نکاتی راجع به انسولین بخش اول

نکاتی راجع به انسولین بخش اول

• تمام ویال های انسولین غلظت 100 واحد در 1cc دارند و انسولین های 100U واحد نامیده  می شوند . انسولین کوتاه اثر regular با غلظت بالاتر که 500 U واحد نامیده می شود (500 واحد در cc) برای بیمارانی که به دوزهای بسیار زیاد انسولین نیاز دارند موجود است .

بیمار می تواند ویال انسولین را در دمای اتاق نگه دارد اما نباید آن را در معرض هوای گرم و نور خورشید قرار داد که سبب کاهش کارایی دارو می شود .

• هر ویال انسولین ، کارتریج انسولین و یا Pen انسولین که بیمار دارد باید در یخچال نگهداری شود ولی باید از یخ زدگی محافظت شود و این انسولین ها تا زمان تاریخ انقضا کارایی خود را حفظ می کنند .

• اگر چه این انسولین در دمای اتاق می تواند پایدار بماند ، بهتر است که بیمار هر ماه یک ویال جدید باز کند چرا که تجربیات نشان داده که برخی اوقات ویال های مورد استفاده که در دمای اتاق نگهداری می شوند تا حدی کارایی خود را از دست می دهند .

• تمام انسولین ها به جز NPH ، شفاف هستند بنابراین فقط  NPH لازم است تکان داده شود . برای مخلوط کردن انسولین همان طور که پیش تر گفته شد بهتر است که ویال انسولین را بین کف دو دست قرار داده و بغلتانیم و نباید آن را به شدت تکان داد به این دلیل که انسولین در اثر تکان دادن حباب ایجاد می کند و دقت در کشیدن دوز انسولین  داخل ویال از بین می رود .

• بیمار می تواند انسولین NPH را به regular و یا سایر آنالوگ های سریع الاثر در داخل سرنگ مخلوط کند ولی مخلوط کردن آنالوگ های طولانی اثر (گلارژین و determir) با آنالوگ انسولین سریع الاثر توصیه نمی شود . اگر بیمار بخواهد انسولین NPH  را با انسولین های سریع الاثر در داخل یک سرنگ مخلوط کند باید به خاطر داشته باشد که انسولین شفاف را قبل از انسولین کدر بکشد .