ورزش و دیابت نوع یک بخش دوم
• چندین ساعت پس از ورزش ، عضلات و کبد به برداشت گلوکز در خون به منظور باز گرداندن مجدد ذخایر گلیکوژن خود ادامه می دهند . در نتیجه به منظور جلوگیری از افت قند خون چند ساعت پس از ورزش ، نیاز است که دوز انسولین را کاهش داده و یا مصرف کربوهیدرات را بالا برد .
• ورزش می تواند سبب تسریع جذب انسولین خصوصا اگر ناحیۀ تزریق نزدیک عضلۀ در حال فعالیت شود باشد (برای مثال در ران)
توصیه هایی جهت ورزش در مبتلایان به دیابت نوع یک :
بیماران مبتلا لازم است که در حین ورزش مراحل زیر را مد نظر قرار دهند :
گزارش روزانه ای از ورزش خود داشته باشد .
بیمار لازم است که زمان ورزش ، ارتباط آن با وعدۀ غذایی قبلی و انسولین bolus در دریافتی ، نوع ورزش ، طول ورزش و شدت آن و مقدار مصرف کربوهیدرات قبل از ورزش ، در حین ورزش و بعد از ورزش و نیز قند خون خود را ثبت کند این اطلاعات جهت حصول تغییرات مناسب در دفعات بعدی که فرد ورزش می کند لازم است .
تنظیم قند خون حین ورزش :
استفادۀ بدن از سوخت های مختلف در حین استراحت و ورزش بستگی به عملکرد سیستم اعصاب سمپاتیک و تآثیر هورمون های انسولین و گلوکاگون دارد . درک درست از این عملکردها این مسئله را توضیح می دهد که ورزش در بیماران دیابتی می تواند سبب بالا رفتن و افت قند خون و حتی سبب کتواسیدوز دیابتی (DKA) شود.
• در حین استراحت ، عضلات به طور عمده از اسیدهای چرب به عنوان منبع انرژی استفاده می کنند ولی وقتی فرد شروع به فعالیت بدنی می کند و در حین ورزش کوتاه و شدید ، عضلات شروع به استفاده از گلوکز می کند .این سیستم اعصاب سبب توقف ترشح انسولین و تحریک سلول های چرب به رها سازی کلسترول و اسیدهای چرب می شوند . این افت انسولین به کبد اجازه می دهد تا بتواند گلوکز بیشتری ساخته و به داخل خون آزاد کند .
• کبد توانایی آزاد سازی مقادیر زیادی گلوکز را دارد و در حین ورزش شدید ، سطح قند خون بلافاصله بعد از ورزش بالا می رود . معمولا انسولین بالا می رود (۲-۳ برابر می شود) و سبب تعدیل این افزایش پس از ورزش می شود .
• بعد از ورزش ، برداشت گلوکز از عضلات ادامه می یابد تا ذخایر گلیکوژن عضلات و کبد را برگرداند .
No related posts.