واکسیناسیون دریافتکنندگان عضو پیوندی دریافت کنندگان عضو پیوندی علاوه بر دریافت آنتی بیوتیک پروفیلاکتیک باید علیه عوامل بیماری احتمالی واکسینه شوند. در مورد دریافت کنندگان HSCT پیش از بازسازی سیستم ایمنی حداقل واکسیناسیون قبلی گیرنده و دهنده به پاسخ مناسبی نخواهیم رسید دریافت کنندگانHSCT آلوژنیک در صورت نیاز به حفاظت در مقابله �امل بیماری زا باید دوباره واکسینه شوند این وضعیت دریافتکنندگان اتولوگ کمتر مشخص شده است. سلولهای T و B خون محیطی اگر به تعداد کافی منتقل گردند شاید پاسخ ایمنی را ایجاد کنند هرچند بیماران سرطانی تحت شیمی درمانی خصوصاً مبتلایان به بیماری هوچکین که واکسیناسیون در آنها به طور گسترده مطالعه شده است به واکسیناسیون پاسخ طبیعی نداده و سطح آنتی بادی در آنها نسبت به افراد سالم سریعتر افت می کند. بنابراین بیمارانی که دچار سرکوب ایمنی هستند حتی اگر
پیوند لوزالمعده : پیوند �زالمعده بیشتر اوقات همراه یا بعد از پیوند کلیه صورت میگیرد اگرچه ممکن است به تنهایی نیز انجام شود پیوند لوزالمعده می تواند با عفونت های زودرس باکتریال و قارچی عارضه دار شود. لوستر لوزالمعده های پیوندی به روده تخلیه می شود در حالی که بقیه موارد به مثانه تخلیه می شود یک قسمت از دئو دنوم برای ایجاد اناستوموز بین لوزالمعده پیوندی یا مثانه استفاده میشود. تخلیه به روده با خطر عفونت های زودرس آلو گرافت و داخل شکمی با باکتری باکتری های روده ای و مخمرها همراه است که این عفونت ها ممکن است منجر به از دست رفتن پیوند شوند. تخلیه به مثانه با میزان های بالایی از عفونت های مجاری ادراری و سیستیت استریل همراه است با این حال عفونت معمولا با آنتی بیوتیک های مناسب قابل درمان است در هر دو پروسه یبیوتیکهای پروفیلاکتیک معمولاً در هنگام جراحی مورد استفاده قرار م
پیوند کبد : همانند دیگر انواع پیوند های زودرس باکتریال یکی از مشکلات اساسی پیوند کبد هستند بسیاری از مراکز حتی در غیاب عفونت اثبات شده آنتی بیوتیک های وسیع الطیف سیستمیک را در ۲۴ ساعت اول بعد از عمل یا حتی طولانیتر تجویز میکنند با این حال علی رغم پروفیل عوارض شایع بوده و با مدت زمان عمل و نوع تخلیه صفراوی در ارتباط هستند. عمل جراحی که بیش از ۱۲ ساعت طول بکشد و افزایش احتمال عفونت همراه است بیمارانی که کولدوکوژژو نوستومی با تخلیه مجرای صفراوی به حلقه Roux-en-Y ژژونوم دارند بیش از آنها که صفرا از طریق کولدوکوکولدوکوستومی با اتصال مجرای صفراوی مشترک اهداکننده به مجرای صفراوی مشترک دریافت کننده تخلیه میشود دچار بیماری قارچی میشنود. پریتونیت و آبسه های داخل شکمی عوارض شایع پیوند کبد هستند شاید پریتونیت میکروبی یا آبزی های موضوعی نتیجه نشت صفرا باشد حقوق زودرس نشت صف
