کمک به دوستی که قصد خودکشی دارد
اگر شک کرده اید که شخصی قصد خودکشی دارد ، با او صحبت کنید و بگذارید تا احساسات خود را بیان کند . از او بپرسید که آیا تا به حال فکر کرده است که زندگی ارزشی ندارد . بعضی از آنها می گویند بله و می گویند که قصد خودکشی داشته اند ، بعضی هم ممکن است بگویند که به این فکر نیفتاده اند ، منتها وقتی به رختخواب می روند به این امید هستند که دیگر بیدار نشوند . این دو گروه هردو ، بالقوه در معرض خطر خودکشی قرار دارند . البته بعضی از افراد که قصد خودکشی دارند ، فکر دست زدن به خودکشی را انکار می کنند ؛ مجبور هستید که دربارۀ صحت گفتۀ آنها قضاوت کنید . بعضی از افراد دریافته اند که وقتی دربارۀ قصد خودکشی صحبت می کنند احساس راحتی و رهایی از غم می نمایند و این باعث می شود که واقعا از خودکشی صرفنظر کنند . اگر با این افراد زندگی نمی کنید ، مطمئن شوید که شماره تلفن شما و
یاری خانواده و دوستان
اگر بتوانید افسردگی شخص را تشخیص دهید و از او حمایت کنید ، کمک ارزشمندی انجام داده اید . شاید فکر کنید کار زیادی انجام نداده اید ، در حالی که کسی را کمک کرده اید که به کمک احتیاج داشته است و ممکن است حتی با کمک شما باعث شود تا شخص خودکشی نکند . دریافت کمک از دیگران برای بسیاری از افراد افسرده مشکل است ، بنابراین کمک خود را به بعد موکول نکنید . سعی کنید که با بردباری بگویید ، در صورت نیاز آمادۀ کمک هستید . هنگام گفتگو مهربان و یاور آنها باشید و با تلاش آنها را متقاعد کنید که به پزشک مراجعه کنند . هرگز نباید از فرد افسرده توقع داشته باشید و به او بگویید به سرعت به خودش بیاید . هیچ کس دوست ندارد که افسرده باشد و اگر امکان داشته باشد می خواهد خود را جمع کرده و با آن کنار بیاید . گفتگو با دیگران باعث خواهد شد که اشخاص مشکلات خود را مرتفع سازند ، اما گوش کردن
نحوه برخورد با داغ و اندوه عزیزان
اندوه ناشی از داغ عزیزان طبیعی بوده و احساس فرد را بیان می کنند . اندوه مرحله ای است که باید روند طبیعی خود را طی کند . در غیر این صورت ، احساسات شخص در درون کهنه و تبدیل به عقده خواهد شد که در نهایت به شکل افسردگی گریبان گیر او می شود . اندوه و غصه را نباید در درون خود ریخت ، بلکه بایبد آن را ابراز کرد . حتی اگر واکنش شما در ابتدا سخت و ناراحت کننده باشد ، اما با کمک دوستان ، خانواده و یا یک مشاور این دوره را حتما پشت سر خواهید گذاشت . معمولا بهترین اقدام این است که پیش خانواده و دوستانتان بروید . بیشتر اوقات خود آنها هم عزادار هستند و کمک وحمایت آنها به شما موجب خواهد شد که آنها نیز با آن پیش آمد ناگوار کنار بیایند . شما خودتان را به آنها تحمیل نکرده اید و این موضوع دو طرفه است یعنی آنها نیز به کمک شما احتیاج دارند . هنگام غصه و اندوه ، مشا
کاربامازپین
