مواد چسبندهٔ باکتری ها

مواد چسبندهٔ باکتری ها:
پپلی ها و تاژک ها ۱از مواد چسبندهٔ میکروبی هستند که بخوبی تحت مطالعه قرار گرفته اند (شکل ۱_۱۲۰) پیلی ها یا فیمبر یا بطور معمول توسط باکتری های گرم منفی و گرم مثبت برای چسبیدن به سلول ها و بافت های میزبان مورد استفاده قرار میگرند.
مطالعات اخیر فاکتورهای مشابهی را که توسط ارگانیسم های گرم مثبت مانند استرپتوکوک گروه B تولید میشوند را شناسایی کرده است .
در تصاویری که از میکروسکوپ های الکترونیکی به دست آمده است این برجستگی ها که شبیه مو هستند (چند صد عدد در هر سلول ) ممکن است به یک انتهای ارگانیسم محدود باشند (پیلی قطبی )و یا بطور مساوی در سطح توزیع شده باشند یک سلول منفرد ممکن است دارای پیلی ها از یک یا چند زیر مجموعه اصلی پروتئینی پیلین (pilin) وزن مولکولی ۱۷،۰۰۰ تا ۳۰،۰۰۰)تشکیل شده اند که پلیمریزه شده و یک پیلوس را تشکیل دهند بسیاری از سوش های اشرشیا کولی جدا شده از عفونتهای مجاری ادراری ، دارای پیلی های تیپ یک متصل شونده به مانوز هستند که اتصال این پیلی ها به گلیو پروتئینهای غشایی یکپارچه ای به نام اوروپلاکینها که پوشش دهنده سلولهای اپی تلیال جدار مثانه هستند ، بوسیله D مانوز مهار میشود .
سایر سوش ها مواد چسبندهٔ Pap مرتبط با پیلونفریت یا P پیلوس ایجاد میکنند که اتصال به بقایای دی گالاکتوز (gal_gal_ بر روی گلو بوزیدهای گروه های خونی p انسانی با واسطهٔ آن انجام میگرد .
پروتئین این پیلی ها در نوک واحد پیلوس اصلی قرار گرفته اند که برای اختصاصی بودن اتصال تمام واحد پیلوس امری بسیار مهم است اگر چه ایمونیزاسیون با پروتئین متصل به سرمانوز (FimH )پیلی ها تیپ l از عفونت تجربی مثانه با اشرشیا کولی در موش ها ومیمون ها پیشگیری میکند .
ولی امتحان این واکسن روی انسان موفقیت آمیز نبود .سلول های ای .کلای که بیماریهایاسهالی ایجاد میکنند برای انتروسیت های روی رودهٔ کوچک دارای گیرنده هائ شبیه پیلوس و نیز گیرنده هایی به نام عوامل کولونیزاسیون هستند) پیلوس تیپ ۴،نوع شایعی از پیلوس که در گونه های نیسریا ، گونه های مورا کسلا ، ویبر یو کلره ، لژیونلا ، پنوموفیلا، سالمونلا انتریکاتیفی و اشرشیا کولی انتروپاتوژنیک و پسودومونا آئروژینوزا یافت میشود .
واسطهٔ اتصال این ارگانیسم ها به سطوح هدف است پیلی تیپ ۴تمایل دارد که یک انتهای نسبتا پایدار آمین و یک انتهای متغیر کربوکسیل داشته باشند .
برای بعضی از سوش ها نظیزچر نیسریا گنوره و نیسریا مننژیتیدیس و ای ،کلای انترو پاتوژنیک وجود پیلی برای اتصال به سلول های اپی تلیالی مخاطی امری الزامی است .
برای برخی دیگر نظیر پسودو مونا آئروژینوزا تنها بخشی از فرآیند اتصال به سلول میزبان با واسطهٔ پیلی ها صورت میگرد.
بنظر میرسد سلول های ویبریوکلرا از ۲نوع مختلف پیلی برای کلونیزاسیون روده ای استفاده میکنند.
