آیا پمپ انسولین برای بیمار مناسب است؟
قبل از اینکه بیمار بتواند از پمپ انسولین استفاده کند باید میزان انسولین basal و bolus خود را بداند میزان کربوهیدرات های رژیم غذایی خود را محاسبه کند و بداند که چگونه انسولین خود را برای مصرف غذا و فعالیت بدنی تنظیم کند و بتواند میزان قند خون خود را مکررا اندازه بگیرد و نتایج قند خون خود را یادداشت کند . پرسنل درمانی هم باید به سوالات بیمار راجع به نحوه تحت تأثیر قرار گرفتن زندگی فرد در اثر پمپ مثل خوابیدن ، ورزش کردن ، دوش گرفتن و… پاسخ دهند . انتخاب ست تزریق : ست تزریق یک لولۀ پلاستیکی ریز و یا cannula است که به بافت ریز جلدی تزریق می شود . برخی پمپ ها طوری تنظیم شده اند که با cannula دارای زاویۀ 30-45 درجه کار می کنند و برخی با cannula مستقیم (90 درجه) کار می کنند . بسیاری از آنها از تفلون ساخته شده اند ولی انواع فلزی هم وجود دارد . ست های زاو
انسولین Regular بخش دوم
انسولین که به محل شکم تزریق می شود به نسبت بالای بازو سریع تر جذب خواهد شد و جذب از محل ران کندترین جذب را دارد . به این دلایل ، دانشمندان برای ایجاد آنالوگ های انسولین آن را اصلاح می کنند تا جذب انسولین بعد از تزریق زیر جلدی مطلوب تر شود . آنالوگ های سریع الاثر انسولین شامل انسولین لیسپرو lispro (humalog) ، انسولین آسپارت asparat (novolog) ، انسولین glulisine (apidra) است . این انسولین ها ، جذب سریع تری دارند در نتیجه آنها را می توان 15 دقیقه قبل از وعدۀ غذایی تزریق کرد و بعد از تزریق پیک غلظت انسولین دو برابر انسولین regular است و محل تزریق هم کمتر جذب آن را تحت تأثیر قرار می دهد و شکم ، بالای بازو و ران ها هم جذب نسبتا مشابهی دارند . طول اثر آنها هم کوتاهتر است و در مقابل انسولین regular که 6 ساعت طول می کشد . این خصوصیات این آنالوگ ها را برای کنترل قند خون بعد از غذا مناسب می کن
داروهای درمان نوع دو
سولفونیل اوره ها (reassulfonylu) ، Repaglinide و Nateglinide : Acetohexamide ، Chlorpropamide ،Tolbutamide و Tolazamide اولین نسل سولفونیل اوره ها بودند و به جز tolbutamide ، بقیه آنها به ندرت امروزه مورد استفاده قرار می گیرند . داروهای نسل دوم که جدیدتر هستند و شامل Glyburide ، glipizide ، glimepiride و gliclazide می باشند امروزه مورد استفاده قرار می گیرند و از لحاظ طول اثر و نحوۀ دفع از بدن با هم متفاوتند . Nateglinide و Repaglinide از لحاظ شیمیایی با سولفونیل اوره ها تفاوت دارند ولی به همان طریق عمل می کنند . اثر آنها فقط چند ساعت دوام دارد بنابراین معمولا قبل از هر وعدۀ غذایی تجویز می شوند . عوارض جانبی: عارضۀ جانبی عمده این داروها ایجاد افت قند خون (هیپوگلایسمی) است که در صورتی ایجاد می شود که بیمار دوز داروی تجویز شده را مصرف کند ولی به مقدار کافی غذا نخورد . خطر هیپوگلایسمی در استفاده از سولفونیل ا
سیستم های میکس کام،میدترونیک و ایبوت
