کنترل قند خون بیمار

کنترل قند خون بیمار

بیمار لازم است که قند خون خود را مرتب مورد پایش قرار دهد که زمان های آن قبل از مصرف وعدۀ غذایی ، ۱/۵ تا ۲ ساعت بعد از وعدۀ غذایی ، قبل از خواب و ساعت ۲ بامداد است و اگر بیمار رانندگی می کند لازم است که بیشتر از این قند خون خود را اندازه بگیرد . کنترل نامناسب قند خون حین لقاح ، سبب افزایش خطر سقط خودبخودی و ناهنجاری و اختلالات قلبی ، کلیوی و سیستم عصبی و اسکلتی – عضلانی جنین می شود . کنترل دیابت به منظور نرمال نگه داشتن مقدار HbA1C قبل و حین بارداری خطر این اختلالات در شکل گیری ارگان های جنین را کاهش می دهد .کنترل قند خون حین بارداری نیز اهمیت دارد چرا که قند خون بالا می تواند سبب : • پلی هیدروآمینوس که عبارتست از مایع آمینوتیک بیش از حد که سبب زایمان های زودرس می شود . • مرده زایی • جنین بزرگ در اثر انسولین بیش از حد در بدن جنین که در پاسخ به قند خون بالای م�

دیابت و حاملگی در افراد

بیماری دیابت در حدود ۸% از بارداری ها در سال را دچار مشکل می کند و در حدود ۷۵% از مواد دیابت حین حاملگی ، دیابت بارداری می باشنذ که طبق تعریف وقتی دیابت را دیابت بارداری می گویند که فرد در حین بارداری برایش برایش تشخیص دیابت گذاشته باشند . بقیه زنان باردار مبتلا به دیابت افرادی هستند که قبل از بارداری مبتلا به دیابت بوده اند که ۲۳% از آنها مبتلا به دیابت نوع دو و در حدود ۱-۲% مبتلا به دیابت نوع یک می باشند . اینکه یک فرد قبل از بارداری مبتلا به دیابت باشد یا اینکه یک خانم در حین بارداری به دیابت مبتلا شده باشد با یکدیگر تفاوت می کنند . زنانی که قبل از بارداری مبتلا به دیابت شده اند باید قبل از بارداری به فکر کنترل قند خود باشند و ممکن است عوارض مربوط به دیابت نوع بارداری می باشند حین بارداری باید شروع به آموختن نکاتی راجع به دیابت که شامل کنترل رژی�

کنترل دیابت حین بیماری،اقدامات درمانی

اگر شما علاوه بر دیابت مبتلا به بیماری دیگری نیز می باشید باید دقت بیشتری داشته باشید چرا که در زمان بیماری ، عوامل دیگری وجود دارند که کنترل قند خون را نحت تاثیر قرار می دهند : • هورمون های استرس در بدن شما بالا رفته که می تواند منجر به افزایش قند خون شود مگر آنکه شما به درستی دوز داروهای دیابت خود را تنظیم کنید . • به دلیل بی حرکتی حین بیماری ، سطح قند خون بالا می رود . • به دلیل بی اشتهایی حین بیماری ، شما ممکن است به مقدار کافی غذا نخورید و به داروهای دیابت کمتری نیاز داشته باشید . • داروهایی که جهت درمان بیماری مصرف می شود ممکن است بر سطح قند خون نیز تأثیر بگذارد ،مثلا پردنیزولون برای حملات آسم اگر بیماری تحت درمان انسولین به بیماری دیگری مبتلا شد چه باید بکنیم؟ هیچ وقت انسولین خود را قطع نکنید ، بسته به شدت بیماری