در حالی که بنظر میرسد مداخله در این مرحله از کلوانیزسیون یک استراتژی موثر بر ضد باکتری باشد ، تلاشهای که تاکنون برای ساخت واکسن بر پایهٔ پیلوس بر علیه بیماری در انسان بکار رفته با موفقیت زیادی همراه نبوده است.
تاژک ها زائده های طویلی هستند که یا به یک یا دو‌انتهای سلول باکتری متصل اند( تاژک های قطبی) و یا در تمام سطح باکتری پخش شده اند (تاژک های پری تریکوز) تاژک ها نیز مشابه پیلی ها از پروتئین های پایه پلیمر یزه یا تجمع یافته تشکیل شده اند .
زیر مجموعهٔ پروتئینی در تاژک ها سطح مارپیچی شکل میسازند که از نظر سرولوژیک در گونه های مختلف متفاوت اند.
اسپیروکت ها نظیر T, پالیدم و بورلیا بورگدورفری فیلامان های محوری شبیه تاژک دارند که در طول محور مرکزی سلول پایین میرود و با چرخش به دور این فیلامان ها شنا میکنند
بعضی از باکتریها میتوانند بدون داشتن ساختارهای حرکتی واضح برروی یک سطح بلغزند.
سایر ساختارهای یک باکتری که در برابر اتصال به بافت میزبان دخالت دارند عبارتند از پروتئین های اختصاصی استافیلوکوک و استرا پتوکوک که به ماتریکس پروتئینی خارج سلولی انسانی نظیر فیبرین ،فیبرینوژن ، فیبرینونکتین ،لامینین وکلاژن متصل میشوند .
بنظر میرسد که فیبرینونکتین گیرنده مشترکی برای پاتوژن های گوناگون باشد ، ترکیب آمینو اسیدی خاص در فیبرینونکتین یعنی
Arg,Gly,Asp یاRGD برای اتصال باکتری به بافت های میزبان حیاتی است .
بسیاری از جنبه های بیماریزایی استافیلوکوک طلایی وابسته به اتصال عامل توده ساز (A(CIFA که یکی از پروتئین سطحی حفظ شده این باکتری میباشد ، به فیبرینوژن است .
اگرچه تلاش هایی که برای دخالت در این فعل و انفعال برای جلوگیری از سپسیس در نوزادان با وزن کم هنگام تولد از طریق به کار بردن IgG داخل وریدی حاصل از پلاسمای افراد با تیترهای بالای آنتی بادی بر علیه ClfA در یک آزمایش بالینی که در آوریل ۲۰۰۶ صورت گرفته موفق نشد کارآی آن را نشان دهد.
قسمت حفاظت شدهٔ هسته خارجی لیپوپلی ساکارید (LPS) پسودومونا آئروژینوزا واسطه اتصال آن به CFTR یا تنظیم کننده هدایت از طریق غشا فیبروز سیستیک در سلول هایی اپی تلیال راه های هوای است ، واقعه ای که به نظر میرسد در دفاع طبیعی میزبان در مقابل عفونت بسیار حیاتی است .
استا فیلوکوک اورئوس ،استاف های کواگولاز منفی ، اشر شیا کولی اوروپاتوژنیک و همینطور یرسینیاپستیس، یرسینیا پسودوتوبرکلوزیس و یرسینیا انترو کولیتیکا ، گونه های بورد تلا وآسینتوباکتر بومانی یک پلی ساکارید سطحی را بارز میکنند که از پلی N استیل دی گلوکز آمین های با اتصالات B_1_6 تشکیل شده اند .یکی از اعمال ان تسریع اتصال به موادی است که در کاتترها و انواع دیگر ابزارهای کاشتنی وجوذ دارند.
این پلی ساکارید ممکن است عامل مهمی در ایجاد عفونت های وابسته به ابزار که توسط استافیلوکوک و ای کلای به وجود می آیند باشند.
با کمک زوش های تصویر برداری با قدرت زیاد نظیر میکروسکوپ هایی با نیروی اتمی نشان داده شده است که سلول های باکتری دارای سطح غیر همگون هستند که احتمالا به غلظت های مختلف مولکول های سطحی از جمله مواد چسبنده میکروبی در بعضی مناطق خاص سح سلول مربوط است.