نکاتی راجع به انسولین بخش اول
• تمام ویال های انسولین غلظت 100 واحد در 1cc دارند و انسولین های 100U واحد نامیده می شوند . انسولین کوتاه اثر regular با غلظت بالاتر که 500 U واحد نامیده می شود (500 واحد در cc) برای بیمارانی که به دوزهای بسیار زیاد انسولین نیاز دارند موجود است . بیمار می تواند ویال انسولین را در دمای اتاق نگه دارد اما نباید آن را در معرض هوای گرم و نور خورشید قرار داد که سبب کاهش کارایی دارو می شود . • هر ویال انسولین ، کارتریج انسولین و یا Pen انسولین که بیمار دارد باید در یخچال نگهداری شود ولی باید از یخ زدگی محافظت شود و این انسولین ها تا زمان تاریخ انقضا کارایی خود را حفظ می کنند . • اگر چه این انسولین در دمای اتاق می تواند پایدار بماند ، بهتر است که بیمار هر ماه یک ویال جدید باز کند چرا که تجربیات نشان داده که برخی اوقات ویال های مورد استفاده که در دمای اتاق نگهداری
عوارض جانبی sitagliptin
عارضۀ جانبی دارو ، گلودرد و سردر است . افزایش کمی هم در شمار گلبول های سفید خون (سلول های بدن که بر علیه عوامل خارجی و عفونت ها مقابله می کنند) در اثر مصرف این دارو دیده می شود . خیلی وقت نیست که این دارو برای استفادۀ بالینی تأییده شده است در نتیجه داده های مطمئن طولانی مدت در دسترس نیست. Pramlintide : • نحوه اثر : این دارو سبب محدود کردنئ افزایش قند خون پس از وعده های غذایی با تأخیر در تخلیۀ معده و کاهش سطح گلوکاگون بعد از وعده های غذایی می شود . این دارو اثر بسیار کمی هم بر کاهش وزن بیمار دارد (به طور متوسط 2-4 پوند) وقتی که سلول های بتا ، انسولین ترشح می کنند ، آنها پروتئین دیگری را به نام پل پپتید آمیلوئید جزیره ای ( Islet Amyloid Polypeptide یا IAPP یا Amylin ) را نیز ترشح می کنند . نقش طبیعی IAPP به خوبی شناخته نشده است ولی به نظر می رسد که اسن ماده نقشی را د
Exenatide
نحوه اثر : • بر سلول های بتا اثر کرده وسبب ترشح انسولین می شوند . • بر سلول های آلفا اثر کرده و مانع رها سازی گلوکاگون متعاقب وعده های غذایی می شوند . • سبب تأخیر در تخلیۀ معده می شوند . • سبب کاهش اشتها و در نتیجه کاهش وزن می شوند . Extenatide دقیقا مانند پلی پپتید گلوکاگون 1(GLP-1) عمل می کند و GLP-1 هورمونی است که توسط رودۀ کوچک در پاسخ به مصرف غذا ترشح می شود و به سرعت در بدن تجزیه می شود ، در نتیجه لازم است که به طور مداوم استفاده شود تا اثر کند . از طرف دیگر Extenatide نیاز به تزریق دو بار در روز به فاصلۀ یک ساعت از صبحانه و یک ساعت از شام دارند . دوز توصیه شده برای دارو ، 5 میکرو گرم دو بار در روز برای ماه اول و اگر تحمل بیمار خوب باشد به 10 میکرو گرم نیز افزایش می یابد . Extenatideدر ترشح انسولین وقتی که سطح قند خون بالا می رود است و وقتی که سطح قند خون نرمال است اثر چندانی ن
مهار کننده های آنزیم آلفاگلوکوزیداز
