پروکتیت یا پروکتوکولیت : پروکتیت اکتسابی از راه جنسی ( التهاب محدود به مخاط رکتوم در ۱۲-۱۰ سانتی متر دیستال ) ناشی از تلقیح مستقیم پاتوژن های تیپیک STD به رکتوم است . در مقابل ،التهابی که از رکتوم به کولون گسترش می یابد ( پروکتوکولیت ) و روده باریک و روده بزرگ را درگیر میکند ( انتروکولیت) یا تنها روده باریک را درگیر میسازد . انتریت میتواند به دنبال بلع پاتوژن های روده ای تیپیک از راه دهانی – مقعدی در جریان تماس جنسی روی دهد . درد مقعد – رکتوم و خروج ترشحات موکوسی – چرکی و خونی ، پروکتیت یا پروکتوکولیت را مطرح میکند . در پروکتیت ، زور پیچ ( که تلاش برای دفاع را افزایش میدهد اما اسهال واقعی نیست )ویبوست شایع است ، در حالیکه پرو کتوکولیت و انتروکولیت اغلب موجب اسهال واقعی میشوند . در هر سه اختلال فوق ، آنوسکوپی معمولا اگزودای مخاطی ، خونریزی مخاطی پس از تماس ملایم (wipetest مثبت ) و گاه
پری هپاتیت و پری آپاندیسیت : علائم پری هپاتیت ،شامل درد و حساسیت پلورتیک قسمت فوقانی شکم ( غالبا در ربع فوقانی راست ) در 3 تا ۱۰% خانم های مبتلا به PID حاد به وجود می آیند . آغاز علائم پری هپاتیت در طی یا پس از شروع علائم PID بوده ،میتواند با پنهان ساختن علائم قسمت تحتانی شکم باعث تشخیص اشتباه کوله سیستیت شود . در حدود ۵% موارد سالپنژیت حاد ، لا پاروسکوپی زود هنگام ، التهاب کپسول کبد از ادم و قرمزی تا اگزودا با چسبندگی های فیبرینی ما بین پریتوئن احشایی و محیطی را آشکار میکند . در صورت تأخیر در درمان و لاپاروسکوپی ،چسبندگی های ضخیم سیم ویلونی (Violin-string) روی کبد دیده میشود . اگر در اثر فعالیت یا وضعیت بیمار اینها کشیده شوند ،درد رفع فوقانی راست شکم به وجود می آید .گر چه پری هپاتیت ، که به آن سندرم فیتز – هیو -کورتیز هم میگویند ، سال ها خاص PID گونوکوکی بود ، در حال حاضر بسیاری موارد مرب
بیماری التهابی لگن : معمولا به عفونتی اطلاق میشود که با صعود از دهانه رحم یا مهبل ، اندومتر و یا لوله های رحمی را درگیر میکند . عفونت ممکن است با انتشار به وراء دستگاه تناسلی ، پریتونیت لگنی ، پریتونیت فراگیر ، پری هپاتیت ، آبسه دور طحالی یا آبسه لگنی را ایجاد کند. در موارد نادر ، عفونت که به پاتوژن های اختصاصی STI مربوط نیستند به صورت ثانویه از کانون های عفونی مجاور ( مانند آپاندیسیت ، ایلئیت ناحیه ای یا دیور تیکولیت ) یا واژینوز باکتریایی، در نتیجه انتشار هماتوژن ( مانند سل و باکتریمی استاف ) یا به عنوان یک عارضه برخی بیماری های گرمسیری ( نظیر شیستوزومیاز ) به وجود آید . عفونت داخل رحمی ممکن است اولیه ( خود به خود معمولا از راه جنسی ) ثانویه به اعمال جراحی تهاجمی داخل رحمی ، (مانند گشادکردن و کور تاژ، ختم بارداری ، قرار دادن ابزار جلوگیری از بارداری در رحم یا هیستر و سالپنگو