کاربامازپین یک داروی تثبیت کننده حالات خلقی است . این دارو را می توان توأم با لیتیم یا به جای آن در افرادی که به دلایلی نمی توانند لیتیم مصرف کنند ، تجویز کرد . در دو ماه اول مصرف دارو ، آزمایش خون حداقل هر دو هفته یک بار انجام می شود و پس از آن تعداد آزمایشات کم می شود و پس از آن تعداد آزمایشات کم می شود . تب ممکن است نشانۀ اختلال خونی ناشی از مصرف کاربامازین باشد ، بنابراین در صورت بروز چنین مشکلاتی باید دربارۀ آن با پزشک خود مشورت کنید . سایر داروهای تثبیت کننده حالات خلقی پزشکان ممکن است داروهایی را استفاده کنند که در بیماری های مغزی مانند صرع استفاده می شود اما ثابت شده است که عملکرد تثبیت حالات خلقی را نیز دارند . از جمله این داروها نیمو دیپینNimodipine لاموتریگین Lamotrigine ، گاباپنتین Gabapentine وتوپیرامید Topiramide می باشند . گاهی هورمون تیروکسین را برای
لیتیم
لیتیم باعث تثبیت سلول و حالات خلقی پایدارتر می شود . اگر افراد مبتلا به افسردگی مانیک لیتیم مصرف کنند ، کمتر دچار بیماری می شوند . این ماده هم چنین از بروز افسردگی افراد مبتلا به افسردگی عود کننده شدید جلوگیری می نماید و نیز می تواند به طور کلی از بازگشت بیماری جلوگیری و یا از مدت و شدت افسردگی بکاهد و باعث افزایش فاصلۀ بین بروز بیماری شود . لیتیم باید به طور منظم مصرف شود و سطح آن در خون باید در حد مناسب باشد . دوز کم دارو تاثیری نخواهد داشت و دوز بسیار زیاد آن باعث بروز عوارض جانبی می شود و ممکن است سلامتی شخص را تهدید کند . مقدار لیتیم مورد نیاز هر فرد را فقط می توان از طریق آزمایش خون مشخص ساخت . قبل از شروع درمان با لیتیم باید از طریق آزمایش از عملکرد صحیح کلیه ها اطمینان حاصل کرد و تعادل شیمیایی خون باید به خوبی برقرار باشد . بیمار را مورد آزمایش قرار می دهند و
داروهای ضد افسردگی مشابه تری سیکلیک
داروهای زیادی هستند که عملکردی دقیقا مشابه تری سیکلیک ها دارند اما ساختار سه حلقه ای ندارند . بنابراین تری سیکلیک نامیده نشده اند مانند : 1 : ماپروتیلین Maprotiline که چهار حلقه ای است و در صورت ابتلا به صرع نباید مصرف شود . 2 : میان سرین Mianserin که جدای از تأثیر آن بر مغز استخوان ، دارای عوارض جانبی کمتری است اما به دلیل اثر منفی آن بر مغز استخوان کمتر استفاده می شود 3 : ایپریندول Iprindole در مواردی نادر ،ناراحتی کبدی ایجاد می کند . 4 : ترازودونTrazodone عوارض کمتری دارد ، هر چند در مواردی نادر باعث ایجاد نعوظی می شود که به حالت اول بر نمی گردد و بسیار دردناک است . 5 : ویلوکسازین Viloxazazine که عوارض جانبی آن از اکثر تری سیکلیک ها کمتر است . 6 : میزتازاپین Mirtazapine داروی موثر ضد افسردگیکه ممکن است باعث اختلالات خونی شود . بیمارانی که علائم تب ، گلودرد یا هر نوع ع
اشخاصی که به داروی ضد افسردگی نیاز دارند
اگر شخصی به افسردگی خفیف مبتلا باشد ، شاید به درمان دارویی نیاز نباشد . در صورت ابتلا به افسردگی متوسط شاید به دارو احتیاج باشد ، اما در افسردگی شدید به طور قطع باید داروی ضد افسردگی مصرف شود . هر دارویی باید بعد از مشورت کامل با پزشک یا روان پزشک و نیز مطابق با برنامۀ مورد توافق ، که احتمالا تکنیک های خودیاری و روان درمانی را نیز شامل می شود ، تجویز شود . اگر در حال درمان با داروی دیگری هستید باید آن را به پزشک خود بگویید اگر در مصرف داروی ضد افسردگی تردید دارید ، به خاطر داشته باشید که پزشکان داروی ضد افسردگی را بر گول زدن بیماران تجویز نمی کنند . شاید متوجه شده باشید که هرگز قادر نخواهید بود مشکلات خود را حل کنید ، مگر آنکه این داروها را مصرف کنید . علائم خاصی چون بیدار شدن زود هنگام در صبح ، تشدید افسردگی هنگم صبح ، از دست دا
