واکسیناسیون برای مسافرت: ایمن سازی برای مسافرت به سه دسته وسیع تقسیم میشود .روتین( واکسنهای یاد آور کودکان و بالغین که بدون در نظرگرفتن مسافرت لازم اند ) الزامی(واکسن هایی که از نظر مقرارت بین المللی برای ورود به مناطق خاص یا گذشتن از مرز اجباری هستند )و توصیه شده (واکسن هایی که مطلوب هستند زیرا علیه بیماریهایی گوناگونی که مسافرت خطر ابتلا به آنها را می افزاید مصونیت ایجاد میکنند . فهرست واکنش های الزامی و توصیه شده که معمولا به مسافرین تجویز میشوند . ایمن سازی روتین :دیفتری ، کزاز ، پولیو ، دیفتری هنوز یکی از معضلات جهانی محسوب میشود ، در کشورهایی که برنامه های واکسیناسیون محلی خود را کاهش داده اند. اپیدمیهای بزرگی روی داده است مطالعات سرولوژی نشان میدهند که بسیاری از ساکنین آمریکایی شمالی بخصوص خانم های که بیش از 50 سال سن دارند فاقد آنتی توکسین کزاز
واکسیناسیون در موقعیت های غیر طبی: میزان واکسیناسیون در مراکز طبی در میان کودکان کم سن و بزرگسالان »65 سال بالاترین حد میباشد . افراد در این گروهای سنی ویزیت های بیشتری میشوند و با احتمال بیشتری در یک خانه طبی منسجم نسبت به کودکان بزرگتر نوجوانان و بزرگسالان غیر مسن تحت مراقبت قرار میگرند . واکسیناسیون خارج از خانه طبی میتواند دسترسی به آنهایی که ویزیت های مراقبت سلامتی شان محدود است را گسترده کند و بار اقداماتی بالینی پر تراکم را کاهش دهد . در بعضی اماکن ، مشکلات مالی مربوط به نیازهای فهرست بندی و نگهداری منجر به نداشتن ذخیره یا ذخیره کم واکسن توسط مراقبین گردیده است . در خارج از از مطب های خصوصی و بیمارستانها ، واکسیناسیون ممکن است در محل دپارتمان سلامتی ، محل کار ، محلهای خرده غروشی (شامل داروخانه ها و سوپر مارکت ها ) و مدارس یا کالج ها انجام شود . زمانیکه واکسنها در م
استراتژی های مراقبین و مراکز مراقبت سلامتی : مراقبین سلامتی میتوانند تأثیر قابل توجهی بر روی بیماران در رابطه با ایمن سازی داشته باشند . یک توصیه از یک پزشک یا پرستار تأثیر بیشتری از توصیه جوامع حرفه ای یا تایید هنر پیشگان دارد . مراقبین باید به خوبی دربارۂ خطرات و فواید واکسن ها به مصرف کنندگان اطلاع رسانی کنند تا نگرانی های رایج بیمار را کاهش دهند . CDC کالج آمریکایی پزشکان و آکادمی آمریکایی پزشکان خانواده ، برنامه واکسیناسیون بزرگسالان را هرسال مرور و به روز میکنند و وسایل آموزشی برای تسهیل بحث مراقبت -بیمار در مورد واکسیناسیون تهیه کرده اند.www.cdc.gov.vaccines سیستم حمایتی : مراکز طبی به روش های مختلف میتوانند برای اطمینان از اینکه مراقبین به طور مستمر ایمن سازی اختصاصی برای بیماران دارای اندیکاسیون جهت واکسن های اختصاصی را پیشنهاد میدهند ، یا خیر ،با هم همکاری میکنند . و
