عفونتهای دستگاه ادراری

عفونتهای دستگاه ادرای :

عفونت های دستگاه ادرای (UTIs۳۴%) از عفونتهای بیمارستانی را تشکیل میدهند و تا ۳% از بیماران باکتریو ریک دچار باکتریمی می گردند .

اگر چه UTI ها فقط در ۱۵% از موارد بستری طولانی مدت دخالت دارند و می توانند هزینه ای فقط در حدود ۱۳۰۰ دلار را در بر داشته باشند ، اما این عفونتها مخازن مهم و منابع انتشار باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک در بیمارستانها هستند.

تقریبا تمام UTI های بیمارستانی که به وسیله گذاری یا سوندهای داخل مثانه ای همراهند که خطر روزانه ۱۰-۳% برای عفونت را ایجاد میکنند .

UTI ها عموما توسط پاتوژن های ایجاد میشوند که از پرینه یا دستگاه گوارش بیمار ( شایع ترین بیماریزایی در زنان و یا از طریق آلودگی داخل مجرای سوندهای ادراری ( معمولا ناشی از آلودگی توسط پرستارانی که سوندهای را شستشو میدهند یا کیسه ها را تخلیه میکنند ) به فضای اطراف پیشابراه گسترش می یابند .

پاتوژن ها گاهی از وسایل خوب ضد عفونی نشده اورولوژیک و بطور نادر از مواد آلوده شده می آیند .

بیمارستانها باید به دقت بر اجرای اساسی تدابیر مربوط به پیشگیری از UTI های بیمارستانی نظارت کنند محصور بودن محل های اتصال سوند با لوله درناژ میتوانند به جلوگیری از گسستگی در سیستم کمک کند .

تشویق پزشکان برای بررسی نیاز یک بیمار به استفادۂ مداوم از یک سوند داخلی مثانه ممکن است میزان برداشت را بهبود بخشد و شاید خطر UTI را کم کند ، اما شاید هم مقاومت مستقیم مواجهه شود .

راهکارهای درمان احتباس ادراری بعد از عمل ( مثلا با اسکنرهای مثانه ) هم ممکن است استفاده یا طول مدت سوند گذاری را کاهش دهند .

سایر رویکردهای پیشگیری از عفونتهای دستگاه ادراری عبارتند از : استفاده از مواد ضد میکروبی موضعی ( بر روی محل خروجی ادرار ) ضدعفونی کننده های کیسه تخلیه ،سوند پوشیده با مواد ضد میکروبی ، هیچ یک از ۳ اقدام اخیر به عنوان روتین در نظر گرفته نمیشوند.

استفاده از آنتی بیوتیک های سیستمیکی که برای مقاصد دیگر به کار میروند ، خطر عفونت دستگاه ادراری حین ۴ روز اول سوند گذاری را کاهش میدهند ، بعد از آن میکروب ها یا قارچ های مقاوم باعث بیماری میشوند .

آلودگی زایی انتخابی از دستگاه گوارش نیز میزان خطر را کاهش میدهد دوباره اینکههیچ رویکردی روش روتین نیست .

شستن سوند ( با یا بدون عوامل ضد میکروب ) شاید واقعا خطر عفونت را افزایش دهد .

یک سوند کاندومی برای مردان اقد انسداد مثانه ممکن است قابل قبول تر از سوند داخلی باشد و اگر به دقت به کار گرفته شوند شاید خطر UTI را کم کند .

نقش سوندهای سوپراپوبیک در جلوگیری از عفونت به خوبی مشخص نشده است .

درمان UTI براساس نتایج کشت های کمی ادرار انجام میشود شایع ترین پاتوژن ها عبارتند از اشرشیاکولی ، باسیل های گرم منفی بیمارستانی ، انتروکوک ها و کاندیدا .

چند قاعده در درمان عفونت های کسب شده در بیمارستان کار بر دارند .

اول : در بیمارانی که سوندهای داخل مثانه ای دراز مدت دارند به خصوص آنهایی که در مراکز نگهداری زندگی میکنند ، فلور سوند ( میکرو ارگانیسم هایی که بر روی پوشش داخلی مجرای کاتتر زندگی میکنند) ممکن است با پاتوژن های معمول دستگاه ادراری تفاوت داشته باشند .

دوم : همانند همه عفونتهای بیمارستانی ، در زمان شروع درمان بر اساس یک کشت مثبت ، تکرار کشت جهت تشخیص پایداری عفونت مفید میباشد.

سوم : شیوع روی داد UTI ممکن است موجباین فرض اشتباه گردد که این مجل به تنهایی منبع عفونت در یک بیمار تب دار بستری شده است .

چهارم : به دست آمدن استافیلوکوک اورئوس از کشت ادرار ممکن است در نتیجه گسترش از طریق خون باشد و میتواند یک عفونت سیستمیک مخفی را نشان دهد .

سرانجام اگر چه امروزه کاندیدا شایعترین پاتوژن در UTI بیمارستانی در بیماران ICU است ،درمان کاندیدا در ادرار اغلب ناموفق است و فقط زمانی توصیه میشود که تهاجم قطب فوقانی یا دیوارۂ مثانه ، انسداد، نوتروپنی یا سرکوب ایمنی وجود دارد.