سایر علل ترشح مهبلی یا واژینیت : در واژینیت اولسراتیو ناشی از TSS استافیلوکوکی ، S.aureus باید به وسیله رنگ آمیزی گرم یا کشت مایع مهبلی به سرعت شناسایی شود . در واژینیت التهابی تفلسی ، گسترده های مایع مهبلی ،نوتروفیل ها ، تفلس وسیع اپی تلیوم مهبلی ، افزایش تعدادسلولهای پارابازال و کوکسی های گرم مثبت را نشان میدهند. این سندرم به درمان با کرم 2% کلیندامایسین اغلب همراه با ترکیبات استروئیدی موضعی برای چندین هفته پاسخ میدهد . علل دیگر واژینیت و علایم فرجی -مهبلی در زنان عبارتند از احتباس اجسام خارجی ( مانند تامپون ) cervical اسپرم کش مهبلی ،فرآورده ها یا دوش ضد عفونی کننده مهبلی ، آتروفی اپی تلیوم مهبلی در زنان یائسه یا شیرده ، واکنش آلرژیک به کاندوم لاتکس ،آفت های مهبلی ناشی از عفونت HLV یا سندرم بهجت ، و وستیبولیت ( یک سندرم کمتر شناخته شده ) سرویسیت موکوسی – چرکی : MPC به التهاب اپی تلی
اورتریت در مردان : باعث ایجاد ترشح پیشابراهی ، سوزش ادار و یا هردوی اینها و معمولا بدون تکرار ادرار می گردد. علل آن شامل نیسریا گونوره ، کلامیدیا تراکوماتیس ،مایکو باکتویوم ژنیتالیوم ، اوره آپلاسما اوره آلیتیکوم ، HSV ، تریکوموناس واژینالیس و آدنوویروس میباشند. تا همین اواخر ، کلامیدیا تراکوماتیس عامل ۴۰-۳۰% از موارد اورتریت غیر گنوکوکی (NGU) به خصوص در مردان هتروسکسوال بود. با این وجود ،نسبت موارد ناشی از این ارگانیسم احتمالا به علت برنامه های موثر کنترل کلامیدیا در برخی از جوامع کاهش یافته باشد و بنظر میرسد مردان مسن با اورتریت کمتر احتمال دارد که عفونت کلامیدیایی داشته باشند . HSV و تریکوموناس واژینالیس ، هر یک عامل بخش کوچکی از موارد NGU در ایالات متحده میباشند.اخیرا مطالعات متعددی بطور ثابت مایکوپلاسماژنیتالیوم را به عنوان عامل احتمالی بسیاری از مو
از ناراحتی خفیف تا ناخوشی دهیدره کننده ویرانگر ، بیماری اسهالی حاد عامل اصلی ناخوشی در تمام دنیا میباشد و تقریبا سالانه ۶\۴ میلیون مورد در تمام دنیا گزارش میشود.و مسمویت غذایی باکتریایی: از ناراحتی خفیف تا ناخوشی دهیدره کننده ویرانگر ، بیماری اسهالی حاد عامل اصلی ناخوشی در تمام دنیا میباشد و تقریبا سالانه ۶\۴ میلیون مورد در تمام دنیا گزارش میشود. بیماری اسهالی بعد از عفونت های تنفسی تحتانی ( به عنوان رایج ترین عامل مرگ در تمام دنیا ) در رتبه دوم علل مرگ و میر قرار می گیرد .درمیان کودکان کمتر از ۵ سال ، بیماری اسهالی به ویژه یک علت مهم مرگ و میر است . سالانه تقریبا ۲ میلیون کودک در این گروه سنی به علت بیماری اسهالی می میرند. اکثر این کودکان کم سن ، فقیر هستند و در مناطق با منابع ضعیف زندگی میکنند .با توجه به نقش سوء تغذیه و بنابراین کاهش مقاومت به سایر عوامل عفونی ، بیماری ا
آبسه های کبدی: کبد بیش از سایر احشاء شکمی به آبسه دچار میشود در یک بررسی روی ۵۴۰ آبسه داخل شکمی ۲۶% از آنها احشایی بودند. آبسه هایی کبدی ۱۳% از کل آبسه ها و ۴۸% از تمام آبسه های احشایی را تشکیل دادند . آبسه های کبدی ممکن است منفرد یا متعدد باشند منشاء آنها ممکن است انتشار هماتوژن باکتریها یا انتشار موضعی از یک کانون عفونی مجاور در حفره صفاقی باشد. در گذشته ،آپاندیسیت و پارگی و انتشار عفونت متعاقب آن ، شایعترین علت است Pylephlebitis ( ترومبوز چرکی ورید اجوف ) معمولا برخاسته از عفونت لگنی است ،اما گاه عفونت در محل دیگری از حفره صفاقی عامل آن میباشد این بیماری میتواند به عنوان یک منشاء برای کاشت باکتریها در کبد عمل کند. تب شایعترین نشانه آبسه کبدی است ،در برخی بیماران ، به ویژه افراد مبتلا به بیماری فعال دستگاه صفراوی ، علائم و نشانه های مربوط به ربع فوقانی راست شامل درد، گاردینگ ، ح
