دیابت و تغذیه
تغذیه نقش محوری را در درمان دیابت ایفا می کند . قبل از کشف انسولین ، بیماران مبتلا به دیابت نوع یک فقط چند ماه و آن هم با محدودیت شدید مصرف کربوهیدرات و مصرف عمدۀ چربی ها و پروتئین ها (رژیم عذایی کتون زا یا کتوژنیک) زنده می مانند . پس از کشف انسولین در سال 19921 ، بیماران قادر شدند که کربوهیدرات بیشتری مصرف کنند . البته نبود پایش گلوکز و انسولین های سریع الاثر هنوز سبب ایجاد محدودیت هایی در رژیم غذایی می شد بیماران دیابتی ناچار به محدودیت کربوهیدرات و تقسیم آن در طول روز به سه وعدۀ غذایی و سه میان وعده می شدند . با استفاده از آنالوگ های جدید انسولین و سیستم های پایش قند خون ، محدودیت رژیم غذایی بسیار کمتر شد وی هنوز محدودیت هایی نیز وجود دارد .
نخست نکات کلی راجع به دیابت بیان می شود :
• چیزی به عنوان رژیم غذایی دیابتی وجود ندارد و رژیم بسیاری از افراد دیابتی مشابه رژیم غذایی غیر دیابتی که با عنوان مختص دیابت در بازار وجود دارد استفاده کند . (مثل کلوچه ها ، مرباها و آب نبات هایی که با عنوان بدون قند هستند)
• چاقی سبب افزایش مقاومت به انسولین و افزایش نیاز به انسولین می شود ، در نتیجه بیمار مبتلا به دیابت نوع دو با کاهش وزن می تواند اقدام مهمی در جهت کنترل دیابت خود انجام دهد . راهکارهای کاهش وزن معمولا در افراد دیابتی و غیر دیابتی یکسان است .
• عوارض دیابت مثل گاستروپارزی ، بیماری کلیوی و قلبی ممکن است به تجدید نظرهای دیگری در رزیم غذایی نیاز داشته باشد .
سه جزء رژیم غذایی :
تمام غذاها از سه جزء تشکیل شده اند ، کربوهیدرات (قندها) چربی و پروتئین که به آنها درشت مغزی ها (macronutrients) نیز گفته می شود که در غذاهای مختلف از لحاظ مقدار و کیفیت متفاوتند .
No related posts.