ورزش حاد و مزمن

ورزش حاد و مزمن

بیمار می تواند به دو صورت دربارۀ ورزش فکر کند :

ورزش حاد یعنی یک دوره ورزش

ورزش مزمن که به معنای ورزش منظم ، مکرر که به آن ورزش حرفه ای می گویند .

ورزش حاد و مزمن اثرات متفاوتی روی بدن دارند . تمایز مهم آن دو از هم که در رابطه با دیابت است ، اثر آن بر روی حساسیت به انسولین می شود ولی این اثر سودمند به سرعت و در طی 24 ساعت از بین می رود . در مقابل ، ورزش مزمن و حرفه ای سبب افزایش حساسیت ، انسولین به مدت حداکثر 2 هفته از آخرین نوبت ورزش می شود . اگر بیمار برای کنترل قند خون خود بر روی درمان با انسولین است و برنامۀ ورزشی دارد در صورتی که دوز انسولین خود را کاهش ندهد دچار افت قند خون خواهد شد . ولی با قطع برنامه ورزشی به تدریج حساسیت افزایش یافته نسبت به انسولین افت کرده و مجددا بیمار لازم دارد که دوز انسولین خود را افزایش دهد. اثر ورزش روی حساسیت به انسولین بستگی به شدت ورزش و مقدار کل ورزش بیمار در هفته دارد . به نظر می رسد که مقدار ورزش اثر بیشتری ، نسبت به شدت ورزش داشته باشد به عبارت دیگر مدت بیشتر ورزش ملایم در هفته بستگی به نسبت ورزش شدیدتر ولی با دفعات کمتر اثر بیشتری روی حساسیت به انسولین دارد .

سایر فعالیت های بدنی سنگین نظیر باغبانی ، نظافت خانه و جابه جا کردن اثاثیۀ منزل نیز جزء ورزش های حاد به شمار می آیند .

انواع ورزش :

دربارۀ 4 نوع ورزش صحبت می شود :

هوازی ، استقامتی ، کششی و بی هوازی

ورزش بی هوازی :

ورزش بی هوازی یک ورزش کوتاه ولی شدید است که به اکسیژن جهت تأمین انرژی مورد نیاز عضلات در حال فعالیت نیاز نیست . پریدن ، دو سرعت و وزنه زدن مال هایی از ورزش بی هوازی هستند .