عفونتهای مجاری ادراری : عفونتهای مجاری ادراری (UTIs) به ندرت توسط استافیلوکوک اورئوس ایجاد میشوند .بر خلاف اغلب پاتوژنهای ادراری دیگر ، وجود استافیلوکوک اورئوس در ادرار مطرح کننده انتشار هماتوژن است عفونت صعودی استافیلوکوک اورئوس گاهی در نتیجه وسیله گذاری دستگاه ادراری ، تناسلی روی میدهد. عفونتهای مربوط به وسایل مصنوعی: استافیلوکوک اورئوس مسئول بخش بزرگی از عفونتهای مربوط به وسایل مصنوعی است .این عفونتها اغلب کاتترهای داخل عروقی ، دریچه های مصنوعی ، وسایل ارتوپدی ، کاتترهای صفاقی ، پیس میکروها ، وسایل کمکی بطن چپ ، گرافت های عروقی را درگیر میکنند . بر خلاف تظاهر بطئی تر عفونتهای CoNS عفونتهای مربوط به وسایل استافیلوکوک اورئوس اغلب به صورت حادتری با تظاهرات موضعی و سیستمیک تظاهر میکنند . همچنین این عفونتها تمیل دارند که به سرعت پیشرونده باشند نسبتا شایع است که یک ت
عفونت های دستگاه تنفسی : عفونت های تنفسی ایجاد شده توسط استافیلوکوک اورئوس در وضعیتهای خاصی روی میدهند استافیلوکوک اورئوس عاملی جهت عفونت های جدی دستگاه تنفسی در نوزادان و شیرخواران می باشد. این عفونتها با کوتاهی نفس تب و نارسایی تنفسی تظاهر میکند رادیوگرافی قفسه سینه ممکن است پنو ماتوسل ها ( حفره های درهم با دیواره نازک را نشان دهد پنومو توراکس و آمپیم عوارض شناخته شده این نوع از عفونت میباشند. در بزرگسالان عفونت های بیمارستانی ناشی از استافیلوکوک اورئوس معمولا در بیماران دارای لوله تراشه در بخش مراقبت ویژه دیده میشوند بیمارانی که کلونیزاسیون بینی دارند در معرض خطر افزایش یافته این عفونتها هستند. تظاهر بالینی این عفونتها با عفونت های ریوی با اتیولوژی باکتریال دیگر تفاوت ندارند بیماران حجم افزایش یافته ای از خلط چرکی را تولید می کنند و دچار دیسترس تنفس
ژنوم استافیلوکوک اورئوس : توالی کل ژنوم در چندین سویه استافیلوکوک اورئوس معین شده است چند مورد از این چشم های جالب شامل موارد زیر می شود ۱ میزان بالایی از شباهت سویه های مختلف 2- میزان نسبتا بالایی از اطلاعات ژنتیک از طریق انتقال افقی از گونه های دیگر باکتریال کسب میشود . 3-وجود جزایر منحصر به فرد ( پاتوژنیسیته ) یا ژنومیک این جزایرعناصر متحرک ژنتیک هستند که حاوی مجموعه هایی از ژنهایی این جزایر ،ژن حامل mecA است که ژن مسئول مقاومت به متی سیلین تحت عنوان کروموزومهای کاست استافیلوکوکی ( SCCmec) نامگذری شده اند و اندازه آنها در محدوده 60-20 میباشد . تاکنون هشت SCCmec شناسایی شده اند ، انواع 3-1 بطور مرسوم با موارد جدا شده بیمارستانی MRSAمرتبط اند در حالی که انواع 6-4با سویه های اپیدمیک CA-MRSA مرتبط می باشند. تعداد محدودی از MRSA مسئول بیشتر موارد عفونتهای اکتسابی از جامعه و بیمارستان در ه