تجویز واکسن : واکسن های تزریقی برای تجویز روتین به بزرگسالان در ایالات متحده از طریق داخل عضلانی یا زیر جلدی داده میشود. بیشتر واکسن های تزریقی به بزرگسالان از طریق داخل عضلانی داده میشوند . واکسن هایی که از طریق زیر جلدی داده میشوند شامل واکسن های حاوی ویروس زنده مانند واکسن های آبله مرغان ، زونا و MRR و واکسن غیر فعال پلی ساکاریدی مننگوکوکی میباشند . واکسن پلی سارکاریدی پنوموکوکی را ممکن است از راههای مختلف داد ولی تجویز داخل عضلانی ترجیج داده میشود چرا که با خطر پایین تر واکنش های محل تزریق همراه است . واکسن هایی که از ط یق زیر جلدی به بزرگسالان داده میشوند ، با یک سوزن 5/8 اینچی به داخل منطقه بالایی خارجی عضله سه قلو زده میشوند . واکسن های که از طریق داخل عضلانی به بزرگسالان زده میشوند ، به داخل عضله دلتوئید با یک سوزن که طول آن بر اساس جنس و وزن گیرندۂ واکسن کافی برای نف
شرح حال بیش حساسیتی فوری به یک جزء واکسن : یک واکنش آلرژیک شدید مانند آنافیلاکسی به دوز قبلی یک واکسن یا به یکی از اجزاء آن ممنوعیتی برای واکسیناسیون میباشد . در حالیکه بیشتر واکسن ها اجزاء بسیاری دارند ، مواردی که بیشترین احتمال را دارند که به آنها واکنش آلرژیک شدید ایجاد شود شامل پروتين تخم مرع ، ژلاتین و مخمر میباشند . علاوه بر این ، اگر چه کائو چوی طبیعی لاتکس یک جزء واکسن نیست بعضیواکسنها به صورت ویال ها یا سرنگهایی تهیه میشوند که حاوی کائو چوی طبیعی هستند. این واکسن ها را میتوان از طریق برچسب محصول شناسایی کرد و نباید به افرادی که آلرژی شدید آنافیلاکتیک به لاتکس داشته اند ، تجویز شود . بیش حساسیتی موضعی یا تماسی رایج تر به لاتکس ممنوعیتی برای تجویز واکسن تهیه شده در یک ویال یا سرنگ که حاوی لاتکس است ، نمیباشد . واکسن هایی که از آوریل 2009 تولید شده اند و بعضی مواقع به
تصمیم گیری در مورد این که چه کسانی باید واکسینه شوند: باید برای اطمینان از این که بزرگسالان تمام واکسن های لازم را هر چه سریعتر دریافت دارند تلاش شود . زمانی که بزرگسالان برای مراقبت مراجعه میکنند ، شرح حال ایمن سازی شان باید مورد سنجش قرار گیرد و ثبت گردد و این اطلاعات باید برای شناسایی واکسن های مورد نیاز براساس رایج ترین برنامۂ ایمن سازی بزرگسالان استفاده شوند. وسایل حامی تصمیم گیری به همراه ثبت الکترونیکیاطلاعات سلامتی میتوانند الگوهای مورد نیاز برای واکسیناسیون را فراهم کنند . دستورات ثابت که اغلب برای واکسن های روتین استفاده میشوند مانند واکسن های آنفلوانزا و پنوموکوک به پرستار یا پزشک دارای مجوز تایید شده امکان تجویز واکسن را بدون دستور یک پزشک خاص فراهم میکند و بنابراین موانع برای ایمن سازی بزرگسالان را کاهش میدهد . سنجش ممنوعیت ها و احتیاطات ها : قبل از وا
واکسیناسیون با پلی ساکارید پنو موکوکی (ppsv) تمام افراد با اندیکاسیون های باید واکسینه شوند : طبی: بیماری ریوی مزمن (شامل آسم ، بیماری های قلبی عروقی مزمن ،دیابت ، بیماری های کبدی مزمن ،سیروز، الکسیم مزمن ، آسپلنی عملکردی یا آناتومیک مانند بیماری سلول داسی شکل یا اسپلنکتومی (اگر اسپلنکتومی الکتیو برنامه ریزی شده باشد ، حداقل دو هفته قبل از جراحی واکسینه شود ) شرایط اختلال ایمنی شامل نارسایی کلیوی مزمن یا سندرم نفروتیک و کاشت حلزون و نشت مایع مغزی نخاعی ، هرچه سریع تر بعد از تشخیص HIV بیمار باید واکسینه شود . سایر موارد :افراد مقیم در سرای سالمندان یا مراکزمراقبت دراز مدت و افرادی که سیگاری هستند . استفاده روتین ppsv برای بومی های هندی آلاسکایی آمریکایی یا افرادی که سن کمتر از65 سال دارند توصیه نمیشود . مگر آنکه وضعیت های طبی زمینه ای داشته باشند که اندیکاسیونی برای تجویزppsv ب