درمان با داروی ضد افسردگی
قرص های ضد افسردگی ، درمان مؤثری برای افسردگی محسوب می شوند و اگر مطابق با دستور پزشک مصرف شوند ، ظرف دو هفته علائم بیماری برطرف می شود . هر چند بیشتر اوقات شش هفته طول می کشد تا بهبودی کامل احساس شود . برای اطمینان از عدم برگشت بیماری باید قرص های ضد افسردگی را معمولا شش ماه پس از برطرف شدن افسردگی مصرف کرد و سپس دارو را به تدریج قطع نمود . این داروها برای درمان افسردگی مصرف کرد و سپس دارو را به تدریج قطع نمود . این دارو ها برای درمان افسردگی متوسط و افسردگی شدید بسیار مفید هستند . بسیاری از اشخاص فکر می کنند که به داروهای ضد افسردگی اعتیاد پیدا کرده تا به آنها وابسته شده اند اما چنین چیزی ممکن نیست . برخلاف قرص هایی مثل والیوم ، داروهای ضد افسردگی اعتیاد آور نیستند. اگر به افسردگی مبتلا هستید ، این دارو ها نتیجه بخش خواهند بود و اگر افسردگی ن
رفتار درمانی
تفاوت این نوع درمان با شناخت درمانی این است که در این نوع درمان به جای تمرکز روی طرز فکر بیمار ، رفتار او مورد توجه قرار می دهند و به جای آنکه او را وادار سازند که طرز فکر افسرده کننده نداشته باشند از او می خواهند که کمتر رفتار افراد افسرده را داشته باشد ، بهتر از خود مراقبت کند و خوراک خوبی داشته باشد و احساس شکست را از بین ببرد . بعضی معتقدند که این نوع درمان اولین گام برای بهبودی است . در مورد « کری » همۀ این موارد به کار گرفته می شود تا به طور قطع از ابتلا به افسردگی شدید او جلوگیری شود . او را تشویق می کنند که از خود مراقبت کند ، خوب بخوابند و غذاهایی را که به آن عادت داشته است ، بخورد و مطمئن باشد که به گرداب افسردگی گرفتار نخواهد شد . درمان شناختی – تحلیلی این درمان نیز درمان جدید دیگری است که در آن از تکیک های رفتاری و شناختی استفاده می شود ، ام
درمان انواع افسردگی
بسته به نوع افسردگی ( خفیف ، متوسط با شدید ) که توسط پزشک عمومی یا متخصص دیگری تشخیص داده می شود ، درمان های مختلفی توصیه می شود . افسردگی خفیف برای درمان این نوع افسردگی ، خود یاری ، تغییر در نحوۀ زندگی و روان درمانی اغلب مفید واقع می شود . درمان دارویی اصلا کار ساز نیست با این حال تحقیقات جدید نشان می دهد که اگر شخصی سال ها به افسردگی خفیف مبتلا باشد ، ترکیبی از داروهای ضد افسردگی و روان درمانی می تواند باعث بهبودی وی شود . افسردگی متوسط بسته به علائمی که فرد نشان می دهد ، درمان دارویی یا روان درمانی می تواند مفید واقع شود . بعضی پزشکان معتقدند که هردو نوع درمان لازم است . اگر شخصی صبح خیلی زودتر از موقع از خواب شود ، افسردگی اش هنگام صبح بدتر می شود ، بی اشتها می شود یا به کمبود وزن دچار می گردد و نسبت به چیزهایی که قبلا از