Acarbose و Miglitol نحوه اثر : این داروها سبب مهار نسبی آنزیم های رودۀ کوچک می شوند که مسئول تجزیه و شکستن نشاسته می باشند در نتیجه افزایش قند خون متعاقب مصرف غذاهای پرنشاسته به تأخیر می افتد و حداکثر قند خون نیز کاهش می یابد . عوارض جانبی : با مصرف این دارو ، مواد نشاسته ای بیشتری به بخش های تحتانی تر روده رسیده و در تماس با باکتری ها ی آن محل قرار می گیرد که سبب تولید گاز و ایجا نفخ و درد شکمی خواهد کرد . اثرات این گروه داروها بر سطح کلی گلوکز کمترین است و با وجود سایر داروهای دیابت که کارایی بیشتری دارند ، استفاده محدودتری دارند . Miglitol نباید در بیماران مبتلا به نارسایی کلیه مصرف شود . Pioglitazone و Rosiglitazone : این داروها thiazolidinedions و TZDs یا Glitazones نیز نامیده می شوند . نحوه اثر : این داروها سبب افزایش بافت ها نسبت به انسولین می شون
داروهای درمان نوع دو
سولفونیل اوره ها (reassulfonylu) ، Repaglinide و Nateglinide : Acetohexamide ، Chlorpropamide ،Tolbutamide و Tolazamide اولین نسل سولفونیل اوره ها بودند و به جز tolbutamide ، بقیه آنها به ندرت امروزه مورد استفاده قرار می گیرند . داروهای نسل دوم که جدیدتر هستند و شامل Glyburide ، glipizide ، glimepiride و gliclazide می باشند امروزه مورد استفاده قرار می گیرند و از لحاظ طول اثر و نحوۀ دفع از بدن با هم متفاوتند . Nateglinide و Repaglinide از لحاظ شیمیایی با سولفونیل اوره ها تفاوت دارند ولی به همان طریق عمل می کنند . اثر آنها فقط چند ساعت دوام دارد بنابراین معمولا قبل از هر وعدۀ غذایی تجویز می شوند . عوارض جانبی: عارضۀ جانبی عمده این داروها ایجاد افت قند خون (هیپوگلایسمی) است که در صورتی ایجاد می شود که بیمار دوز داروی تجویز شده را مصرف کند ولی به مقدار کافی غذا نخورد . خطر هیپوگلایسمی در استفاده از سولفونیل ا
پایش درگیری چشم در دیابت
ADA توصیه می کند که بیماران دیابتی معاینۀ منظم از لحاظ بیماری چشمی شوند . غربالگری نیز 5 سال پس از ابتلا به دیابت نوع یک و زمان تشخیص دیابت نوع دو انجام می شود . دفعات معاینۀ دیابت تا حدی بسته به سن بیمار ، طول بیماری و وجود عوارض می باشد . حداقل باید بیمار یک معاینه جامع چشم توسط چشم پزشک یا اپتومتریست هر دو سال یک بار داشته باشد . پایش درگیری اندام تحتانی در دیابت : پزشک لازم است که پاهای بیمار یک بار در سال از لحاظ آسیب های وارده در اثر بیماری دیابت معاینه کند . اگر بیمار خطر بیشتری برای صدمه به پا مثلا در اثر صدمۀ شدید عصبی به کال های استخوانی تغییر شکل پا ، زخم قبل در پا و یا مشکلات عروقی پا داشته باشد بهتر است که بطور منظم توسط یک Podiatrist جهت ارزیابی ، درمان و آموزش ویزیت شود . پایش درگیری تیروئید : بیماران مبتلا به دیابت نوع یک
اندازه گیری کتون ها
کتون ها مواد شیمیایی هستندکه توسط کبد وقتی که بدن از چربی برای تأمین انرژی استفاده می کند ، تولید می شود . اگر دیابت بیمار شدیدا از کنترل خارج شود ، سطوح کتون ها می توانند بطور بیش از حددر خون و ادرار بالا بروند . این حالت می تواند در بیماری هایی مثل آنفولانزای شدید ، عفونت های گوارشی یا ذات الریه (پنومونی) دیده شود . این وضعیت در مواردی که مبتلایان به دیابت نوع یک فراموش می کنند که انسولین تزریق کنند یا پمپ انسولین به درستی نکند نیز دیده می شود . سطوح بالای کتون در خون به همراه تهوع و استفراغ دلالت بر امکان ابتلا به DKA (کتواسیدوز دیابتی) دارد و بررسی پزشکی و درمان در بیمارستان لازم است . بیمار می تواند برای اندازه گیری کتون های ادرار از نوارهای کتون ( Acetest و Ketostix) استفاده کند و یا می تواند مانند گلوکومترهابا یک قطره خون و با استفاده از گلوکومتر Precision