واکسیناسیون سرخک ،اوریون ،MMR : بطور کلی بزرگسالانی که قبل از سال 1957 به دنیا امده اند ،علیه سرخک و اوریون ایمن در نظر گرفته میشوند . تمام بزرگسالانی که در سال 1957 و بعد از ان متولد شده اند باید ایا بیشتر از یک دوز واکسن MMR را دریافت دارند مگر آنکه ممنوعیت طبی برای تجویز واکسن داشته باشند . شواهد آزمایشگاهی ایمنی علیه هر یک از این سه بیماری داشته باشند یا مستندات تشخیص سرخک یا اوریون توسط مراقب را داشته باشند برای سرخجه ،مستندات تشخیص بیماری توسط مراقب شاهد قابل قبولی برای ایمنی به حساب می آید. جز سرخکی : دوزدوم واکسن ؛ MMR که حداقل 28 روز بعد از اولین دوز تجویز شود .برای بزرگسالانی که 1- اخیرا با سرخک مواجهه یافته اند یا در وضعیت همه گیری سرخک قرار دارند 2- دانش آموزان موسسات اموزشی پس ثانویه هستند 3- در مراکز مراقبت سلامتی کار میکنند یا 4- برنامه سفره های بین المللی را دارند ،توصی
واکسیناسیون آنفلوانزا : واکسیناسیون سالانه علیه آنفلوانزا برای تمام افراد ۶ ماهه و بزرگ تر شامل تمام بزرگسالان توصیه میشود . بزرگسالان سالم ، غیر حامله کمتر از ۵۰ سال بدون شرایط طبی پر خطر میتوانند واکسن زنده ضعیف شده (FluMist ) یا غیر فعال شده آنفلوانزا را به صورت داخل بینی دریافت کنند . سایر افراد باید واکسن غیر فعال شده را دریافت دارند .بزرگسالان ۶۵ ساله و بزرگتر میتوانند واکسن استاندار آنفلوانزا یا دوز بالای واکسن آنفلوانزا (Fluzone) را دریافت دارند. اطلاعات بیشتر در مورد واکسیناسیون آنفلوانزا در سایت http:www,cdc,gov/vaccines/vpol__vac/flu/default,htm در دسترس میباشد. ۲ _ واکسناسیون کزاز ، دیفتری و سیاه سرفه بدون سلول : Td/TdaP ) یک دوز تک زمانه Tdap را به بزرگسالان کمتر از ۶۵ سال که قبلا Tdap را دریافت نکرده اند و یا وضعیت تجویز واکسنشان نامعلوم است ، جهت جایگزینی یکی از بوسترهای ۱۰td ساله تجویز میکنند
تقویت ایمن سازی در بزرگسالان : اگر چه ایمن سازی جزء اصلی ویزیت های طبی روتین در اطفال در آمده است ، ولی هنوز به عنوان جزئ از ویزیت های مراقبت سلامتی برای بزرگسالان در نیامده است . این فصل بر روی اصول ایمن سازی و استفاده از واکسن در بزرگسالان متمرکز است شواهد تجمعی مطرح کننده آنند که پوشش ایمن سازی را میتوان از طریق تلاش هایی با جهت دهی عوامل سطح مصرف کننده ، مرتقب ، موسسه و سیستم بهداشتی افزایش داد. گزارشات مطرح کننده آنند که استفاده از استراتژی های متعدد در افزایش میزان پوشش موثرتر از استفاده از یک استراتژی واحد میباشد . توصیه های برای ایمن سازی بزرگسالان : کمیته مشاوره ای CDC برای اقدامات ایمن سازی (ACIP) منبع اصلی توصیه برای استفاده از واکسن ها مورد تایید FDA برای کودکان و بزرگسالان در جمعیت شهری ایلات متحده میباشد ACIP یک کمیته مشاوره ای ایالتی میباشد که متشکل از ۱۵عضو رای