ایست قلبی
به ان ایست قلبی تنفسی ، ریوی،ایست گردش خون ، یا مرگ قلبی هم گفته میشود عبارتند از قطع ناگهانی گردش خون در اثر عدم توانایی انقباض موثر قلب در طول سیستول.
سالیانه حدود۲۵۰۰۰۰تا ۴۵۰۰۰۰امریکایی دچار ایست قلبی میشوند که %۹۵ از این عده طی چند دقیقه فوت میکنند. در اثر این اختلال، خون به مغز و سایر اعضای حیاتی بدن نمیرسد و چنان چه اشکال ظرف حداکتر ۵ دقیقه برطرف نشود ،معمولا مرگ رخ میدهد. این عارضه به دلیل بی نظمی های قلبی (اریتمی)هایی که موجب توقف ضربان قلب میشوند به وجود می اید و با حمله ی قلبی تفاوت دارد.
در حمله ی قلبی،جریان خون به قسمتی از عضله قلب قطع میشود و معمولا ضربان قلب به طور ناگهانی متوقف نمیشود. البته ممکن است این عارضه طی مرحله بهبود حمله قلبی روی دهد. در افراد مبتلا به بیماری قلبی ، احتمال ایجاد این عارضه بیشتر است ولی اکثر ایست های قلبی در افرادی که سالم به نظر می رسند و به بیماری شناخته شده قلبی یا سایر عوامل خطر بیماری قلبی مبتلا نیستند بروز میکند.%۹۵ افرادی که به ایست قلبی مبتلا میشوند اکثرا ظرف چند دقیقه فوت میکنند. درمان سریع با دستگاه شوک الکتریکی میتواندموجب نجات جان بیمار شود. از دفیبریلاتورهای خارجی خودکار که اغلب در اماکن عمومی یافت میشوند می توان در موارد بروز ارست در این اماکن استفاده کرد. اکثر ارست های قلبی در اثر اریتمی موسوم به فیبریلاسیون بطنی ایجاد می شوند که در ان ،بطن های قلب به طور بسیار سریع ونامنظم به ضربان در می ایند و قلب، خون بسیار کمی را به بدن می فرستد و یا میزان خون مزبور به صفر می رسد.
اهسته شدن شدید ضربان قلب و نیز عدم پاسخ عضله قلب به تکانه ها(سیگنال)ی الکتریکی هم موجب ایست قلبی میشوند.