گناه

گناه

گناه نیز یک واکنش متداول می باشد.در اولین مرحلۀ تشخیص این بیماری طبیعی است که شما دنبال توضیحی برای علل بروز بیماری می گردید.گاهی اوقات ممکن است افراد احساس کنند که شاید انجام یا عدم انجام کاری سبب بروز این بیماری شده است. اگر شما نگرانی هایی شبیه به این مورد دارید بهتر است اطلاعات بیشتری راجع به این بیماری به دست آورید
و یا در مورد نگرانی تان با پزشک گفتگو کنید.
احساس شرمندگی یا حتی تنفری که به خاطر رفتار فرد مبتلا بروز می کند،خشمگین شدن،آرزوی اینکه کاش فرد دیگری مسئولیت مراقبت را به عهده می گرفت ویا مراقبت از کسی که هیچ گونه رابطۀ نزدیک وخویشاوندی با شما ندارد،همۀ برانگیزندۀ احساس گناه می باشند.
ممکن است احساس ناراحتی و دلخوری کنید از اینکه مجبورید وظایفی را بر عهده بگیرید که طبیعتا مسؤلیت افرا مبتلا بوده است و این امر نیز می تواند احساس گناه را بروز دهد.مراقبت از یک فرد مبتلا به دمانس می تواند مستلزم تغییرنقش ها شود.ممکن است در موقعیتی قرار گیرید که باید نقش پدرو مادررا برای والدین خود بازی کنید.نوع کمکی که افراد مبتلا به آن نیازدارند مانند خواستۀ یک بچۀ کوچک که ازوالدینش می باشد.مانند کمک درغذا خوردن و شستشو،وفق یافتن در این تغییر نقش ها می تواند بسیار سخت باشد.
پذیرش این امر برای اکثریت افراد سخت می باشد.آگاهی از احساسات،آزمایش و ارزیابی واقع گرایانۀ موقعیت و انتظار بیش از حد از خود نداشتن،از اهمیت خاصی برخوردار است.ممکن است به مرحله ای برسید که احساس کنید مشکلات و فشارهایی که در نتیجۀ مراقبت از یک فرد مجنون بر شما و دیگر اعضاء خانواده تحمیل شده است بسیار زیاد می باشد و اینکه زمان آن رسیده است که مراقبت خانگی طولانی مدت را برای فرد مبتلا ترتیب دهید.با وجود افزایش مسؤلیت ممکن است این تصمیم،حس آرامشی را موجب شود،اما احساس گناه را نیزتشدید می کند.گفتگو با دیگران در مورد مشکلات می تواند ثمربخش باشد.پذیرفتن اینکه چنین احساساتی متداول می باشد و گفتگو در این زمینه که چگونه دیگران از عهدۀ آن برمی آیند به شما کمک خواهد کرد تا احساسات گناه تان را دردورنمایی صحیح قرار دهید.