سیستم های میکس کام،میدترونیک و ایبوت
سیستم های Dex Com ، Medtronic و Abbott تمام این سه سیستم به طور مشابه کار می کنند . گیرندۀ آن یک پروپ قابل انعطاف است که زیر پوست کنار گذاشته می شود(به همان صورت که canula پمپ انسولین قرار داده می شود)و این گیرنده (سنسور) غلظت قند خون در مایع میان بافتی هر 5 دقیقه برای 3-7 روز اندازه می گیرد تا احتیاج به تعویض پیدا کند . تمام این سیستم ها قابلیت پیاده کردن اطلاعات بر روی کامپیوتر را دارند . این سیستم ها تحت پوشش بیمه نیستند و قیمت اولیه برای دو سیستم اول که در دسترس هستند 800 تا 1000 دلار است ولی هزینه عمده مربوط به سنسور دستگاه است که هر 3-7 روز باید تعویض شود . سنسور 3 روزه در حدود 35 دلار قیمت دارد و سالانه حدود 4 هزار دلار برای بیمار هزینه دارد . این سیستم ها بیمار را قادر می سازد تا کنترل قند خون خود را بدون خطر هیپوگلاسمی (افت قند خون) بهبود ببخشد . در این
تست های دیگر برای ارزیابی دیابت
علاوه بر پایش قند خون ، تست های دیگری هستند که بیمار در پایش دیابت او کمک می کنند . • پایش HbA1C : بخش اول هموگلوبین (A1C1(HbA1C که تست A1c و تست گلیکوهموگلوبین نیز نامیده می شود ، کنترل قند خون بیمار را در طی 3-4 ماه گذشته ارزیلبی می کنند و به پزشک توانایی بررسی کلی کنترل قند خون بیمار را می دهند . تست HbA1C مقداری از گلوکز که به هموگلوبین متصل است را نشان می دهد (هموگلوبین پوشیده از قند است به طوری که سطح بالاتر قند خون سبب ضخامت بیشتری از قند پوشیده شده روی هموگلوبین خواهد شد و گلوکز بیشتری به هموگلوبین متصل می شود . وقتی که گلوکز به هموگلوبین متصل شد ، آن تا آخر عمر گلبول قرمز آن جا می ماند که 120 روز عمر گلبول قرمز می باشد . بنابراین اندازه گیری مقداری از گلوکز به هموگلوبین در خون متصل است و به ما یک متوسطی از سطوح قند خون در 3-4 ماه گذشته ارائ
ثبت قند خون
برای پیشگیری مقادیر قند خون ، دو راه وجود دارد : شما می توانید مقادیر را در یک جایی ثبت کنید و یا می توانید داده های موجود بر روی حافظۀ گلوکومتر را به کامپیوتر منتقل کنید و بعد آنها را همراه خود به مطب پزشک ببرید تا مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد . اگر بیمار نمی تواند که مقادیر قند خون خود را به طور منظم ثبت کند ، بهتر است که حداقل یک هفته قبل از مراجعه به پزشک خود این کار را انجام دهد . پیاده روی کردن اطلاعات از گلوکومتر بر روی کامپیوتر زحمت کمتری دارد ولی اشکالاتی هم وجود دارد : • اولین و مهمترین اشکال آن به این صورت است که بیمار معمولا بلافاصله قبل از مراجعه به پزشک این داده ها را استخراج و پرینت می کند و فرصت مداخله خود بیمار در اصلاح مقادیر و کنترل بیشتر قند خون در فواصل بین ویزیت های پزشک وچود ندارد پس روش ثبت دستی مقادیر قند خون از لحاظ مزیت دارد که مقادی