چگونگی تنظیم دوز دارو در نارسايي حاد کلیه
( Loading dose ) : آنجاییکه حجم توزیع بسیاری از داروها بویژه آنتی بیوتیک های هیدروفیل شامل بتالاکتامها، سفالوسپورینها و کارباپنم ها در نارسايي حاد کلیه به صورت مشخص افزایش می یابد. استفاده از لودینگ دوز های بالا ( 25 تا 50 درصد بیشتر از میزان نرمال ) به شدت توصیه می شود.
دوز ( Maintenance dose ) : قضاوت بالینی اهمیت زیادی داشته و میزان تغییرات عملکرد کلیوی و حجم قابل پیش بینی نمی باشد. به علت حفظ کلیرانس غیر کلیوی بسیاری از داروها مانند ونکومایسین، ایمی پنم و سفتی زوکسیم، همچنین تمایل به بالانس مثبت مایعات در مراحل اولیه نارسايي حاد کلیه، دوز بسیاری از داروها بویژه آنتی بیوتیک ها باید در محدوده دوزاژ نرمال یا نزدیک نرمال شروع شود.
دوز Therapeutic drug monitoring : اندازه گیری غلظت سرمی دارو و مونیتورینگ دوزاژ درمانی دارو بر اساس PK/PD در هر زمانی در صورت امکان، بویژه در مورد داروها با ایندکس درمانی باریک، باید انجام شود. در صورت عدم امکان انجام این روش به علت در دسترس نبودن متدهای آنالیز سریع و ویژه برای اندازه گیری غلظت سرمی دارو، به علت افزایش اثرات فارماکولوژیک یا سمیت دارو، تنظیم دوز دارو الزامی می باشد و در حال حاضر اطلاعات و گایدلاینهای اندکی برای بیماران با نارسایی حاد کلیه و بیمارانی که از متدهای مختلف RRT استفاده می کنند وجود دارد.
فیلتراسیون گلومری، ترشح توبولی و متابوليسم کلیوی دارو، روش های مختلف برداشت دارو به وسیله کلیه می باشند. کاملا مشخص است که نارسايي حاد کلیه با تاثیر گذاری بر تمام این مراحل، کلیرانس کلیوی دارو و سموم را نیز تحت تاثیر قرار می دهد. اما آنچه در این میان مشخص نمی باشد تاثیر نارسايي حاد کلیه بر کلیرانس غیر کلیوی دارو می باشد .
No related posts.