واکسیناسیون برای مسافرت: ایمن سازی برای مسافرت به سه دسته وسیع تقسیم میشود .روتین( واکسنهای یاد آور کودکان و بالغین که بدون در نظرگرفتن مسافرت لازم اند ) الزامی(واکسن هایی که از نظر مقرارت بین المللی برای ورود به مناطق خاص یا گذشتن از مرز اجباری هستند )و توصیه شده (واکسن هایی که مطلوب هستند زیرا علیه بیماریهایی گوناگونی که مسافرت خطر ابتلا به آنها را می افزاید مصونیت ایجاد میکنند . فهرست واکنش های الزامی و توصیه شده که معمولا به مسافرین تجویز میشوند . ایمن سازی روتین :دیفتری ، کزاز ، پولیو ، دیفتری هنوز یکی از معضلات جهانی محسوب میشود ، در کشورهایی که برنامه های واکسیناسیون محلی خود را کاهش داده اند. اپیدمیهای بزرگی روی داده است مطالعات سرولوژی نشان میدهند که بسیاری از ساکنین آمریکایی شمالی بخصوص خانم های که بیش از 50 سال سن دارند فاقد آنتی توکسین کزاز
واکسیناسیون در موقعیت های غیر طبی: میزان واکسیناسیون در مراکز طبی در میان کودکان کم سن و بزرگسالان »65 سال بالاترین حد میباشد . افراد در این گروهای سنی ویزیت های بیشتری میشوند و با احتمال بیشتری در یک خانه طبی منسجم نسبت به کودکان بزرگتر نوجوانان و بزرگسالان غیر مسن تحت مراقبت قرار میگرند . واکسیناسیون خارج از خانه طبی میتواند دسترسی به آنهایی که ویزیت های مراقبت سلامتی شان محدود است را گسترده کند و بار اقداماتی بالینی پر تراکم را کاهش دهد . در بعضی اماکن ، مشکلات مالی مربوط به نیازهای فهرست بندی و نگهداری منجر به نداشتن ذخیره یا ذخیره کم واکسن توسط مراقبین گردیده است . در خارج از از مطب های خصوصی و بیمارستانها ، واکسیناسیون ممکن است در محل دپارتمان سلامتی ، محل کار ، محلهای خرده غروشی (شامل داروخانه ها و سوپر مارکت ها ) و مدارس یا کالج ها انجام شود . زمانیکه واکسنها در م
پایش بی خطر بودن و گزارش عوارض جانبی: قبل از آنکه واکسنها توسط FDA مجاز شمرده شوند ، در تحقیقات بالینی با داوطلبین مورد ارزیابی قرار میگرند . این تخقیقات در سه فاز پیشرونده هدایت میشوند فاز تخقیقات کوچک است و معمولا شامل کمتر از 100 داوطلب میباشد ، اهداف این فاز تامین یک ارزیابی پایه بی خطر بودن واکسن و شناسایی عوارض نامطلوب رایج میباشند. فاز 2 تخقیقات که بزرگتر میباشد و ممکن است چند صد دواطلب را شامل شود ، اطلاعات بیشتری را در مورد بی خطر بودن واکسن جمع آوری میکند و معمولا برای ارزیابی ایمنی زایی طراحی میشوند . اطلاعات به دست آمده از تحقیقات فاز 2 را میتوان برای تعیین ترکیب واکسن تعداد دوزهای مورد نیاز و لیستی از عوارض نامطلوب رایج استفاده کرد . واکسنهای که به نظر امیدوار کننده می آیند ، در فاز3 تحقیقات مورد ارزیابی قرار میگرند که بطور معمول شامل صدها تا هزاران داوطلب میبا
