عفونت شدید در بیماران فاقد طحال

عفونت های شدید در بیماران فاقد طحال :
بیمارانی که فاقد عملکرد طحال هستند در معرض خطر سپسیس باکتریایی شدید هستند بیماران بالغ بدون طحال ۵۸ برابر جمعیت عادی در معرض خطر ابتلا به سپسیس قرار دارند .
بیشتر عفونت ها در عرض دو سال بعداز برداشتن طحال رخ میدهند و میزان مرگ ومیر تا 50% میرسد باین حال افزایس خطر ابتلا به سپسیس شدید در تمام طول عمر وجود خواهد داشت .
در فقدان طحال باکتریهای که کپسول دارند مسئول اکثریت عفونت ها هستند .ریسک ابتلا در بالغین نسبت به کودکان کمتر است زیرا بیشتر احتمال دارد که بر علیه این باکتریها آنتی بادی داشته باشند .
استرپتوکوک پنومونیه شایعترین نوع عفونت جدا شده است و ۵۰ تا ۷۰ ٪ موارد را تشکیل میدهد ولی خطر ابتلا با هموفیلوس آنفلوانزا یا نیسریا مننژیتیدیس نیز زیاد است .
تظاهرات شدید بالینی با عفونت هایی به علت اشرشیا کولی، استافیلوکوک طلایی ، استر پتوکوک های گروه B ،پسودومونا آئروژینوزا، کاپنوسیتو فاژا، بوردتلا هلمسی ، بابزیا و پلاسمو دیوم شرح داده شده اند.
بابز یوز:
سابقه مسافرت اخیر به مناطق آندمیک این بیماری احتمال ابتلا به عفونت بابزیا را افزایش میدهد .بین 1 تا 4 هفته پس از گزش کنه بیمار دچار لرز، خستگی ، بی اشتهایی ، میالژی ، آرترالژی ، تنگی نفس ، تهوع سر درد میشود .
گاهی اکیموز و یا پتشی نیز دیده میشود .Ixodes scapularis کنه ای است که غالبا عامل انتقال بابزیا است .این کنه ، بورلیا بورگدو رفری (عامل بیماری Lyme و آناپلاسما را نیز انتقال میدهد و ممکن است این عفونت ها تواما ایجاد شدند که به وخامت بیشتر بیماری می انجامد .
عفونت با سوش اروپائ یعنی بابزیا دیورژنز (divergens) اغلب از نوع آمریکایی آن یعنی بابزیا میکروتی شدیدتر است و یک سندرم تب دار همرا با همولیز ، یرقان ، همو گلو بینمی و نارسایی کلیه ایجاد میکند و ۵۰٪ مرگ ومیر دارد .
بابزیای شدید بخصوص در افرادی که فاقد طحال هستند شایع است ولی در افرادی که فعالیت طحال در آنها طبیعی است هم رخ میدهد بخصوص کسانیکه ۶۰سال سن ویا وضعیت ایمنی کاهش یافته دارند مثل عفونت HIV یا بدخیمی عوارض این بیماری شامل نارسایی کلیه ، نارسایی حاد تنفسی و DIC است .