فیبر

فیبر

فیبرها در واقع یک نوع نشاسته هستند که مقاوم به هضم می باشند ( با این حال 10% از آنها توسط باکتری های روده هضم وجذب شوند ) . فیبرهای قابل حل یا ژل مانند در سیب و سایر میوه جات وجود دارد و فیبرهای نامحلول در حبوبات و سبزیجات وجود دارد . برای بیمار دیابتی ، مواد غذایی پرفیبر سودمند هستند چرا که آنها سبب کند شدن جذب و گلوکز و مانع از بالا رفتن زیاد قند خون پس از صرف وعده های غذایی می شود . دو داروی Acarbose و Miglitol برای درمان دیابت نوع دو استقاده می شوند و از طریق کاهش جذب گلوکز از طریق روده عمل می کنند و در نتیجه اثر آن ها مشابه رژیم غذایی پرفیبر است . در کل ، در یک رژیم غذایی معمولی ، 50% کالری به صورت مواد قندی دریافت می شود . البته در بسیاری از بیماران مبتلا به دیابت نوع دو که مبتلا به تری گلسیرید بالا و  پایین  هستند ، درجۀ دریافت کربوهیدرات بسیار پایین آورده می شود چرا که این افراد بهتر است که مقدار کلی کربوهیدرات را کاهش دهند و از مواد غذایی با فیبر بالا استفاده کند .

مصرف کربوهیدرات زیاد به خودی خود سبب ایجاد دیابت نمی شود . مطالعات نشان داده است که اسید چرب بالای خون سبب آسیب به سلول های بتا می شود بلکه ممکن است که در یک فرد مستعد ، رژیم غذایی با کربوهیدرات بالا سبب افزایش سطح اسیدهای چرب شده که سبب آسیب به سلول های بتا و اختلال در ترشح انسولین می شود ولی این هنوز یک فرضیه است . همچنین شواهدی نسبی بر اینکه کربوهیدرات بالا در رزیم غذایی بدون وجود کالری بالا سبب افزایش وزن می شود وجود ندارد .

اسیدهای چرب ترانس (trans fats) بخش اول

اسیدهای چرب ترانس سبب افزایش خطر ابتلا به بیماری های قلبی می شوند . این اسیدهای چرب وقتی تولید می شوند که روغن های نباتی به روغن های نیمه جامد مثل مارگارین تبدیل شود .