انتی اکسیدان ها اخیرا کشف شده اند با توجه به اینکه متابولیسم /انرژی سلولی به اکسیژن نیاز دارد ،ترکیبات بالقوه زیان بخشی که باعنوان رادیکال های ازاد شناخته شده اند میتوانند تشکیل شوند. اکثر این ترکیبات پذیرنده هایالکترون ها هستند و بعضی از انها بسیار قوی واکنش نشان میدهند . برای نگهداری ،رشد و تقسیم طبیعی سلول،باید این رادیکال های ازاد به مقدار کافی با ترکیبات انتی اکسیدان خنثی شوند. بعضی از این ترکیبات به وسیله ی پیشتاز های کافی تولید میشوند و ترکیباتی که بدن قادر به تولید انها نیست تنها از طریق رژیم غذایی، از راه منابع مستقیم به دست می ایند یا بدن ، انها را از سایر ترکیبات تولید میکند.
مواد شیمیایی گیاهی و زیرگروه انها، پلی فنول ها قسمت اعظم انتی اکسیدان ا را تشکیل میدهند و حدود ۴۰۰۰نوع از انها شناخته شده است.
در حال حاضر مشخص شده است که انتی اکسیدان های مختلف در یک شبکه ی مشترک عمل میکنند. به عنوان مثال ،ویتامین c میتواند با پذیرش رادیکال ازاد ،ویتامین eیا گلوتاتیون حاوی رادیکال ازاد را فعال کند. بعضی از انتی اکسیدان ها برای خنثی کردن رادیکال های ازاد مختلف موثرتر از بقیه هستندو بعضی از ان ها نمیتوانند در خنثی کردن بخش های خاصی از تکوین رادیکال ازاد حضور داشته باشند
(ویتامین a محلول در چربی است و از بخش های چربی محافظت می کند،ویتامین cمحلول در اب است و از بخش های اب محافظت میکند )
بعضی از انتی اکسیدان ها در هنگام تعامل با رادیکال ازاد ،ترکیب رادیکال ازاد متفاوتی تولید میکنند که کم خطر تر یا پرخطرتر از ترکیب قبلی است. داشتن انتی اکسیدان های مختلف به هریک از محصولات نهایی اجازه می دهد تا با انتی اکسیدان های بیشتری، برای خنثی کردن اثر پروانه ای رادیکال ازاد ارتباط برقرار کنند.
مطالب مرتبط : انتی اکسیدان ها