شرح حال بیش حساسیتی فوری به یک جزء واکسن : یک واکنش آلرژیک شدید مانند آنافیلاکسی به دوز قبلی یک واکسن یا به یکی از اجزاء آن ممنوعیتی برای واکسیناسیون میباشد . در حالیکه بیشتر واکسن ها اجزاء بسیاری دارند ، مواردی که بیشترین احتمال را دارند که به آنها واکنش آلرژیک شدید ایجاد شود شامل پروتين تخم مرع ، ژلاتین و مخمر میباشند . علاوه بر این ، اگر چه کائو چوی طبیعی لاتکس یک جزء واکسن نیست بعضیواکسنها به صورت ویال ها یا سرنگهایی تهیه میشوند که حاوی کائو چوی طبیعی هستند. این واکسن ها را میتوان از طریق برچسب محصول شناسایی کرد و نباید به افرادی که آلرژی شدید آنافیلاکتیک به لاتکس داشته اند ، تجویز شود . بیش حساسیتی موضعی یا تماسی رایج تر به لاتکس ممنوعیتی برای تجویز واکسن تهیه شده در یک ویال یا سرنگ که حاوی لاتکس است ، نمیباشد . واکسن هایی که از آوریل 2009 تولید شده اند و بعضی مواقع به
واکسیناسیون با پلی ساکارید پنو موکوکی (ppsv) تمام افراد با اندیکاسیون های باید واکسینه شوند : طبی: بیماری ریوی مزمن (شامل آسم ، بیماری های قلبی عروقی مزمن ،دیابت ، بیماری های کبدی مزمن ،سیروز، الکسیم مزمن ، آسپلنی عملکردی یا آناتومیک مانند بیماری سلول داسی شکل یا اسپلنکتومی (اگر اسپلنکتومی الکتیو برنامه ریزی شده باشد ، حداقل دو هفته قبل از جراحی واکسینه شود ) شرایط اختلال ایمنی شامل نارسایی کلیوی مزمن یا سندرم نفروتیک و کاشت حلزون و نشت مایع مغزی نخاعی ، هرچه سریع تر بعد از تشخیص HIV بیمار باید واکسینه شود . سایر موارد :افراد مقیم در سرای سالمندان یا مراکزمراقبت دراز مدت و افرادی که سیگاری هستند . استفاده روتین ppsv برای بومی های هندی آلاسکایی آمریکایی یا افرادی که سن کمتر از65 سال دارند توصیه نمیشود . مگر آنکه وضعیت های طبی زمینه ای داشته باشند که اندیکاسیونی برای تجویزppsv ب
واکسیناسیون سرخک ،اوریون ،MMR : بطور کلی بزرگسالانی که قبل از سال 1957 به دنیا امده اند ،علیه سرخک و اوریون ایمن در نظر گرفته میشوند . تمام بزرگسالانی که در سال 1957 و بعد از ان متولد شده اند باید ایا بیشتر از یک دوز واکسن MMR را دریافت دارند مگر آنکه ممنوعیت طبی برای تجویز واکسن داشته باشند . شواهد آزمایشگاهی ایمنی علیه هر یک از این سه بیماری داشته باشند یا مستندات تشخیص سرخک یا اوریون توسط مراقب را داشته باشند برای سرخجه ،مستندات تشخیص بیماری توسط مراقب شاهد قابل قبولی برای ایمنی به حساب می آید. جز سرخکی : دوزدوم واکسن ؛ MMR که حداقل 28 روز بعد از اولین دوز تجویز شود .برای بزرگسالانی که 1- اخیرا با سرخک مواجهه یافته اند یا در وضعیت همه گیری سرخک قرار دارند 2- دانش آموزان موسسات اموزشی پس ثانویه هستند 3- در مراکز مراقبت سلامتی کار میکنند یا 4- برنامه سفره های بین المللی را دارند ،توصی
تقویت ایمن سازی در بزرگسالان : اگر چه ایمن سازی جزء اصلی ویزیت های طبی روتین در اطفال در آمده است ، ولی هنوز به عنوان جزئ از ویزیت های مراقبت سلامتی برای بزرگسالان در نیامده است . این فصل بر روی اصول ایمن سازی و استفاده از واکسن در بزرگسالان متمرکز است شواهد تجمعی مطرح کننده آنند که پوشش ایمن سازی را میتوان از طریق تلاش هایی با جهت دهی عوامل سطح مصرف کننده ، مرتقب ، موسسه و سیستم بهداشتی افزایش داد. گزارشات مطرح کننده آنند که استفاده از استراتژی های متعدد در افزایش میزان پوشش موثرتر از استفاده از یک استراتژی واحد میباشد . توصیه های برای ایمن سازی بزرگسالان : کمیته مشاوره ای CDC برای اقدامات ایمن سازی (ACIP) منبع اصلی توصیه برای استفاده از واکسن ها مورد تایید FDA برای کودکان و بزرگسالان در جمعیت شهری ایلات متحده میباشد ACIP یک کمیته مشاوره ای ایالتی میباشد که متشکل از ۱۵عضو رای