عفونتهای استافیلوکوکی : استافیلوکوک اورئوس مهلک ترین گون از گونههای بسیار استافیلوکوکی از طریق باقی ماندن به عنوان یک عامل اصلی ابتلا به بیماری و مرگ علیرغم در دسترس بودن آنتی بیوتیکهای متعدد ضد استافیلوکوکی موثر گوناگونی خود را نشان داده است استافیلوکوک اورئوس یک پاتوژن چند ظرفیتی است که هم از طریق مکانیسم هایی با واسطه توکسین و هم بدون واسطه توکسین موجب بیماری میشود. این ارگانیسم عفونت های بیمارستانی و مبتنی بر جامعه ای است که از عفونت های نسبتا بد و با فونت های سیستمیک تهدید کننده حیات متغیرند . استافیلوکوک های دیگر مجموعه استافیلوکوک های کواگولاز منفیCoNS نامیده می شود به طور قابل ملاحظه ای کمتر از استافیلوکوک ها اورئوس مهلک میباشند اما در عفونت هایی که مرتبط با وسایل پروستتیک اند همچنان مهم میباشند. میکروبیولوژی و طبقه بندی : استافیلوکوک ها کوکسی های گر
واکسن های پلی ساکارید کپسولی : واکسن پلی ساکاریدی پنوموکوکی بیست و سه ظرفیتی (PPV23)حاوی ۲۵ میکروگرم از هر کپسول پلی ساکاریدی از سال ۱۹۸۳ مجوز استفاده را دریافت کرده است توصیه ها برای استفاده از این واکسن بسته به کشورهای مختلف متفاوت است. کمیته مشورتی یالات متحده در مورد اقدامات ایمنی زاییPPV23 را برای تمام افراد بالای ۶۵ سال و برای افراد ۲۶۴ سال که بیماری زمینه ای دارند که آنها را در معرض افزایش خطر بیماری پوکی یا افزایش شدت آن قرار می دهد توصیه می کنند. همچنین به سایت http:www.dc.gov/vaccines/recs/schedules/default/htm رجوع شود .) واکسیناسیون مجدد ۵ سال بعد از اولین دوز برای افراد بالای دو سال که بیماری زمینه ای دارند توصیه می شود ولی به طور روتین برای آنهایی که تنها ایندیکاسیون تجویز سن بیشتر یا مساوی ۶۵ سال توصیه نمی شود. PPV23 موجب ایجاد پاسخ حافظهی نمیشود و آنتی بادی با گذشت زمان کاهش می یابد
پیشگیری از عفونتهای باکتریایی: گاه استفاده از انتی بیوتیک ها در بیمارانی اندیکاسیون دارد که شواهدی از عفونت ندارند ، اما انتظار میرود به دلیل شرایط زمینه ای که خطر عمده ای برای عفونت هستند . در معرض پاتوژن های باکتریایی قرار گیرند اصول پایه ای پیشگیری آنتی بیوتیکی بر موارد زیر استوار است اولا خطر بالقوه عفونت باید بیش از خطر عوارض جانبی آنتی بیوتیک باشد. ثانیا آنتی بیوتیک باید برای کوتاه ترین زمان لازم برای پیشگیری از عفونت مورد نظر تجویز گردد.ثالثا آنتی بیوتیک باید پیش از وقوع خطر مورد انتظار ( مثلا ظرف یک ساعت قبل از برش جراحی های انتخابی )یا در کوتاهترین زمان ممکن پس از مواجهه با یک فرد آلوده ( مثلا به مننژیت مننگوکوکی ) تجویز شود . اندیکاسیون های اصلی پیشگیری آنتی بیوتیکی در بزرگسالان دکر شده است . در این جدول تنها به مواردی اشاره شده که مورد قبول اغلب محققین بوده ،
حساسیت باکتریها به آنتی بیوتیک در شرایط آزمایشگاهی : در تجویز رژیم دارویی تعیین حساسیت عامل عفونی به فهرستی از آنتی بیوتیک های مناسب اولین قدم لازم است این آزمایش برای تخمین حساسیت به یک آنتی بیوتیک در شرایط استاندارد این شرایط برای عوامل هوازی اختیاری با رشد سریع می باشد و فقط باکتریوستاز را ارزیابی میکند. برای بررسی فعالیت باکتریسید آنتی بیوتیک ، کشف مقاومت میکروب های سخت گیر و بی هوازی اجباری، هموفیلوس و پنوموکوک و تعیین فنوتیپ های مقاوم به شکل های مختلف از قبیل مقاومت به متی سیلین یا اگزا سیلین میان استافیلوکوک ها، آزمایشات تخصصی ضروری هستند. هنگامی که حساسیت قابل پیش بینی نیست که اغلب در نتیجه افزایش مقاومت اکتسابی در میان بیماران بستری رخ میدهد ازمایش حساسیت ضدمیکروبی اهمیت دارد. فارماکودینامیک : اگر حداکثر غلظت سرمی از MIC حداقل ۴ برابر بیشتر باشد باکتر
