انرژی مورد نیاز بدن به طور روزانه

انرژی مورد نیاز بدن به طور روزانه

میزان انرژی (میزان کالری) مورد نیاز بدن بستگی به سن ، جنس ، وزن و سطح فعالیت بدن دارد . می توان انرژی مورد نیاز بدن در طول روز را با میزان مصرف انرژی در حال استراحت ( resting energy expenditum یا REE ) که انرژی است که بدن در حال استراحت بدون تماس با سرما مصرف می کند محاسبه کرد و بعد عدد بدست آمده را در فاکتور فعالیت که بستگی به سطح فعالیت بدنی دارد ضرب کرد . بر روی اینترنت محاسبه کننده های انرزی زیادی را می توان پیدا کرد . معادۀ نسبتا ساده که برای اندازه گیری REE قابل استفاده است عبارتست از : برای مردان : 5+ سن به سال ♣ 5- قد به سانتی متر ♣ 5/25 + وزن به کیلوگرم ♣ 10= REE برای زنان : 161- سن به سال ♣ 5- قد به سانتی متر ♣ 6/25 + وزن به کیلوگرم ♣ 10=REE در افراد چاق که بالای 125%  وزن ایده آل را دارند ، محاسبۀ REE نیاز به اصلاح مقدار وزن دارد که فرمول آن به صورت : IBW+ ( IBW- وزن واقعی) ¼

کاهش وزن

اضافه وزن داشتن و یا چاقی خصوصا وقتی چربی در ناحیۀ شکم باشد سبب افزایش نیاز بدن به انسولین خواهد شد و  به طور قابل توجهی کنترل دیابت را بهبود می بخشد . اغلب می تواند نیاز بیمار به دارو نیز کمتر کند . بیمار حتما لازم نیست که کاهش وزن قابل توجهی داشته باشد و یک کاهش وزن به میزان 5% وزن بدن معمولا مناسب است . مفاهیم پایه ای کاهش وزن : راهکارهای بسیاری  وجود دارد که به طور خلاصه بررسی می شوند . در ابتدا لازم است که به برخی مفاهیم دربارۀ کاهش وزن بپردازیم : • کاهش وزن وقتی رخ می دهد که یک بالانس انرژی منفی وجود داشته باشد : اگر بیمار کالری کمتر از میزانی که می سوزاند ، دریافت کند ، سبب کاهش وزن در او خواهد شد . این موضوع اصلی برای تمام رژیم های کاهش وزن می باشد و استثنایی ندارد . اگر بیمار 500 کیلوکالری از انرژی دریافتی روزانۀ خود را کم کند در حدود یک پوند (معادل 45

نوشیدن مایعات

از دست دادن مایعات بدن سبب افزایش قند خون فرد می شود و در نتیجه بیمار لازم است که مقدار زیادی مایعات حین ورزش بنوشد . دو ساعت قبل از ورزش ، بیمار لازم است دو لیوان آب بنوشد و در حین ورزش ، مقدار کافی جهت جایگزینی مایعات از دست رفته بنوشد . در ورزش های طولانی مثل دویدن یا دوچرخه سواری ، لازم است بیمار هر 20 دقیقه به میزان 250 میلی لیتر مایعات بنوشد . نوشیدنی ورزشکاران جایگزین مناسبی برای آب و کربوهیدرات مورد نیاز ورزشکاران است . بیمار همچنین لازم است که از نوشیدن مقدار بیش از حد مایعات نیز خودداری کند تا دچار افت سطح سدیم نشود . ورزش و دیابت نوع دو : مبتلایان به دیابت نوع دو که روی درمان با انسولین هستند با مسائلی مشابه بیماران به دیابت نوع یک شده توجه کنند مگر اینکه قند خون آنها وضعیت پایدارتری داشته باشد . دلیل این مسئله این است که اساسا بسیاری از ب

