عوامل موثر در عفونت

عوامل موثر در عفونت:
برای وقوع هر نوع فرآیند عفونی ابتدا باید عامل پاتوژن و میزبان با یکدیگر رو برو شوند .بنابراین عواملی نظیر موقعیت جغرافیائ، محیط ، آب وهوا رفتار میتوانند بر احتمال وقوع عفونت تأثیر بگذارند .
علیرغم برخورد آنکه اولیه بین یک میزبان مستعد و یک ارگانیسم ها میتوانند سالها قبل از ایجاد علائم بالینی در بدن میزبان پناه گیرند برای دستیابی به یک دید کامل هر بیمار باید به توجه به بافت جمعیتی که به آن تعلق دارد در نظر گرفته شود .
بیماریهای عفونی اغلب بصورت ایزوله ایجاد نمیشوند ، بلکه در بین عده ای که بایک منبع آلوده در تماس بوده اند پخش میشوند (مثلا یک منبع آب آلوده) و یا از یک فرد به فرد دیگر منتقل میشوند (مثلا از راه قطرات موجود در هوای تنفسی )بنابراین پزشک باید نسبت به شیوع عفونت ها در کل یک جامعه آگاهی داشته باشد یک شرح حال دقیق شامل اطلاعات در مورد مسافرت ، عوامل رفتاری ، تماس با حیوانات یا محیط های بالقوه آلوده و شرایط زندگی و شغلی است بعنوان مثال احتمال عفونت با پلاسمودیوم فالسی پارم به نحو بارزی تحت تأثیر عواملی چون ارتفاع محل زندگی ، شرایط آب و هوائ، وضعیت زمین ، فصل و حتی ساعات شبانه روز قرار دارد .
سوش های مقاوم به آنتی بیوتیک پلاسمودیوم فالسیپاروم در نواحی خاص جغرافیایی قرار دارند و یک تغییر ظاهرا کوچک در برنامهٔ سفر میتواند به نحو‌ شگرفی بر احتمال ابتلا به مالا ریای مقاوم به کلروکین تأثیر بگذارد .
اگر چنین جزئیات مهمی در شرح حال از قلم بیفتد درمان نامناسب منجر به مرگ بیمار خواهد شد. هم چنین احتمال ابتلا به بیماری های که راه جنسی منتقل میشوند ممکن است تا حد زیادی تحت تأثیر تغییر کوچکی در عادت جنسی نظیر روش پیشگیری از بارداری قرار گیرد .
آگاهی ارتباط بین عوامل خطر زای خاص و بیماری به پزشک این امکان را میدهد که با ایجاد تغییرات در این عوامل خطر زا و زمانیکه واکسن در اختیار دارد با ایجاد ایمنی حتی پیش از پیشرفت عفونت بر سلامت بیمار تأثیر بگذارد .
آب وهوا میتواند روی آشیانهٔ اکو لوژیک عامل پاتوژن یا ناقل آن تأثیر بگذارد و تغییر آب وهوا میتواند منجر به تغییرات اندمیک بیماری های عفونی در نواحی مختلف شود .
برای مثال یک همه گیری کوچک چیکونگو نیا که به علت آلفاویروس منتقله از راه پشه ایجاد شده بود ، اخیرا در ایتالیای مرکزی به وجود آمد ، همه گیری های کوچک قبلی محدود به مناطق گرمسیری بود و برخی این گسترش عفونت را به گرم شدم دمای جهانی نسبت میدهند بسیاری از عوامل خاص میزبان بر احتمال ابتلا به یک عفونت تأثیر میگذارند .سن ، سابقه واکسیناسیون ، بیماریهای قلبی ، وضعیت تغذیه ، بارداری ، وجود بیماری های همراه دیگر و شاید وضعیت روانی بیمار همگی بر میزان احتمال ابتلا به عفونت پس از تماس با یک عامل بالقوه پاتوژن موثرند .
اهمیت مکانیسم های دفاعی شخص میزبان، خواه اختصاصی و خواه غیر اختصاصی ، در زمان غیابشان مشخص میگردند و درک ما از این مکانیسم های ایمنی با مطالعه در سندرم های بالینی در اشخاص مبتلا به نقص ایمنی افزایش می یابد (جدول ۱_۱۱۹) بعنوان مثال شیوع بیشتر حمله های مننگوکوکی در کسانیکه دچار کمبود پروتئین های خاص کمپلمان در کمپلکس حمله به غشا بودند ( به بخش ایمنی سازگاری در قسمت های بعدا مراجعه کنید) نسبت به جمعیت عادی تأکیدی است بر اهمیت وجود سیستم کمپلمان سالم برای پیشگیری از ابتلا به عفونت مننگوکوکی .
با این حال ، پایه ژنتیکی حساسیت به بیماری های عفونی پیچیده تر از مثال هایی است که نقص در یک ژن منفرد به آن اشاره میکند.استعدا انسان برای بیماری های عفونی شامل طیفی است که از صفات مونوژنیک تا پلی ژنیک گسترده و هدف مطالعات در حال پیشرفت است .
مراقبت های پزشکی خود میتواند از چند راه خطر ابتلای بیمار به عفونت را افزایش دهد) از طریق تماس با پاتوژن ها در طول مدت بستری ۲ از طریق ایجاد ضایعه در پوست (با وسایل داخل وریدی یا برش جراحی ) یا در سطوح مخاطی ( با لولهٔ تراشه یا سوند مثانه ) ۳)از طریق وارد کردن اجسام خارجی ۴) از طریق ایجاد تغییر در فلور طبیعی با تجویز آنتی بیوتیکهاو ۵) از طریق درمان با داروهای سرکوب کنندهٔ ایمنی .
هنگام عفونت تداخلات پیچیده ای بین انگل و میزبان ایجاد میشود که به ناچار بر هر دو تأثیر میگذارد .در اکثر موارد یک فرآیند پاتوژنیک شامل مراحل متعددی است تا عفونت پیشرفت کند .از آنجائیکه یک میزبان سالم موقتا دارای یک سری سدهای مقاومتی پیچیده برای جلوگیری از عفونت است یک انگل موفق باید در هریک از این مراحل استراتژی های اختصاصی بکار برد .
استراتژی های اختصاصی که توسط باکتریها، ویروس ها و انگل ها بکار گرفته میشوند (فصل ۱۲۰) دارای تشابهات قابل توجهی هستند ولی جزئیات آن ها نه تنها برای هر رده از ارگانیسم ها بلکه رای هر سوش موجود در هر رده منحصر بفرد است .