آبسه های داخل صفاقی : اگر در بیماران مبتلا به پریتونیت درمان نشده ، سپسیس گرم منفی آشکار روی ندهد یا روی دهد ولی مرگبار نباشد ، تشکیل آبسه شایع خواهد بود . در مدلهای آزمایشگاهی تشکیل آبسه ، ارگانیسم های مخلوط هوازی و بیهوازی در داخل صفاق کاشته میشوند . در صورتی که درمان مناسب علیه بیهوازی ها انجام نشود ، آبسه های داخل شکمی در حیوان تشکیل می گردند . همانند موارد انسانی ، این آبسه های آزمایشگاهی ممکن است حفره صفاقی را پر کنند ، در زیر چادرینه یا مزانتر قرار گیرند ، یا حتی در داخل ( یا بر روی احشایی نظیر کبد تشکیل شوند. بیماریزایی و ایمنی : اغلب توافق وجود ندارد که آیا آبسه مشخص کننده یک وضعیت بیماری است یا پاسخ میزبان را مشخص می نماید . از یک جهت بنظر میرسد که هردو را نشان میدهد با اینکه آبسه عفونتی است که در آن ارگانیسم های زنده عفونی و PMN ها در یک کپسول فیبروزی محصور شده ان
پریتونیت در بیمارانی که تحت CAPD قرار می گیرند : نوع سوم پریتونیت در بیمارانی روی میدهد که تحت دیالیز صفاقی سرپایی مداوم CAPD قرار می گیرند . بر خلاف پریتونیت اولیه و ثانویه که به وسیله باکتریهای درون زاد ایجاد میشوند ، پریتونیت در بیماران CAPD معمولا ناشی از ارگانیسم های جلدی میباشد . مکانیسم بیمار یزایی عفونت مشابه با عفونت ناشی از وسایل داخل عروقی است که در آن ارگانیسم های جلدی از طریق کاتتر مهاجرت میکنند که هم به عنوان محل ورود عمل میکند و هم اثرات یک جسم خارجی را اعمال مینماید . عفونت محل خروج یا عفونت تونل ممکن است پریتونیت CAPD را همراهی کند ویا نکند .در این نوع ( همانند پریتونیت اولیه ) معمولا تنها یک ارگانیسم دخیل است . در حقیقت ، پریتونیت شایعترین علت برای قطع CAPD میباشد .پیشرفت در طراحی ابزار به ویژه set connector,و Y موجب شده تا موارد پریتونیت از ۱ مورد در هر ۹ ماه به ۱ مورد در
پریتونیت ثانویه : پریتونیت ثانویه زمانی روی میدهد که باکتریها از یکی از احشاء داخل شکمی به صفاق وارد میشوند . ارگانیسمها تقریبا در تمام موارد شامل یک فلور مخلوط هستند که در آن ، باسیلهای گرم منفی هوازی اختیاری و بیهوازی ها غالب میباشند ( به ویژه زمانی که منبع عفونت، کولون باشد ) در ابتدای عفونت ، هنگامی که پاسخ میزبان در جهت محدود کردن عفونت عمل میکند . اگزودای حاوی فیبرین و PMN مشاهده میگردد.مرگ زود هنگام در این شرایط مربوط به سپسیس باسیلهای گرم منفی و اندوتوکسین های قوی در گردش خون میباشد. باسیلهای گرم منفی و بویژه اشرشیا کولی ارگانیسم خای شایع جدا شده از گردش خون میباشند ،اما باکتریمی با کتروئید فراژیلیس نیز روی میدهد. شدت درد شکم و سیر بالینی وابسته به فرآیند ایجاد کننده است .گونه های ارگانیسم های جدا شده از پریتوئن نیز برحسب منبع فرآیند اولیه و فلور طبیعی موجود در آ