سیستم های Dex Com ، Medtronic و Abbott تمام این سه سیستم به طور مشابه کار می کنند . گیرندۀ آن یک پروپ قابل انعطاف است که زیر پوست کنار گذاشته می شود(به همان صورت که canula پمپ انسولین قرار داده می شود)و این گیرنده (سنسور) غلظت قند خون در مایع میان بافتی هر 5 دقیقه برای 3-7 روز اندازه می گیرد تا احتیاج به تعویض پیدا کند . تمام این سیستم ها قابلیت پیاده کردن اطلاعات بر روی کامپیوتر را دارند . این سیستم ها تحت پوشش بیمه نیستند و قیمت اولیه برای دو سیستم اول که در دسترس هستند 800 تا 1000 دلار است ولی هزینه عمده مربوط به سنسور دستگاه است که هر 3-7 روز باید تعویض شود . سنسور 3 روزه در حدود 35 دلار قیمت دارد و سالانه حدود 4 هزار دلار برای بیمار هزینه دارد . این سیستم ها بیمار را قادر می سازد تا کنترل قند خون خود را بدون خطر هیپوگلاسمی (افت قند خون) بهبود ببخشد . در این
نکات مهم در مورد پایش قند خون
• تمیزکردن دست ها : قبل از انجام تست باید دست هایتان را شسته ، به این دلیل که اجسام خارجی در محل سبب ایجاد اختلال در نتایج اعلام شده می شود ولی نیازی هم به تمیز کردن نوک انگشت با الکل نیست . • برخی گلوکومتر ها نیازی به وارد کردن کدی دارد که روی بسته نوار تست نوشته شده است تا دستگاه مقدار صحیحی به شما نشان دهد . برخی نوارها هم یک محلول کنترل دارند که شما باید وقتی از آن استفاده می کنید نتایج را در رنج نعیین شده ، دستگاه نشان دهد . بیمار لازم است که هر از چند گاهی از آن استفاده کند تا ببیند که آیا دستگاه مقادیر درست نشان می دهد یا نه؟ • فراهم کردن خون : هر گلوکومتر دارای لانست یا سوزن به همراه خود است که بسیاری از آنها توانایی تنظیم کردن عمق نفوذ سوزن به پوست را دارند که بیمار را از فراهم کردن مقدار خون کافی مطمئن می کند . بیمار می تواند دوباره
پایش دیابت
هدف مدیریت دیابت عبارتست از کنترل قند خون و ارزیابی و درمان مرتبط مثل پرفشاری خون ، اختلالات چربی خون به کلسترول بالا و سایر عوارض دیابت . این یعنی اینکه بیمار لازم است چگونگی پایش قند خون را آموزش ببیند . پایش قند خون : وقتی که شما مبتلا به دیابت شوید ، سطح قند خون شما به نسبت افراد غیر دیابتی بیشتر نوسان خواهد کرد . در بیماران غیر دیابتی ، سطح قند خون ناشتا در صبح معمولا بین 60-100mg/dl است . قبل از هر وعده غذایی نیز سطح قند خون زیر 100mg/dl است . حداکثر قند خون یک تا دو ساعت پس از وعده غذایی معمولا زیر 140 است حتی پس از یک وعده غذایی غنی از کربوهیدرات . با درمان های موجود ، رسید به سطح نرمال قند خون در بیماران دیابتی مشکل است. حتی اگر قند خون قبل از مصرف غذا زیر 100mg/dl باشد ، بعد از غذا ، قند خون در بیماران دیابتی بالای 140 می رود که اگر بیمار انسولین تزریق کند مناسب
پیشگیری از مشکلات عروقی بخش اول
مشکلات عروقی خصوصا بیماری قلبی علت عمده مرگ و میر در افراد جوان دیابتی است و پیشگیری از آن هدف اصلی درمان دیابت می باشد . بیمار می تواند مراحل را طی کند تا شانس ابتلا به بیماری های قلبی و گردش خون در او کاهش یابد : • وضعیت کنترل قند : مقادیر هدف برای کنترل مناسب • کاهش فشار خون : هدف رسیدن به فشار سیستولی زیر 130mmHg و دیاستولی زیر 80mmHg است . • قطع مصرف سیگار : سیگار سبب افزایش آسیب میکروواسکولار و ماکروواسکولار در دیابتی ها می شود . • مصرف آسپرین : مطالعات بالینی نشان داده است که آسپرین سبب کاهش خطر حملات قلبی و سکته های مغزی می شود . آسپرین سبب کاهش چسبندگی پلاکت ها می شود . مطالعات اخیر نشان داده است که دوزهای پایین آسپرین به اندازۀ دوزهای بالا آن موثر است بنابراین درمان با دوز پایین آسپرین (75-81 میلی گرم یک بار در روز) در صورت ابتلا
