پریتونیت باکتریال اولیه (خود به خود):
بدون منبع آشکار آلودگی) و یا ثانویه است ، انواع ارگانیسم های یافت شده و تظاهرات بالینی این دو فرآیند باهم متفاوت هستند.
در بزرگسالان بیشتر به همراه سیروز کبدی معمولا در نتیجه الکلیسم روی میدهد .با این وجود این بیماری در بزرگسالان مبتلا به بیماری بدخیم متاستاتیک ،سیروز پس از نکروز ،هپاتیت مزمن فعال ،هپاتیت حاد ویروسی ،نارسایی احتقانی قلب ،لوپوس اریتماتوی سیستمیک و لنف ادم و همچنین در بیماران فاقد بیماری زمینه ای گزارش شده PBP عملا همیشه در بیماران مبتلا به آسیب روی میدهد.
با این حال این یک پدیده شایع نیست و در ۱۰% یا کمتر از بیماران سیروتیک روی میدهد.
عامل PBP بطور قطعی مشخص نشده است ، اما عقیده بر این است که شامل انتشار هماتوژن ارگانیسم ها در بیماری است که در وی کبد بیمار و تاییر جریان خون پورت موجب نقص در عملکرد فیلتراسیون معمول میگردند.
ارگانیسم ها میتوانند در آسیب-که محیط مناسبی برای رشد است -تکثیر یابند .پروتئینهای آبشار کمپلمان در مایع صفاقی یافت شده اند ، اما سطح آنها در بیماران سیروتیک ، نسبت به بیماران مبتلا به آسیب به واسطه سایر علل ، کمتر است .
اپسونیزاسیون و فاگوسیتوز نوتروفیل ها در افراد مبتلا به بیماری پیشرفته کبد کاهش یابد .
تظاهرات PBP و پریتونیت ثانویه متفاوت اند ، شایعتریت علامت ،تب است که در ۸۰% از بیماران وجود دارد .
آسیت مشاهده میشود ، اما همواره پیش از عفونت وجود دارد .درد شکمی ، آغاز حاد علائم و تحریک صفاقی که در معاینه فیزیکی کشف میشود ،به تشخیص کمک میکند اما فقدان این یافته ها نمیتواند این تشخیص اغلب ماهرانه را رد کند.
وجود علایم غیر لوکالیزه ای مانند کسالت ، خستگی یا آنسفالوپاتی نیز در صورتیکه علت واضحی نداشته باشند ، باید توجه پزشک را به PBP در بیماران مستعد بر انگیزند .
باید نمونه ای از مایع صفاقی در هر بیمار سیروتیک مبتلا به آسیت و تب تهیه شود .طبق نظر /http)iaconnoxfordiournalsorgcgicontentfull۴۷\۳\۶۹ یافتن بیش از ۲۵۰ لکوسیت چند هسته ای در میکرو لیتر ، تشخیص PBP را مسجل میکند .
این معیار در مورد پریتونیت ثانویه صدق نمیکند .میکروبیولوژی PBP نیز حالت متمایزی دارد .با اینکه باسیل های گرم منفی از قبیل اشرشیا کولی بیش از همه مشاهده میشوند ، اما ارگانیسم های گرم مثبت نظیر استرپتوکوک ها ، انتروکوک یا حتی پنوموکوک ها گاهی یافت میشوند.
بطور معمول در PBP صرفا یک ارگانیسم منفرد جدا میشود بی هوازی ها با شیوع کمتری نسبت به پریتونیت ثانویه یافت میشوند که در آن وجود فلور مختلط شامل بی هوازی ها یک قانون است .
در حقیقت ، چنانچه PBP مورد ظن باشد و ارگانیسم های متعددی شامل بی هوازی ها از مایع صفاقی به دست آیند تشخیص باید مورد تجدید نظر قرار گیرد و منبعی برای پریتونیت ثانویه جستجو گردد.
تشخیص PBP ساده نیست و به رد منشاء اولیه عفونت در داخل شکم بستگی دارد .CT با ماده حاجب ، روش بسیار مفیدی برای شناسایی یک منبع عفونت در داخل شکم است .
به دست آوردن ارگانیسم ها از کشت مایع صفاقی ممکن است دشوار باشد که این احتمالا به دلیل تعداد کم ارگانیسم ها میباشد با این حال ، اگر ۲۰ میلی لیتر از مایع صفاقی مستقیما به یک بطری کشت خون منتقل شود ، احتمال موفقیت افزایش خواهد یافت.
در اغلب موارد باکتریمی همزمان باPBP وجود دارد لذا کشت همزمان خون لازم است .هیچ روش رادیو گرافی اختصاصی برای تشخیص PBPوجود ندارد.
رادیو گرافی ساده شکم ، اسیت را نشان میدهد .در بیماران مبتلا به درد شکمی ، رادیو گرافی قفسه سینه و شکم باید انجام شود تا هوای آزاد که نشانه ای از پرفوراسیون است رد گردد.
پیشگیری اولیه
یک مطالعه ای مشاهده ای این را که مهار کننده های پمپ پروتون PPI خطر PBP را زیاد میکنند را برانگیخته است .
هیچ مطالعه آینده نگری تاکنون عنوان نکرده است که اجتناب از درمان با PPI ممکن است از PBP جلوگیری کند.
پیشگیری ثانویه
PBP دارای میزان عود بالایی است .تا ۷۰% از بیماران عود را ظرف یکسال تجربه میکنند.پروفیلاکسی آنتی بیوتیکی میزان عود را تا کمتر از ۲۰% کاهش میدهد و میزان بقای کوتاه مدت را افزایش میدهد .
رژیم هایی پروفیلاکتیک پیشنهادی برای بالغین با عملکرد کلیوی طبیعی شامل فلور روکینولون ها (سیپروفلوکساسین mg ۷۵۰ هفتگی ،نورفلوکساسین ۴۰۰ روزانه ) یا تری متوپریم – سولفامتوکسازول ( یک قرص با قدرت مضاعف در روز