بیمار زایی پنوموکوک : پنوموکوک در سنین پایین در نازو فارنکس انسان کلونیزه میشود به طور کلی کلونیزاسیون بدون علامت می باشد ولی شواهدی وجود دارد که کلونیزاسیون با نشانه های خفیف تنفسی به خصوص در سنین بسیار پایین همراه بوده است. از نازو فارنکس باکتری از طریق جریان خون به محل های دوردست مانند مغز مفاصل استخوان ها حافظه صفاقی منتشر می شود و یا به صورت موضعی به سطوح مخاطی گسترش پیدا میکند و موجب اوئیت میانی یا پنومونی میشود. در موارد نادری انتشار مستقیم از ناز و فارنکس سیستم عصبی مرکزی میتواند در نتیجه شکستگی های استخوان جمجمه رخ دهد اگرچه بیشتر موارد مننژیت پنوموکوک ثانویه به انتشار خون رخ می دهد پنوموکوک میتواند موجب بیماری در تقریبا هر ارگان یا قسمتی از بدن گردد با این حال اوتیت میانی ، پنومونی ، باکتریمی و مننژیت رایج ترین آنها هستند. کلونیزاسیون نسبتاً واقع
اپیدمیولوژی: عفونتهای پنوموکوکی یک علت قابل توجه ناتوانی و مرگ به ویژه در میان کودکان و افراد مسن در تمام دنیا باقی مانده از تغییرات سریع و چشمگیر در اپیدمیولوژی این بیماری طی یک دهه گذشته در بسیاری از کشورهای توسعه یافته بعد از تجویز قانونی و روتین واکسن کون(وگه پروتئینی – پلی ساکاریدی پنوموکوکی (PCV) حاصل شده است . با عرضه PCV در کشورهای در حال توسعه و درآمد متوسط تغییرات گسترده بیشتری در اکولوژی پنوموکوکی و اپیدمیولو(ی بیماری محتمل است محدوده بیماری و انتشار سرو تایپ در منطقه PCV ممکن است از آنچه مورد انتظار است متفاوت باشد چراکهSeculartrends همزمان در بیماری پنوموکوکی اثر استفاده از آنتی بیوتیک بر روی اکولوژی گونه است تو کوکی و ویژگی های سیستم مراقبتی میتوانند تحلیل تظاهرات اپیدمیولوژیک را تحت تاثیر قرار دهند. تمام سروتایپ های پنوموکوکی به احتمال یکسان موجب بیماری نمیش
عفونتهای پنوموکوکی : در اواخر قرن نوزدهم ،میکروکوکسی های جفت برای اولین بار در خون خرگوش ها تلقیح شده با بزاق انسانی توسط هم لوئی پاستور در فرانسه و هم جورج استرنبرگ یک پزشک ارتش آمریکا شناسایی شد. نقش مهم این میکروکوکسی ها در بیماری انسان در آن زمان معلوم نبود .در سال ۱۸۸۶ ، زمانی که ارگانیسم به عنوان پنوموکوکوس و دیپلوکوک پنومونی نام گذاری شد ، پنوموکوک توسط بسیاری از محققین مستقل جدا شده بود و نقش آن در ایجاد پنومونی به خوبی شناخته شده بود. در دهه ۱۹۳۰ پنومونی سومین علت مرگ در ایالات متحده بعد از بیماری قلبی و سرطان ) و مسئول تقریبا ۷ درصد تمام مرگ ها در ایالات متحده و اروپا بود. در حالی که پنومونی توسط تعداد زیادی از پاتوژن ها ایجاد میشود ، پنومونی لوبار ( الگویی که به احتمال بیشتری ناشی از پنوموکوک میباشد تقریبا نیمی از تمام مرگهای ناشی از پنومونی را در ایالات متحده