شوک هایپوولمیک
شایع ترین علل کاهش حجم داخل عروقی به طور حاد عبارتند از : خونریزی ( شوک هموراژیک ), دهیدراتاسیون و سوختگی . در بیماران ترومایی برای کشف علت شوک هموراژیک , حتما به دنبال نقاط خونریزی آشکار و مخفی باشید و با کشف یک محل , بررسی سشایر نقاط را فراموش نکنید . اقدامات اورژانس در شوک هموراژیک و هایپوولمیک به عنوان یک اصل کلی , جایگزینی خون از دست رفته با کریستالوییدها باید به طور محدود انجام گیردزیرا حجم بالای محلولهای کریستالوییدی تزریقی به این بیماران با رقیق سازی فاکتورهای انعقادی و مهار تشکیل میخ پلاکتی و همچنین کاهش محتوای اکسیژن خون , وضعیت بیمار را وخیم تر میکند . لذا پس از تجویز حداکثر 2تا 3 لیتر مایع , باید انفوزیون خون را آغاز نمود و به ازای تجویز هر 5 تا 6 واحدگلبول فشرده , یک واحد پلاسمای تازه (ffp ) نیز تجویز نمود . محلول کریستالویید ارجح در شوک هایپوولم