مکانیسم ایجاد نعوظ : ب
نتیجه این است که خون از بافت ها نعوظی آلت تناسلی به جای دیگر منتقل می شود . در هنگام نعوظ عکس این عمل اتفاق می افتد و پولسترها ی آتریولها منبسط و وریدها منقبض می شوند . این عمل باعث می شود تا خون به داخل آلت تناسلی وارد شود و جریا خون به خارج آن محدوده شود و نعوظ صورت گیرد .
با افزایش دانش ما مشخص شد که پولسترها پلاک های آترواسکلروتیک بوده و به عنوان یک دریچه اختصاصی عمل نمی کنند . شواهد تأیید کننده در این مورد این است که این ساختارها در عروق خونی افراد جوان وجود ندارد .
نعوظ موفقیت آمیز بستگی به ورود ذخیره خون به بخش های نعوظی آلت تناسلی دارد . وقتی چیزها خوب عمل کنند ، وارد شدن خون سریع تر از خروج آن صورت می گیرد و از این رو مثل یک سیستم هیدرولیک فشار ایجاد می شود و نعوظ صورت می گیرد . آلت تناسلی بزرگ شده و نهایتا سفت می شود . به صورت طبیعی فرآیند نعوظ به وسیله ی تحریک مغز آغاز می شود که ممکن است این تحریک فیزیکی یا ذهنی باشد . تحریک ذهنی ممکن است بصری ، شنیداری یا تماسی باشد . بافت نعوظی آلت تناسلی را می توان یک ساختار شبیه اسفنج در نظر گرفت . در هنگام تحریک ، پیام از طریق تحریکات عصبی ارسال می شود که باعث شل شدن عروق خونی در بافت اسفنجی می شود . در این لحظه آلت تناسلی شروع یه متورم شدن می کند . با افزایش تورم ، بافت اسفنجی شکل بر وریدها که خون را از آلت تناسلی تخلیه می کنند فشار وارد می کند . با این فشار وریدها اجازه نمی دهند تا خون خارج شود و از اینرو با پر شدن بخش های نعوظی ، آلت تناسلی سفت می شود .
در دهه اخیر دانشمندان متوجه شده اند که مواد شیمیایی به خصوصی در داخل بدن هستند که مسئول شل کردن یافت های نعوظی هستند . این مواد نیتریک اسید ( NO)و گوانوزین مونوفسفات حلقوی ( cGMP) می باشند .
No related posts.