدمیولوژیک برای مواجهه با منشأ مشترک ، بطور معمول نیاز به گزارش دهی خاص دارد .
بسیاری از بیماری هایی که علیه آنها واکسن ها به طور روتین استفاده میشوند شامل سرخک ، سیاه سرفه ، بیماری مهاجم هموفیلوس آنفلوانزا و آبله مرغان از نظر ملی باید گزارش داده شوند .
پزشکان و پرسنل آزمایشگاه برای گزارش دهی وقوع بعضی بیماری های قابل پیشگیری توسط واکسن به مراجع سلامت عمومی منطقه ای یا ایالتی براساس معیار تعریف – مورد بیماری خاص مسئولند.
تمام مراقبین باید از نیازهای گزارش دهی بیماری در شهر یا ایالت شان و بهترین راه ها برای تماس با مراجع سلامت عمومی آگاه باشند .
یک پاسخ سریع به موارد همه گیری بیماری قابل پیشگیری توسط واکسن میتواند بطور قابل توجهی اثر بخشی اقدامات کنترلی را تقویت کند.