مهار کننده های آنزیم آلفاگلوکوزیداز

مهار کننده های آنزیم آلفاگلوکوزیداز

 Acarbose و Miglitol

نحوه اثر : این داروها سبب مهار نسبی آنزیم های رودۀ کوچک می شوند که مسئول تجزیه و شکستن نشاسته می باشند در نتیجه افزایش قند خون متعاقب مصرف غذاهای پرنشاسته به تأخیر می افتد و حداکثر قند خون نیز کاهش می یابد .

عوارض جانبی :

با مصرف این دارو ، مواد نشاسته ای بیشتری به بخش های تحتانی تر روده رسیده و در تماس با باکتری ها ی آن محل قرار می گیرد که سبب تولید گاز و ایجا نفخ و درد شکمی خواهد کرد . اثرات این گروه داروها بر سطح کلی گلوکز کمترین است و با وجود سایر داروهای دیابت که کارایی بیشتری دارند ، استفاده محدودتری دارند . Miglitol  نباید در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه مصرف شود .

Pioglitazone و Rosiglitazone :

این داروها  thiazolidinedions و TZDs یا Glitazones نیز نامیده می شوند .

نحوه اثر :

این داروها سبب افزایش بافت ها نسبت به انسولین می شوند این داروها معمولا چند روزی اثر می کنند نباید انتظار داشت که بیشتر از یک یا دو هفته سبب کاهش قند خون شوند . این داروها برای اثر وابسته به وجود انسولین کافی در خون هستند . علاوه بر اثرات کاهش قند خون ، این داروها سبب کاهش تری گلسیرید و اسیدهای چرب آزاد و افزایش کلسترول تام ، LDL و HDL می شوند . Pioglitazone در مقایسه با Rosiglitazone درکاهش سطح تری گلسیریدها و افزایش LDL موثرتر عمل می کند و نیز به اندازۀ Rosiglitazone سبب افزایش LDL نمی شود در نتیجه اختلالات چربی خون که مرتبط با بیماری های قلبی می باشد تحت تأثیر این داروها به خصوص   Pioglitazone تا حدی اصلاح می شود در مطالعات کوچک صورت گرفته نشان داده شده که این داروها مانع بسته شدن مجدد عروق کرونر پس از اعمال جراحی مثل آنژیوپلاستی عروق کرونر خواهند شد . این داروها همچنین به بهبود اختلالی تحت عنوان کبد چرب () که در بسیاری بیماران مبتلا به دیابت نوع یک دیده می شود و سبب آسیب به کبد خواهد شد (fotty iverl) کمک می کند .