پیوند ریه : اینکه گیرندگان ریه پیوندی مستعد پنومونی باشد تعجب آور نیست احتمالا ترکیبی از ایسکمی و آسیب مخاطی متعاقب آن به همراه از بین رفتن عصب و عدم تخلیه در میزان بالای پنومونی ( ۶۶ درصد در یک مطالعه دخیل هستند. پروفیلاکسی با مقادیر زیادی آنتی بیوتیکهای وسیع الطیف که سه تا چهار روز اول جراحی شاید احتمال پنومونی را کاهش دهند عوامل بیماری زای گرم منفی آنتروباکتریاسه و گونههای پسودو مونا در دو هفته اول جراحی محدوده زمانی حداکثر آسیب پذیری مشکل ساز هستند. همچنین پنومونی میتواند توسط کاندیدا احتمالا در نتیجه کلونیزاسیون های ریه اهدایی آسپرژیلوس و کریپتوکوکوس ایجاد شود. شاید مدیا ستینیت در دریافت کنندگان ریه پیوندی از پیوند قلب هم شاید در باشند با عکس در دو هفته اول جراحی به وجود می آیند بدون پروفیلاکسی معمولا پنومونیت CMV ماه اول جراحی بروز می کند و بیماری اولیه د
پیوند قلب : عفونت زخم جناح و مدیا ستینیت از عوارض زودرس پیوند قلب هستند یک دوره خفیف آتریا افزایش مختصر گل و بلبل های سفید قبل از پیدایش حساسیت و ترشحات در محل شایع است. شک بالینی بر پایه عدم ثبات یا جوش نخوردن جناغ باعث تشخیص می شود در اغلب بیماران علت عفونت پاتوژن های دائمی معمول پوست ( استافیلوکوک طلایی از جمله سویه های مقاوم به متی سیلین و استافیلوکوک اپیدرمیدیس ) و همچنین میکروب های گرم منفی ( پسودمونا آئروژینواز و قارچ ها ( کاندیدا ) هستند . میکوپلاسما هومینیس در موارد نادر ممکن است علت مدیا ستینیت در گیرندگان پیوند قلب نیز باشد چون این عامل بیماری زا برای رشد نیاز به محیط بی هوازی دارد دیدن آن در محیط عادی مشکل است آزمایشگاه باید از احتمال عفونت میکند میکو پلاسما هومینیس آگاه باشد . درمان مدیا ستینیت میکوپلاسما هومینیس با ترکیبی از دبریدمان جراحی ( گاهی نیازمند ع
پیوند کلیه : عفونتهایی که ظرف مدت کوتاهی پس از پیوند کلیه به وجود میآیند اغلب ناشی از باکتری هایی هستند پروفیلاکسی آنتی بیوتیکی قبل از عمل نقش موثری دارد و بسیاری از مراکز برای کاهش خطر عوارض بعد از عمل از سفالوسپورین ها استفاده می کنند. عفونت های ادراری زودتراز پس از پیوند معمولاً به دلیل تغییرات آناتومیک از جراحی هستند قبیل عفونتهای زودتر از شاید نیازمند درمان طولانی باشد مثلا ۶ هفته درمان آنتی بیوتیکی برای پیلونفریت عفونت های ادراری که پس از شش ماه از گذشت پیوند میدهند چون ظاهراً با میزان بالای پیلونفریت یا عودی که با عفونتهای سه ماهه اول دیده میشوند همراه نیستند �کن است مدت کوتاهتری درمان شوند. پروفیلاکسی باتری متوپریم – سولفامتوکسازول ( یک قرص با قدرت دو برابر ۸۰۰ میلی گرم سولفامتو کسازول ۱۶۰ میلی گرم تری متوپریم هر روز. طی ۶-۴ ماه اول بعد از پیوند ا
عفونتهای دیر رس : عفونت های ویروس بیش از شش ماه پس از پیوند ممکن استCNS را درگیر کند و شامل رتینت CMV و عوارض گوناگونCNS. بیماری CMV هستند بیماران علی الخصوص آنهایی که میزان سرکوبه ایمنی شان افزایش یافته در معرض خطر مننژیت تحت حاد به دلیل کریپتوکوکوس نئوفورمانس هستند. شاید بیماری کرپتوکوکوسی پدر ایشان ظهور کند گاهی به عنوان یک عفونت پوستی قبل از ایجاد علائم واضح CNS. مننژیت لیستریا میتواند ظهور حادی داشته و نیازمند درمان فوری برای جلوگیری از مردگ باشد ،پروفیلاکسی TMP-SMX ممکن است شیوع عفونتهای لیستریا را بکاهد. بیمارانی که گلوکوکور تیکوئیدها را ادامه میدهند مستعد عفونت هستند �نج پیوند یک عفونت راجعه میکروبی در محدوده و درون آرنج است که به نظر میرسد نتیجه همراهی ضعف ارتجاع پوست به دلیل مصرف استروئید و میوپاتی پروگزیمال القا شده توسط استروئید باشد که باعث می شود بیماران بر