شناسایی و کنترل همه گیری: گروه موارد بیماری قابل پیشگیری توسط واکسن در یک موسسه ، مرکز طبی یا یک جامعه ممکن است نشان دهندهٔ تغییرات مهم در پاتوژن ، واکسن یا محیط باشد. عوامل بسیاری که میتوانند بیماری های قابل پیشگیری توسط واکسن را افزایش دهند شامل ۱_ میزان پایین ایمن سازی که منجر به تجمع افراد مستعد میگردد مانند بازگشت سرخک در میان کسانی که از واکسیناسیون امتناع کرده اند. ۲_ تغییرات در عامل عفونی که امکان فرار از حفاظت ناشی از واکسن را فراهم میکند مانند پنوموکوک نوع غیر واکسنی . ۳_ کم اثر شدن ایمنی ناشی از واکسن مانند سیاه سرفه در میان نوجوانان و بزرگسالان واکسینه شده در اوایل کودکی ۴_ معرفی منبع نقطه ای تلقیح بزرگ مانند مواجهه با ویروس هپاتیت A با منشأ غذایی ) موارد گزارش شده بیماری های مستعد همه گیری به مراجع سلامت عمومی میتواند شناسایی مواردی را که نیاز به مداخلات بیش
کنترل ، حذف و ریشه کنی بیماری های قابل پیشگیری با واکسن : برنامه ایمن سازی با اهداف کنترل ، حذف و یا ریشه کنی بیماری همراهی دارد .کنترل یک بیماری قابل پیشگیری با واکسن نتایج ناخوشی را کاهش میدهد و اغلب اثرات اخلال گر همراه با همه گیری بیماری در جوامع مدارس و مؤسسات را محدود میکند . برنامه های کنترل همچنین میتواند عدم حضور در محل کار به علت ناخوشی یا مراقبت از کودکان بیمار را کاهش دهد و نیز موجب کاهش عدم حضور در مدرسه و محدود شدن استفاده از مراقبت های سلامتی همراه با ویزیت های درمانی گردد. حذف یک بیماری هدفی فراتر از کنترل است و معمولا به کاهش در حد صفر موارد در یک منطقه جغرافیایی اطلاق میشود ،اما بعضی مواقع با کاهش بومی انتقال مستمر یک عفونت در یک منطقه جغرافیایی تعریف میشود. مثلا در سال ۲۰۱۰ ، در ایالات متحده انتقال بومی سرخک ، سرخجه، فلج اطفال و دیفتری حذف شد . اهمیت پات
اصول ایمن سازی واستفاده از واکسن : مداخلات طبی کمی در یک قرن گذشته میتواند با اثری که ایمن سازی بر روی افزایش طول عمر ، صرفه جویی اقتصادی و کیفیت زندگی داشته است ، رقابت کند. امروزه بیماری های قرن هفدم از طریق تجویز روتین واکسن ها به کودکان و بزرگسالان در ایالات متحده قابل پیشگیری هستند . و بیشتر بیماریهای قابل پیشگیری با واکسن در دوران کودکی از نظر تاریخی به حد پایین رسیده اند .مراقبین سلامت اکثر واکسن ها را در ایالات متحده به شکل سرویس های سلامتی روتین در اختیار مردم قرار میدهند . و بنابراین نقش مهمی در سیستم سلامت عمومی مردم دارند . اثر واکسن : ایمن سازی علیه بیماری های عفونی اختصاصی افراد را علیه عفونت محافظت میکند و بنابراین از ناخوشی های علامت دار جلوگیری میکند . واکسن های اختصاصی ممکن است از شدت ناخوشی بالینی بکاهند (مانند واکسن های روتا ویروس و گاستر و آنتریت شدی