تنظیم دوز انسولین بخش اول

بیمار لازم است که قبل از ورزش ، دوز انسولین پایه و bolus خود را تنظیم کند : • یک دوز bolus از انسولین آنالوگ سریع اثر : در حدود 4 ساعت اثر می کند و حداکثر دوز آن یک ساعت تا یک ساعت و نیم باقی می ماند . بیمار لازم است که میزان 50 تا 75 درصد از انسولین قبل از غذای خود را به منظور ورزش تزریق کند . • تنظیم دوز انسولین پایه : اگر بیمار پمپ انسولین داشته باشد آسان تر است . اگر بیمار قصد ورزش کردن به مدت طولانی داشته باشد (بیشتر از 90 دقیقه) لازم است که انسولین پایه در حال تزریق خود را دو ساعت قبل از ورزش قطع کند . در صورت شرکت بیمار در ورزش های رقابتی که سبب ترشح آدرنالین می شود ، بیمار لازم است انسولین پایۀ خود را 1-2 ساعت قبل از ورزش افزایش دهد . • تنظیم دوز پایه انسولین های طولانی اثر مثل glargine یا detemir به مهارت بیشتری نیاز دارد . می توان با تزریق 50-80% دوز مورد نیاز به ب

ورزش و دیابت نوع یک بخش دوم

• چندین ساعت پس از ورزش ، عضلات و کبد به برداشت گلوکز در خون به منظور باز گرداندن مجدد ذخایر گلیکوژن خود ادامه می دهند . در نتیجه به منظور جلوگیری از افت قند خون چند ساعت پس از ورزش ، نیاز است که دوز انسولین را کاهش داده و یا مصرف کربوهیدرات را بالا برد .

• ورزش می تواند سبب تسریع جذب انسولین خصوصا اگر ناحیۀ تزریق نزدیک عضلۀ در حال فعالیت شود باشد (برای مثال در ران)

توصیه هایی جهت ورزش در مبتلایان به دیابت نوع یک :

بیماران مبتلا لازم است که در حین ورزش مراحل زیر را مد نظر قرار دهند :

گزارش روزانه ای از ورزش خود داشته باشد .

بیمار لازم است که زمان ورزش ، ارتباط آن با وعدۀ غذایی قبلی و انسولین bolus در دریافتی ، نوع ورزش ، طول ورزش و شدت آن و مقدار مصرف کربوهیدرات قبل از ورزش ، در حین ورزش و بعد از ورزش و نیز قند خون خود ر�

ورزش هوازی(پایداری قلبی تنفسی)بخش دوم

بنابراین اگر فرد مقیاس 9 را برای خود تعیین کرد باید شدت فعالیت خود را افزایش دهد ولی در نمرۀ 19 باید فرد از شدت فعالیت خود بکاهد . نمره 12-14 را به عنوان ورزش ملایم و متوسط در نظر می گیرند . می توان با ضریب عدد حاصل از این مقیاس در 10، ضربان قلب تقریبی را بدست آورد . برای مثال در نمره 12 ، ضربان قلب حدودا 120 در دقیقه است . این روش ارزیابی شدت ورزش در بیماران مبتلا به نوروپاتی اتونوم ، بیماران تحت درمان با بتابلاکر و زمانی که اندازه گیری ضربان قلب مقدار درستی از شدت ورزش به بیمار نمی دهد مفید است . جراحان عمومی ایالات متحده توصیه می کنند که یک بیمار بهتر است 30 دقیقه یا بیشتر ورزش هوازی 5 بار در هفته داشته باشد و شامل پیاده روی تند ، دوچرخه سواری با سرعت کمتر از 10 کیلومتر در ساعت و تنیس می باشد . ورزش هوازی شدید شامل شنا کردن ، دوچرخه سواری باسر�

ورزش حاد و مزمن

بیمار می تواند به دو صورت دربارۀ ورزش فکر کند :

ورزش حاد یعنی یک دوره ورزش

ورزش مزمن که به معنای ورزش منظم ، مکرر که به آن ورزش حرفه ای می گویند .

