فاگوسیتوز و التهاب

فاگو سیتوز و التهاب :
فاگوسیتوز میکروب ها عمده ترین راه دفاعی ذاتی میزبان برای محدود کردن رشد و انتشار پاتوژن ها است .فاگوسیت ها همزمان با شروع التهاب بسرعت در محل عفونت ظاهر میشوند .
بلع میکروب ها توسط فاگوسیت های ثابت بافتی و نیز فاگوسیت های مهاجر احتمالا علت محدود شدن قدرت بیماریزایی اکثر عوامل میکروبی است .
خانواده ای از مولکول های مرتبط با یکدیگر به نام کالکتین ، کلاژن های دفاعی محلول یا مولکول های شناسایی الگو خوانده میشوند در خون (لکتین های اتصالی به مانوز ) در ریه (پروتئین های سطحی سور فاکتانت AوD و احتمالا در بافتهای دیگر بدن یافت میشوند وبه کربوهیدارتهای سطحی میکروبها متصل شده و پاکسازی آنها توسط فاگوسیت ها را تسهیل میکنند .
به نظر میرسد که پاتوژن های باکتریایی عمدتا توسط نوتروفیل های چند هسته ای (PMNs بلع شوند، در حالی که ائوزینوفیل ها معمولا در نواحی آلوده به پرو توزئرها یا انگل های چند سلولی یافت میشوند .
برحسب تعریف پاتوژن موفق باید از پاک شدن توسط فاگوسیت های حرفه ای بگریزد .یکی از چندین استراتژی ضد فاگوسیتی که توسط باکتریها و نوعی پاتوژن قارچی به نام کریپتوکوکوس نئوفرمنس بکار میرود عبارتست از بسط و گسترش انتی ژن های پلی ساکاریدی سطحی با وزن مولکولی بالا که اغلب با ایجاد یک کپسول سطح سلول را میپوشاند.
اکثر باکتریهای پاتوژن چنین کپسول ضد فاگوسیتی ایجاد میکنند در فرصت مناسب ، پروتئین ها یا پلی پیتیدها پوشش های شبه کپسولی میسازند مثلا در استر پتوکوک گروه A و با سیلوس انتراسیس .
از آنجائ که فعال شدن فاگوسیت های موضعی در بافت در شروع التهاب و مهاجرت فاگوسیت های اضافی به محل عفونت یک مرحله کلیدی به حساب می اید ، به فاکتورهای میکروبی که باعث شروع التهاب میشوند توجه زیادی شده است .
اینها معمولا عوامل حفاظت شده ای اند که برای بقای میکروب حیاتی اند و الگوهای مولکولی مرتبط با پاتوژن PAMs خوانده میشوند پاسخ های سلولی به رویا رویی میکروبی با فاگوسیت ها به طور عمده تحت کنترل ساختار PAMP های میکروبی که ایجاد التهاب میکنند می باشد و آگاهی از جزییات این ساختارها در پاتوژن های باکتریایی سهم عظیمی در درک ما از مکانیسم های مولکولی بیماریزایی میکروب ها که توسط فعال شدن مولکول های سلولهای میزبان مانند گیرنده های شبه Toll ایجاد میشوند دارد یکی از سیستم های که بخوبی مطالعه شده است عبارتست از تداخل عمل بین LPS باکتریها گرم منفی و پروتئین غشایی CD14 که به گلیکوزیل فسفاتیدیل اینوزیتول GPl لنگر انداخته و برروی سطح فاگوسیت های حرفه ای نظیر ماکرو فاژهای مهاجر و ثابت بافتی و پلی مورفو کلئرها یافت میشود .
یک نوع CD14 محلول نیز در پلاسما به نام پروتئین متصل شونده به نام LPS LBP/باعث انتقال LPS به CD14 متصل به غشا روی سلول میلوئید شده و اتصال LPS رابه CD14 محلول تسریع میسازد کمپلکس های CD14/LPS پروتئین متصل شونده به LPS محلول به بسیاری از انواع سلول ها متصل میشوند و ممکن است با ورود به سلول باعث اغاز پاسخ سلولی نسبت به پاتوژن هایی میکروبی شوند .
نشان داده شده است که پیتید و گلیکان و اسید لیپوتیکوئیک واقع در باکتریهای گرم مثبت و فرآوردهای سطح سلولی میکروباکتریوم ها و اسپیروکت ها میتوانند با CD14 تداخل عمل داشته باشند مولکول های دیگری مانند MD_2 نیز در شناسایی فعال کننده های باکتریای التهاب نقش دارند.
گیرنده هایی که به GPl لنگر انداخته اند ، دارای حوزه های سیگنالی داخل سلولی نیستند ، بنابراین گیرنده های شبیه Toll و TLRs هستند که سیگنال های لازم برای فعال کردن سلولی را با اتصال به LPS انتقال میدهند .
اتصال عوامل میکروبی به TLR برای فعالسازی تولید سیگنالها در فاگوزو مهایی که میکروب را داخل کرده اند ، رخ میدهد و نه روی سطح سلول های دند ریتیک که میکروب را وارد خود کرده اند .
احتمالا علت این مسأله ازاد شدن عامل سطحی میکروب در محیط فاگوزوم است که در انجا فاکتور ازاد شده بتواند به TLR هم ریشهٔ خود متصل گردد.
TLR از طریق یک سری مولکول های انتقال دهنده سیگنال که منجر به جابجایی هسته ای فاکتور رونویسی NFkB میشود فعالیت سلولی را آغاز میکند فاکتور رونویسی NFkB. یک شاه کلید اساسی برای تولید سیتوکین های التهابی هم نظیر فاکتور نکروز دهنده تومور TNFa و اینترلوکین lL به شمار آید .
فرآیند التهاب نه تنها میتواند با LPS و پیتیدوگلیکان آغاز شود ، بلکه با ذرات ویروسی و سایر فرآورده های میکروبی نظیر پلی ساکاریدها، آنزیم ها و توکسین ها نیز میتواند شروع شود .
تاژک های باکتری ها از طریق اتصال یک توالی حفاظت شده به TLR5 فرآیند التهاب را فعال میکند بعضی از پاتوژنها نظیر کمپیلوباکترژژونی ، هلیکو باکتر پیلوری و بارتونلاباسیلی فرمیس فلاژلهایی دارند که فاقد این توالی است و در نتیجه به TLR5 وصل نمیشود .
این مساله منجر میشود پاسخ میزبان به این عفونتها موثر نباشد .باکتری ها همچنین بخش عظیمی از مولکول های DNA را بقایای CpG متیله نشده که فرآیند التهاب را از طریق TLR فعال میکند تپلید میکنند RNAو TLR 3 دو رشته ای را که یک مولکول شناساگر الگوست و در هنگام سیکل تکثیر توسط بسیاری از ویروسها ساخته میشود شناسایی پیتیدها و پروتئین های استیله میکروبی را تسریع میکنند .