غذاهای عمل اوری شده
از حدود ۲۰۰سال قبل ،به دنبال انقلاب صنعتی ،صنعت عمل اوری مواد غذایی ،فناوری هایی را ایجاد کرد که به وسیله ی انها امکان تازه نگه داشتن طولانی تر این مواد فراهم امد . در اثر عمل اوری،همچنین حالت تازه ی مواد غذایی، به شکلی که در طبیعت دیده میشود تغییر میکد . سرد کردن،فناوری اولیه ی مورد استفاده برای حفظ تازگی مواد غذایی است ولی از فناوری های متعدد دیگر نیز برای نگهداری طولانی تر ان مواد استفاده میشود . این فناوری عبارتند از: پاستوریزه کردن ،اتوکلاوکردن ، خشک کردن ،نمک سود کردن ،و جداسازی اجزای مختلف .
به نظر میرسد تمام این روش ها،محتوای غذایی اصلی مواد غذایی را تغییر می دهند. بدون شک پاستوریزه کردن و اتوکلاوکردن،ایمنی بسیاری از غذاها را بهبود میبخشدواز بروز اپیدمی های عفونت باکتریایی جلوگیری می کند ولی از طرفی بعضی از فناوری های جدید عمل اوری مواد غذایی با شکست رو به رو شده اند. روش های جداسازیپیشرفته،مانند اسیاب کردن،سانتریفوژ کردن و پرس کردن ،امکان متراکم نمودن زیاد اجزای خاصی از مواد غذایی و قابل انعطاف کردن ارد،روغن و عصاره ها و حتی جدا کردن اسیدهای چرب،اسیدهای امینه ،ویتامین ها و مواد معدنی را فراهم اورده اند . البته در اثر این فناوری ها،محتوای مواد غذایی تغییر میکند و بعضی از مواد مغذی حفظ میشوند و برخی دیگر از بین می روند . روش های حرارتی نیز منجر به کاهش بسیاری از مواد مغذی حساس به حرارت ماند برخی از ویتامین ها مواد شیمیایی گیاهی و احتمالا بعضی از موادی که فعلا کشف نشده اند خواهندشد.
به دلیل کاهش ارزش غذایی،غذاهای عمل اوری شده غالبا به وسیله ی بعضی از مواد غذایی حیاتی (معمولا بعضی از ویتامین ها) که در جریان عمل اوری از بین می روند،«غنی میشوند». به هر حال،غذاهای عمل اوری شده در مقایسه با غذاهای کامل و تازه از ارزش غذایی پاییت تری برخوردار هستند و نیز غالبا مواد بالقوه زیان بخشی مانند چربی های اکسید شده و اسیدهای چرب ترانس در انها یافت میشوند.