عفونتهای زود رس : عفونتهایی که ظرف مدت کوتاهی پس از پیوند کلیه به وجود میآیند اغلب ناشی از باکتری هایی هستند پروفیلاکسی آنتی بیوتیکی قبل از عمل نقش موثری دارد و بسیاری از مراکز برای کاهش خطر عوارض بعد از عمل از سفالوسپورین ها استفاده می کنند. عفونت های ادراری زودرس پس از پیوند معمولاً به دلیل تغییرات آناتومیک منتج از جراحی هستند این قبیل عفونت های زودرس شاید نیازمند درمان طولانی باشند مثلا ۶ هفته درمان آنتی بیوتیکی برای عفونت های ادراری که پس از شش ماه از گذشت �وند میدهند چون ظاهراً با میزان بالای پیلونفریت یا عودی که با فونت های سه ماهه اول دیده میشود همراه نیستند ممکن است مدت کوتاهتری درمان شود. پروفیلاکسی با تریرتوپریم – سولفامتوکسازول یک قرص با قدرت دو برابر ۸۰۰ میلی گرم سرلفا متوکسازول ، ۱۶۰ میلی گرم تری متوپریم هر روز ۴ الی ۶ ماهه اول بعد از پیوند احتما
ویروسهای انسانی هر پس انسانی 6 و 7: HHV-6 امیل زوئولا در اطفال شایع است که در حدود ۵۰ درصد دریافت کنندگانHSCT)به شهادت PCR همه پلاسما ما بین هفته های دوم و چهارم پس از پیوند دوباره فعال می شود فعالیت مجدد در بیمارانی که برای GVHD به گلوکوکور تیکوئید نیاز دارند و همچنین در کسانی که پیوند دوم را دریافت میکنند شایعتر از به نظر می رسد فعال شدنHHV-6 به ویژه نوعی به وB با پیوند تأخیری منو پلاکت ارتباط دارد اگرچه آنسفالیت لیمبیک متعاقب پیوند با HHV-6 در میان مایع مغزی نخاعی CSF همراه است رابطه علت و معلولی بین این دو به خوبی مشخص نشده است در بعضی موارد ویرمی در پلاسما مدتها قبل از آغاز آن سفالیت دیده می شود. با این وجود اغلب بیماران مبتلا به آنسفالیت در زمان بیماریCNS بار ویروسی بسیار زیادی داشتند هیپوکامپ یافته شده است گاهی در نمونه های بیماران پیوند شدهDNA ویروس HHV_6 پدر شده است با این حال نقش
عفونتهای انگلی: رژیم تجویز شده برای پاتوژن قارچی پنوموسیستیس ممکن است از بیماران سروپوزیتیو در مقابل انگل توکسوپلاسماگوندی که باعث پنومونی بیماری احصایی بعضی اوقات و به طور شایع تر از ضایعات دستگاه عصبی مرکزی CNS می شود نیز محافظت نماید فواید نگهداری بیمار پیوند HSC بر روی درمان روزانه TMP-SMX برای یک سال بعد از پیوند عبارتند از حفاظت در برابر لیستریا مونوسیتوژن بیماری نوکاردیایی و همچنین عفونت های برنز با استرپتوکوک پنومونیه هموفیلوس انفولانزا که در نتیجه عدم توانایی مغز استخوان نابالغ جهت پاسخ به آنتی ژن های پلی ساکاریدی ایجاد می شوند. با افزایش مسافرت های بین المللی بیماری های انگلی که به طور نمونه به زیستخوان های محیطی خاصی محدود ممکن است فعال شدن مجدد را در بیماران خاصی بعد از پیوندHSC برهنگی زن بنابراین در بیماران ای با تاریخچه مناسب قبل از پیوند غربالگری و یا د