مرکز درمانی شفاء: تتراسیکلین ها و تایگسایکلین

شنبه 25 آگوست 2018

تتراسیکلین ها و تایگسایکلین : شایع ترین روش مقاومت بتن سنگین در باکتری های گرم منفی یک پمپ پلاسمیدی است که به غشای سیتوپلاسمی متصل شده و آنتی بیوتیک را فعال از سلول خارج می‌کند در باکتریهای گرم مثبت به دلیل خروج فعال یا تغییراتی است که باعث کاهش اتصال آنتی بیوتیک به هدف می شود ژن های مسوول حفاظتی ریبوزوم روی عناصر متحرک ژنتیکی قرار دارند. مشتق تیترا سایکلین تزریقی به نام تایگساکلین (یک گلیسیل سیکلین در مقابل باکتری های مقاوم به سایکلین فعال است زیرا این دارو با بیرون رانده شدن از سلول خارج نمی شود و می تواند به ریبوزوم های تغییر یافته متصل شود. موپیروسین : گرچه موپیروسین موضعی اخیراً مصرف بالینی پیدا کرده است مقاومت به آن در بعضی مناطق به طور گسترده مشاهده می‌شود به شیوه مقاومت عبارتند از جهش ایزولوسینtRNA سنتتاز هدف تا دیگر آنتی بیوتیک به آن اثرنکند یا تولید پلاسم