تنظیم انسولین براساس تغییرات زمانی

حساسیت بدن نسبت به انسولین در طی شبانه روز متفاوت است به این صورت که بیشترین حساسیت نسبت به انسولین در ابتدای شب و بیشترین مقاومت نسبت به انسولین در ابتدای صبح است . این تغییرات در حسایت به انسولین ناشی از تغییرات سطح هورمونی بویژه کورتیزول است . ساعت داخل بدن که مسئول تنظیم تغییرات سطح هورمونی است پیام هایی از نور و دمای محیط دریافت می کنند و وقتی شما به نقطه ای با اختلاف ساعت نسبت به محیط دریافت می کنید . ساعت داخل بدن طوری تغییر می کند که با ساعت شبانه روزی جدید خود را وفق دهد که این فرآیند وفق دادن احتیاج به زمان دارد که به این پدیده Jet lag می گویند . حال برای تنظیم انسولین دریافتی براساس ساعات شبانه روزی جدید در مقصد لازم است که بیمار از این مطمئن باشد که انسولین پایه دریافتی اش مناسب است و بعد برای سطوح بالای قند خون دوزهای bolus

رژیم های بسیار کم چرب

این رژیم ها برای بیماران با BMI بالای 30 توصیه می شود . دریافت کالری روزانه در این رژیم ها کمتر از 800 کیلو کالری است که به شکل وعده های غذایی مایع داده می شود . به طور معمول ، رژیم غذایی حاوی 70 تا 100 گرم پروتئین ، 80 گرم کربوهیدرات و 15 گرم چربی به همراه 100% مواد معدنی و ویتامین ها توصیه شده است . کاهش وزن معمولا 3/3 تا 5/5 پوند (1/5 تا 2/5 کیلوگرم) در هفته است . معمولا بیمارانی که این رژیم را رعایت می کنند 25% از وزن خود را در 3-4 ماه اول از دست می دهند . بعد از این کاهش وزن سریع طی سه ماه ، غذای معمولی داده می شود و وزن به مدت 3-4 ماه تثبیت می شود . متأسفانه درصد قابل توجهی از بیماران در طی یک تا دو سال وزن کم کرده را باز می یابند و در طولانی مدت به نظر نمی رسد که این رژیم غذایی برتری نسبت به رژیم کم کالری با غذاهای  concentional داشته باشد . در حدود 25 تا 50% از افراد از این برنامه در

افزایش فعالیت بدنی و ورزش

فعالیت بدنی به تنهایی برای کاهش وزن زیاد موثر نیست و بیمار ممکن است فقط 2-3% از اضافه وزن خود را کم کند ولی فعالیت بدنی در خفظ وزنی که قبلا با یک رزیم کم کالری ، کم شده کمک کند . پس لازم است که برنامۀ ورزشی در ساعات روز گنجانده شود مثلا به جای استفاده از آسانسور از پله ها استفاده کند و ماشین خود را دورتر از محل مقصد پارک کنند تا تشویق به راه رفتن بیشتر شود . شرکت در یک فعالیت بدنی ملایم که 300 کیلو کالری در ساعت انرژی لازم داشته باشد مثل دوچرخه سواری ، پیاده روی و یا تنیس به مدت 60 دقیقه و 5 بار در هفته برای حفظ وزن به مدت طولانی لازم است .

در یک مطالعه که برنامۀ پیشگیری از دیابت نام گرفت ، افراد دارای یک برنامۀ ورزشی به مدت حداقل 150 دقیقه در هفته ، رژیم غذایی کم کالری و کم چرب و راهکارهای رفتاری توانستند که 5-7% از وزن خود را به طور متوسط در طول 2/8 سا�

کاهش وزن

اضافه وزن داشتن و یا چاقی خصوصا وقتی چربی در ناحیۀ شکم باشد سبب افزایش نیاز بدن به انسولین خواهد شد و  به طور قابل توجهی کنترل دیابت را بهبود می بخشد . اغلب می تواند نیاز بیمار به دارو نیز کمتر کند . بیمار حتما لازم نیست که کاهش وزن قابل توجهی داشته باشد و یک کاهش وزن به میزان 5% وزن بدن معمولا مناسب است . مفاهیم پایه ای کاهش وزن : راهکارهای بسیاری  وجود دارد که به طور خلاصه بررسی می شوند . در ابتدا لازم است که به برخی مفاهیم دربارۀ کاهش وزن بپردازیم : • کاهش وزن وقتی رخ می دهد که یک بالانس انرژی منفی وجود داشته باشد : اگر بیمار کالری کمتر از میزانی که می سوزاند ، دریافت کند ، سبب کاهش وزن در او خواهد شد . این موضوع اصلی برای تمام رژیم های کاهش وزن می باشد و استثنایی ندارد . اگر بیمار 500 کیلوکالری از انرژی دریافتی روزانۀ خود را کم کند در حدود یک پوند (معادل 45

