تجویز واکسن

تجویز واکسن :
واکسن های تزریقی برای تجویز روتین به بزرگسالان در ایالات متحده از طریق داخل عضلانی یا زیر جلدی داده میشود.
بیشتر واکسن های تزریقی به بزرگسالان از طریق داخل عضلانی داده میشوند .
واکسن هایی که از طریق زیر جلدی داده میشوند شامل واکسن های حاوی ویروس زنده مانند واکسن های آبله مرغان ، زونا و MRR و واکسن غیر فعال پلی ساکاریدی مننگوکوکی میباشند .
واکسن پلی سارکاریدی پنوموکوکی را ممکن است از راههای مختلف داد ولی تجویز داخل عضلانی ترجیج داده میشود چرا که با خطر پایین تر واکنش های محل تزریق همراه است .
واکسن هایی که از ط یق زیر جلدی به بزرگسالان داده میشوند ، با یک سوزن 5/8 اینچی به داخل منطقه بالایی خارجی عضله سه قلو زده میشوند .
واکسن های که از طریق داخل عضلانی به بزرگسالان زده میشوند ، به داخل عضله دلتوئید با یک سوزن که طول آن بر اساس جنس و وزن گیرندۂ واکسن کافی برای نفوذ به داخل عضله تعیین میشود ، تزریق میشوند .
راهنماهای کنونی پیشنهاد استفاده از سوزن 5/8 اینچی برای مردان و زنان با وزن کمتر از 130 lbs ( 1200 و (>90 کیلو گرم ) و مردان >lbsو 260 (>118 کیلو گرم میکنند .
آسپیراسیون فرایندی است که از آن طریق پیستون سرنگ بعد از نفوذ به پوست و قبل از تزریق برای اطمینان از این که محتویات سرنگ به داخل عروق خونی تزریق شود ، به عقب کشیده میشود .
اگر چه این کار توسط بعضی افراد مجرب توصیه میشود ولی آسپیراسیون لازم نیست چرا که عروق خونی بزرگ در محلهای تزریق توصیه شده وجود ندارند .
واکسن های متعدد را میتوان در یک جلسه ویزیت تزریق کرد ، در واقع تجویز تمام واکسن های مورد نیاز در یک ویزیت تشویق میشود .مطلاعات نشان داده اند که واکسنها زمانی که همزمان داده میشوند به اندازه تزریق تک به تک آنها موثرند و تجویز همزمان واکسن های متعدد با افزایش خطر عوارض جانبی همراه نمیباشند .
اگر لازم است بیشتر از یک واکسن در یک اندام تجویز شود ، محلهای تزریق باید 2-1 اینچ از هم فاصله داشته باشند تا هر گونه واکنش موضعی را بتوان از هم افتراق داد.
اگر یک واکسن و یک محصول ایمونو گلوبولین بطور همزمان تجویز میشوند ( مانند واکسن Td و ایمونوگلوبولین کزاز) یک محل آناتومیک مجزا را باید برای هر تزریق در نظر گرفت .
برای واکسن های خاص(مانندواکسن HPV) و واکسن هپاتیت B ) دوزهای متعدد برای ایجاد یک پاسخ آنتی بادی کافی و پایدار مورد نیاز است .
برنامه واکسیناسیون توصیه شده فواصل زمانی بین دوز های را مشخص میکند.
در بسیاری از بزرگسالانی که اولین دوز سری واکسن های چند دوزیرا دریافت میدارند تزریق تمام آنها کامل نمیشودیا در فواصل توصیه شده دوزهای بعدی را دریافت نمیکنند.
در این موارد ، اثر بخشی و یا طول مدت محافظت واکسن است دچار اختلال گردد .
مراقبین بهداشتی باید از سیستم هایی یاد آوری استفاده کنندکه بیماران را مجبور به مراجعه دریافت دوزهای بعدی سری های واکسیناسیون در فواصل زمانی مناسب کنند به جز واکسیناسیون خوراکی تیفوئید ، وقفه در برنامه واکسیناسیون نیازی به شروع مجدد تمام دورۂ واکسیناسیون یا اضافه کردن دوزهای اضافی ندارد .
ممکن است بعد از واکسیناسیون به خصوص در نوجوانان و بزرگسالان جوان سنکوپ ایجاد شود .
آسیب های جدی شامل تروما به سر و حوادث وسایل نقلیه موتوری رخ داده اند .
از روش تجویز واکسن که اثر سنکوپ بعداز واکسیناسیون را به حداقل میرسانند باید استفاده شود .برای اجتناب از تروما حین سنکوپ ،بیماران باید حین واکسیناسیون بنشینند .
ACIP توصیه میکند که مراقبین قویا بیماران را به مدت 15 دقیقه بعد از تزریق واکسن تحت نظر قرار دهند اگر سنکوپ ایجاد شود ، بیماران باید تا زمان بر طرف شدن نشانه ها تحت نظر قرار گیرند .
آنافیلاکسی یک عارضه نادر واکسیناسیون میباشد ، تما مراکز تأمین کننده ایمن سازی باید کیت اوررانس حاوی اپی نفرین آبکی برای تجویز درمان وقوع واکنش انافیلاکتیک سیستمیک را داشته باشند.