تنظیم انسولین براساس تغییرات زمانی

تنظیم انسولین براساس تغییرات زمانی

حساسیت بدن نسبت به انسولین در طی شبانه روز متفاوت است به این صورت که بیشترین حساسیت نسبت به انسولین در ابتدای شب و بیشترین مقاومت نسبت به انسولین در ابتدای صبح است . این تغییرات در حسایت به انسولین ناشی از تغییرات سطح هورمونی بویژه کورتیزول است . ساعت داخل بدن که مسئول تنظیم تغییرات سطح هورمونی است پیام هایی از نور و دمای محیط دریافت می کنند و وقتی شما به نقطه ای با اختلاف ساعت نسبت به محیط دریافت می کنید . ساعت داخل بدن طوری تغییر می کند که با ساعت شبانه روزی جدید خود را وفق دهد که این فرآیند وفق دادن احتیاج به زمان دارد که به این پدیده Jet lag می گویند . حال برای تنظیم انسولین دریافتی براساس ساعات شبانه روزی جدید در مقصد لازم است که بیمار از این مطمئن باشد که انسولین پایه دریافتی اش مناسب است و بعد برای سطوح بالای قند خون دوزهای bolus انسولین تزریق کند :

– اگر ساعات شبانه روز محلی در مقصد نسبت به مبدأ فقط 1-3 ساعت تفاوت دارد می تواند آن را نادیده گرفته و انسولین را به گونه ای که بیمار قبلا تزریق می کرده در ساعت محلی جدید تزریق کند برای مثال اگر انسولین خود را در ساعت 10 شب تزریق می کرده ، اکنون نیز آن را در 10 شب به وقت محل مقصد تزریق کند .

– اگر فرد به سمت شرق مسافت می کند (که سبب می شود که آن روز برای او کوتاه تر شود) و تغییرات زمانی زیاد باشد لازم است که هر 4 ساعت دوز انسولین   bolus خود را تزریق کند و دریافت انسولین پایه خود را به تاخیر بندازد تا اینکه حداقل 24 ساعت از آخرین دریافت انسولین پایه او بگذرد .

– اگر فرد به سمت غرب مسافرت می کند (که سبب می شود که روز برای او طولانی تر شود) لازم است که انسولین bolus خود را هر 4 ساعت تزریق کرده تا اینکه بتواند آنقدر تأخیر ایجاد کند که انسولین پایه خود را طبق معمولی که قبلا می زده  در ساعت مقصد تزریق کند .

– اگر بیمار از پمپ استفاده می کند می تواند ساعت پمپ خود را براساس زمان جدید تنظیم کند و اگر تغییرات زمانی چشمگیر است می تواند دریافت انسولین پایه خود را به حداقل دوز برساند تا اینکه Jet lag برطرف شده و او بتواند دوزهای انسولین خود را براساس زمان مقصد برنامه ریزی کند .