تنظیم دوز انسولین بخش اول

بیمار لازم است که قبل از ورزش ، دوز انسولین پایه و bolus خود را تنظیم کند : • یک دوز bolus از انسولین آنالوگ سریع اثر : در حدود 4 ساعت اثر می کند و حداکثر دوز آن یک ساعت تا یک ساعت و نیم باقی می ماند . بیمار لازم است که میزان 50 تا 75 درصد از انسولین قبل از غذای خود را به منظور ورزش تزریق کند . • تنظیم دوز انسولین پایه : اگر بیمار پمپ انسولین داشته باشد آسان تر است . اگر بیمار قصد ورزش کردن به مدت طولانی داشته باشد (بیشتر از 90 دقیقه) لازم است که انسولین پایه در حال تزریق خود را دو ساعت قبل از ورزش قطع کند . در صورت شرکت بیمار در ورزش های رقابتی که سبب ترشح آدرنالین می شود ، بیمار لازم است انسولین پایۀ خود را 1-2 ساعت قبل از ورزش افزایش دهد . • تنظیم دوز پایه انسولین های طولانی اثر مثل glargine یا detemir به مهارت بیشتری نیاز دارد . می توان با تزریق 50-80% دوز مورد نیاز به ب

ورزش هوازی(پایداری قلبی تنفسی)بخش دوم

بنابراین اگر فرد مقیاس 9 را برای خود تعیین کرد باید شدت فعالیت خود را افزایش دهد ولی در نمرۀ 19 باید فرد از شدت فعالیت خود بکاهد . نمره 12-14 را به عنوان ورزش ملایم و متوسط در نظر می گیرند . می توان با ضریب عدد حاصل از این مقیاس در 10، ضربان قلب تقریبی را بدست آورد . برای مثال در نمره 12 ، ضربان قلب حدودا 120 در دقیقه است . این روش ارزیابی شدت ورزش در بیماران مبتلا به نوروپاتی اتونوم ، بیماران تحت درمان با بتابلاکر و زمانی که اندازه گیری ضربان قلب مقدار درستی از شدت ورزش به بیمار نمی دهد مفید است . جراحان عمومی ایالات متحده توصیه می کنند که یک بیمار بهتر است 30 دقیقه یا بیشتر ورزش هوازی 5 بار در هفته داشته باشد و شامل پیاده روی تند ، دوچرخه سواری با سرعت کمتر از 10 کیلومتر در ساعت و تنیس می باشد . ورزش هوازی شدید شامل شنا کردن ، دوچرخه سواری باسر�

دیابت و تغذیه

تغذیه نقش محوری را در درمان دیابت ایفا می کند . قبل از کشف انسولین ، بیماران مبتلا به دیابت نوع یک فقط چند ماه و آن هم با محدودیت شدید مصرف کربوهیدرات و مصرف عمدۀ چربی ها و پروتئین ها (رژیم عذایی کتون زا یا کتوژنیک) زنده می مانند . پس از کشف انسولین در سال 19921 ، بیماران قادر شدند که کربوهیدرات بیشتری مصرف کنند . البته نبود پایش گلوکز و انسولین های سریع الاثر هنوز سبب ایجاد محدودیت هایی در رژیم غذایی می شد بیماران دیابتی ناچار به محدودیت کربوهیدرات و تقسیم آن در طول روز به سه وعدۀ غذایی و سه میان وعده می شدند . با استفاده از آنالوگ های جدید انسولین و سیستم های پایش قند خون ، محدودیت رژیم غذایی بسیار کمتر شد وی هنوز محدودیت هایی نیز وجود دارد . نخست نکات کلی راجع به دیابت بیان می شود : • چیزی به عنوان رژیم غذایی دیابتی وجود ندارد و رژیم بسیاری از افرا