شوک سپتیک

شوک سپتیک

تمامی عوامل باکتریال , قارچی و غیره می توانند عامل شوک سپتیک باشند . شیوع سپسسیس در مردان بیشتر از زنان است . نیمی از موارد سپسیس , وارد شوک سپتیک میشوند که مرگ و میر بسیار بالای دارد ( تا 45 درصد ) . متوسط سن شایع این بیماران بین 55 تا 60 سال است . نقاط شایع عفونت درز این حالت عبارتنداز : ریه ـ شکم ـ دستگاه ادراری توجه داشته باشید که برای ایجاد سپسیس , تهاجم میکروبی به خون ضروری نیست .

برخی تعاریف در مبحث سپسیس

1 ) باکترمی : وجود باکتری زنده در گردش خون 2 ) sirs (سندرم واکنش التهابی سیستمیک ) : واکنش التهابی بدن به مجموعه ای از وضعیت های بالینی وخیم مانند سپسیس , تروما , سوختگی و پانکراتیک است . وجود دو مورد از چهار مورد زیر بیانگر ایجاد این واکنش است : الف ) ضربان قلب بالای 90 ب ) دمای بدن زیر 36 یا بالای 38 درجه ج ) تعداد تنفس بالای 20 ( یا فشار سهمی دی اکسید کربن زیر 32 ) د ) گلبول سفید خون کمتر از 4000 یا بالای 1200 یا باندمی بیش از 10 درصد 2 ) سپسیس : واکنش التهابی سیستمیک ( sirs ) در حضور عفونت . 3 ) شوک سپتیک : هایپوپرفیوژن بافتی در اثر سپسیس که علیرغم مایع درمانی مناسب با اسیدوز لاکتیک , الیگوری و تغییر سطح هوشیاری همراه شده است . سپسیس با واسطه اثر توکسین یا آنتی ژن باکتری و آزادی مدیاتورهای مختلف موجب نقص در عملکرد احشاء اختلال متابولیک , کاهش قدرت انقباض عضله قلبی و گشاد شدن عروق , محیطی ( خصوصا با افزایش غلضت اکسید نیتریک در جدار عروق ) می شود و بدین وسیله زمینه ساز شوک در بیمار خواهد شد .

تظاهرات بالینی در سپسیس

هایپر یا هالیپو ترمی , تاکیکاردی , تاکی پنه , تغییرات سطح هوشیاری , گرمی انتهایی اندام ها (خصوصا در مراحل اولیه بیماری ) , تخریب اندوتلیوم در عروق ریه وایجادards , ازتمی , الیگوری و نارسایی حاد کلیه , زردی کلستاتیک و افزایش آنزیم های کبدی , لکوسیتوز, لکوپنی , آنمی ترو مبوسیتوپنی , هایپر یا هایپوگلیسمی .

تشخیص سپسیس

شایع ترین عوامل باکترمی در بیماران , با منشا خارج بیمارستانی , استافیکوکک طلایی , پنوموکک و منگوکک است . شایع ترین عوامل باکترمی در بیماران آسپلنیک : هموفیلوس , سالمونلا , مننگوکک و پنوموکک می باشد . شایع ترین عوامل باکترمی در معتادان تزریقی : سودومونا و سایر گرم منفی ها , استافیلوکک طلایی است . علاوه بر آزمایشات درخواستی مورد لزوم در شوک , در این بیماران از همگی ترشحات و مایعات بدن , اسمیر تهیه کنیدو حداقل از دو نقطه مجزا , دو نمونه کشت خون ارسال نمایید .

اقدامات اورژانس در شوک سپتیک

راه هوایی بیمار را باز نگه دارید و اقدامات احیا را انجام دهید( abc ) کریستالویید وریدی , با هدف رساندن برون ده ادراری به بالای یک میلی لیتر به ازای هر کیلو گرم وزن بدن در ساعت و بهبود پرفیوژن محیطی تجویز نمایید . در صورت لزوم از داروهای اینوتروپیک(دوپامین , نوراپی نفرین یا وازوپرسین ) استفاده نمایید . فشار ورید مرکزی را حدود 10 تا 15 سانتی متر ]ب و هماتوکریت را به حدود30 درصد برسانید . براساس منشا احتمالی و باکترمی حاصله , درمان تجربی با آنتی بیوتیک باید هرچه سریعتر آغاز شود. در بزرگسالان بدون بیماریزمینه ای خاص باید باکتری های گرم منفی و مثبت پوشش داده شوند . ترکیب داروهای ضد سودومونا به همراه سفالوسپورین نسل سوم با یا

بدون آمینوگلیکوزید مناسب به نظر می رسد . در افراد نوتروپنیک از ترکیبات آمینوگلیکوزیدی ضد سودومونا ( جنتامایسین و آمیکاسین ) و سفتازیدیم یا سفپیم یا ایمی پنم به تنهایی استفاده کنید . در معتادان تزریقی به ترکیبات فوق داروهای ضد استاف ( نفسیلین یا وانکومایسین ) را بیفزایید . در صورتی که به حضور عوامل بی هوازی مشکوک هستید , مترونیدازول یا کلیندامایسین را به رژیم درمانی بیمار اضافه کنید . با توجه به نارسایی نسبی آدرنال در موارد شوک سپتیک مصرف دوز پایین استروییدها ( هیدروکورتیزون50 میلی گرم هر 6 ساعت به مدت یک هفته ) در بهبود همودینامیک بیماران خصوصا در موارد مننگوکوکسمی , سل منتشر , ایدز , استفاده قبلی استروییدها و هایپوتانسیون مقاوم موثر است . کنترل سطح سرمی گلوکز در محدوده 80 تا 100 , طبق مطالعات متعدد , بیانگر بهبود پیش آگهی سپسیس و کاهش مرگ و میر بوده است .