ورزش حاد و مزمن اثرات متفاوتی روی بدن دارند . تمایز مهم آن دو از هم که در رابطه با دیابت است ، اثر آن بر روی حساسیت به انسولین می شود ولی این اثر سودمند به سرعت و در طی 24 ساعت از بین می رود . در مقابل ، ورزش مزمن و حرفه ای سبب افزایش حساسیت ، انسولین به مدت حداکثر 2 هفته از آخرین نوبت ورزش می شود . اگر بیمار برای کنترل قند خون خود بر روی درمان با انسولین است و برنامۀ ورزشی دارد در صورتی که دوز انسولین خود را کاهش ندهد دچار افت قند خون خواهد شد . ولی با قطع برنامه ورزشی به تدریج حساسیت افزایش یافته نسبت به انسولین افت کرده و مجددا بیمار لازم دارد که دوز انسولین خود را افزایش دهد. اثر ورزش روی حساسیت به انسو

نمک طعام و پتاسیم

پرفشاری خون شیوع زیادی در بین مبتلایان به دیابت نوع دو و بیماران دیابتی با درگیری کلیه دارد . کاهش مصرف نمک در کاهش فشار خون موثر است . شما می توانید نمک طعام رژیم غذایی خود را با استفاده از موارد زیر کاهش دهید :

• پرهیز یا کاهش مصرف مواد غذایی شور مثل غذاهای کنسرو شده ، ترشی ها و شورها ، سس سویا و گوجه فرنگی .

• پختن غذاهای کم نمک و به جای آن استفاده از گیاهان خشک ، ادویه جات و آب لیمو جهت جاشنی

عنصر دیگری که بایدراجع به آن فکر کرد پتاسیم است . اگر بیمار مبتلا به درگبری کلیه در اثر دیابت باشد ، سطح پتاسیم خون بیمار بالا می رود . برخی داروهای کاهندۀ فشار خون نظیر مهار کننده های ACE (آنزیم مبدل آنژیوتانسین) نیز سطح پتاسیم خون را بالا می برند . این مسئله نگران کننده است چرا که بالا رفتن غلظت پتاسیم خون ریتم قلبی را متأثر می کند بنابراین اگر بیمار

تغذیه در مبتلایان به دیابت نوع یک بخش دوم

برای هر ماده غذایی می بایست تمام کربوهیدرات موجود در مواد غذایی را اندازه گرفت و براساس آن ، دوز انسولین سریع الاثر آنالوگ (مثل Glulisne و یا  Lispro ،  Aspart) تنظیم کرد . نسبت واحد انسولین تزریقی به مقدار کربوهیدرات وعدۀ غذایی مثأثر است از : • زمانی از شبانه روز که بیمار قصد تزریق انسولین دارد . • سن بیمار • مدت زمانی که به دیابت مبتلا است . اگرچه استفاده از نسبت های انسولین به کربوهیدرات به بیمار اجازه می دهد که مقادیر متفاوتی از کربوهیدرات استفاده کند ، هنوز محدودیت هایی لازم است برای مثال بیمار لازم است که مصرف کربوهیدرات را به شکل مایع محدود کند مثل آب میوه ها و لیموناد که به سرعت جذب می شوند . همچنین بیمار باید بداند که انسولین تزریقی نمی تواند مقادیر زیاد کربوهیدرات مثلا بالای 105 گرم را به یکباره را کنترل کند . یک استثنا وجود دا

کلسترول

کلسترول جزء چربی ها محسوب نمی شود بلکه آن یک ماده شیمیایی دارای خواص مهم متعدد است : واحد سازندۀ برخی هورمون های مهم بدن از جمله هورمون های جنسی است . بخشی از غلاف عایق دیوارۀ اعصاب است . یک جزء از غشای احاطه کنندۀ سلول های بدن است . پیش ساز ساخت اسیدهای صفراوی می باشد که جهت جذب چربی ها اهمیت دارند . دلیل اینکه وقتی از چربی ها صحبت می شود ، پای کلسترول هم به میان می آید این است که در جریان خون ذراتی که مسئول حمل و نقل چربی ها هستند (تری گلسیرید) ، کلسترول را نیز حمل می کنند و این ذرات (LDL ، HDL ، VLDL و شیلومیکرون) در فرآیند ایجاد بیماری قلبی دخالت دارند . کاهش مصرف چربی ها سبب کاهش میزان کلسترول به اندازۀ 10-15% می شود . انجمن دیابت آمریکا توصیه می کند که کلسترول رژیم غذایی باید کمتر از 300 میلی گرم در روز باشد . اگر سطح LDL فرد بالای 100mg/dl باشد ، میزان کلسترول رزیم غذایی به 200 م