آسیب به اعصاب پا
Foot drop حالتی است که در اثر فلج عضلاتی که پا را از مفصل مچ پا بالا می آورد ایجاد می شود که علت آن آسیب به عصبی است که پررونئال نام دارد . بیمار مبتلا به این اختلال ناچار است که پای خود را به هنگام راه رفتن بالاتر نگه دارد . بسیاری اوقات این اختلال برطرف می شود ولی برخی اوقات هم می شود که این اختلال پایدار باقی مانده و ناچار به درمان splint باشیم . یک حالت نادری به نام آمیوتروفی دیابتی نیز وجود دارد که در آن آسیب عصبی به یکی از اعصاب کنترل کننده عضلات ساق وارد می شود (عصب فمورال) که سبب ایجاد درد شدید و ضعف در ساق پا می شود . با کنرل خوب قند خون و کنترل درد ، غلایم بیماری ظرف مدت 12 تا 18 ماه بهتر می شود . برخی اوقات ، بیمار مبتلا به نروپاتی محیطی دیابتیک در حس موقعیت مفاصل (proprioception) مشکل دارد که سبب ایجاد فشار قابل توجهی بر مفصل مچ پا و مفاصل پا شده و سبب شکستگی ودررف
آسیب اعصاب پاها بخش سوم
برای جمع بسیار اندکی از بیماران درمان های فوق موثر نبوده و ناچار به مصرف مسکن های قوی تر مثل یا مورفین تحت نظر پزشک می شوند . زخم های اندامی تحتانی در حدود 5% از بیماران دیابتی را درگیر می کند و باید تأیید کرد که تقریبا همیشه می توان از ایجاد این زخم ها پیشگیری کرد و بسیاری از بیماران با نروپاتی و مشکلات عروقی پا هستند که هرگز به این زخم ها دچار نمی شوند . دیابتی ها به این دلایل مستعد زخم های پا هستند : آسیب عصبی در اثر دیابت شکل پا را تغییر داده و سبب ایجاد کال و برجستگی های استخوانی در نقاط فشار شده است . آسیب عصبی دیابتی سبب اختلال حسی شده و بیمار ممکن است متوجه آسیب نشود برای مثال بیمار ممکن است بدون اینکه بفهمد یا روی اجسام تیز بگذارد . آسیب عصبی به غدد عروق پا سبب خشکی پاها و ایجاد ترک هایی روی پوست آنها می شود . آسیب عروق بزرگ سبب کاهش جریان خو
رتینوپاتی دیابتی بخش اول
شبکیه در خلف (پشت) چشم قرار دارد که حاوی عروق ظریفی است که اعصاب چشم را تغذیه می کنند . سطح بالای گلوکز خون با پرفشاری خون می تواند به سلول های پوشانندۀ بستر این عروق خونی صدمه وارد کرده و سبب تقویت رتینوپاتی شوند . زودرس ترین اختلال قابل مشاهده ، نقاط ریز قرمزی هستند که مجاور عروق خونی قرار دارند و ممکن است پدیدار شده و ناپدید شوند که به آنها میکروآنوریسم و یا خونریزی های نقطه ای (dot hemorrhage) گفته می شود . صدمۀ بیشتر سبب نشست خون و مایع به مناطق اطراف شده و سبب ایجاد نمای اختصاصی خونریزی لکه و شعله شود . (blot and flame hemorrhage) نشت مایع سبب رسوبات زرد رنگی به نام اگزودای سخت خواهد شد . این تغییرات در پشت چشم (back grand retinopathy) سبب ایجاد مشکلی در دید فرد خواهد شد و بیمار نسبت به آنها آگاهی ندارد ولی باید به آنها توجه شود و انها را جدی گرفت چرا که اگر کاری برای کنت