بیماری قلبی :
حوادث قلبی عروقی علت اصلی مرگ در بین مسافرین و بروز موارد اورژانس حین پرواز در هواپیماهای مسافربری است.
همراه داشتن داروهای اضافی در یک ساک دستی به همراه یک کپی از آخرین الکترو کاردیوگرام و نام و شماره تلفن پزشک معالج بیمار توصیه میشود .
تجهیزات حفاظتی فرودگاه بر ضربان سازی های قلبی تأثیر ندارد ولی ماهواره های بین المللی نمیتوانند علائم کنترل عملکرد ضربان سازی های قلبی از طریق تلفن الکترونیک را انتقال دهند .
بیمارانی که دفیبریلاتور الکترونیکی دارند باید روی یادداشتی که همراهشان است در مورد نحوه عمل کردن آن توضیح دهند وتقاضای بازرسی دستی نمایند .
مسافر میتواند از مخازن اکسیژن که می باید توسط پزشک قبل از زمان پرواز دستور داده شود ( زیرا سیستم های تحویل اکسیژن استاندارد نیستند ) استفاده کند.
مسافر باید در خواست کند که صندلی کنار راهرو هواپیما را به او بده
مسافران آلوده به HIV : مسافران آلوده به HI V به علت وجود پاتوژن های که ممکن است در مقصد آنها شایعتر باشد از نظر ابتلا به عفونت های جدی در معرض خطر خاصی قرار دارند. با این حال میزان خطر در درجه اول بستگی به وضعیت ایمنی مسافر هنگام سفر دارد .افرادی که شمارش سلول های+ CD4 آنها طبیعی یا بیشتر از uL/500 است . هیچگونه خطر افزوده ای نسبت به افراد فاقد عفونت HIV در طول سفر ندارند .افراد مبتلا به AIDS ( شمارش سلول های+ CD4 کمتر از uL/۲۰۰ وسایر بیمارانی که علامت دار هستند نیاز به مشاوره اختصاصی داشته و باید قبل از ترک محل توسط یک متخصص طب مسافرت ویزیت شوند بخصوص هنگام سفر به کشورهای در حال توسعه . امروزه بسیاری از کشورها بطور روتین از ورود افراد HIV مثبت پیشگیری میکنند هر چند بنظر نمیرسد که چنین مقررات محدود کننده ای باعث کاهش سرایت ویروس شود . بطور کلی آزمایش HIV برای کسانی که میخواهند بیش از ۳ مه در خا
بارداری و مسافرت : سوابق پزشکی و برنامه مسافرتی یک خانم باردار ، کیفیت خدمات پزشکی که در مقصد وی ارائه میشود و قابلیت انعطاف پذیری او مشخص میکند که آیا مسافرت طی حاملگی عاقلانه است یا نه. بر طبق نظر انجمن متخصصین زنان و مامایی آمریکا ، بی خطرترین بخش بارداری برای مسافرت بین ۱۸ تا ۲۴ هفتگی است که خطر سقط خود بخود و یا زایمان زود رس به حداقل میرسد. بعضی از متخصصین مامایی ترجیح میدهند که بعد از هفته ۲۸ بارداری مسافرت تنها تا چند صد مایلی منزل صورت گیرد تا در صرت بروز خطر نزدیک باشند ، با وجود این بطور کلی مسافرت برای زنان باردار سالم مورد قبول است . علیرغم این توصیه کلی ، چندین کنتراند یکاسیون نسبی برای مسافرت های بین المللی در طول دوران بارداری وجود دارد که عبارتند از سابقه سقط ، زایمان زودرس ، نارسایی سرویکس یا تو کسمی بارداری ، در صورت وجود مشکلات عمومی پزشکی از قبیل دیاب
پیشگیری از بیماری های گوارشی: اسهال ،علت اصلی بیماری در مسافرین معمولا دوره کوتاهی داشته خود بخود محدود میشود ، با این حال ،۴۰% از افراد مبتلا مجبور میشوند برنامه ریزی های خود را تغییر دهند و ۲۰% دیگر باید در بستر استراحت نمایند. مهم ترین عامل تعیین کننده خطر ، مقصد مسافر است .میزان شیوع در عرض ۲ هفته اقامت در کشورهای صنعتی ۸% و در بعضی از مناطق آفریقا و آمریکای جنوبی و آسیای جنوب شرقی ۵۵% است . شیرخواران و جوانان در معرض خطر بیشتری قرار دارند . یک بازنگری جدید مطرح کننده این است که ارتباط کمی بین بی احتیاطی در غذا خوردن و بروز اسهال مسافرین وجود دارد. مطالعات قبلی دانشجویان آمریکایی در مکزیک نشان داد که غذا خوردن در رستورانها و کافه تریاها یا مصرف غذای خریداری شده از دستفروش های خیابان با افزایش خطر همراه است. اتیولوژی : شایعترین پاتوژن های که مشخص شده میتوانند در مسافری
پیشگیری از مالاریا و سایر بیماریهای منتقله از طریق حشرات : بطوری که تخمین زده میشود سالانه بیش از ۳۰،۰۰۰ مسافر آمریکایی و اروپایی به مالاریا مبتلا میشوند . خطر مالاریا در بین مسافرین اقیانوسیه و کشورهای جنوب صحرای افریقا به ترتیب 1 به 5 و 1 به 50 در هرماه اقامت ، در بین کسانیکه پروفیلاکسی دریافت نداشته اند بیشترین است . در مسافرین مناطق مالاریا خیز شبه قاره هند و جنوب شرق آسیا خطر ابتلا در متوسط (۱ به ۲۵۰ تا ۱ به ۱۰۰۰ به ارزای هر ماه اقامت ) و در مسافرین آمریکایی جنوبیو مرکزی کم ( ۱ به ۲۵۰۰ تا در ۱ به ۱۰،۰۰۰ به ازای هرماه اقامت است . از بیش از ۱۰۰۰ مورد مبتلا به مالاریا که سالانه در آمریکا گزارش میشود ۹۰% موارد مربوط به پلاسمودیوم فالسی پاروم در بین مهاجرین یا مسافرینی که از آفریقا و اقیانوسیه برمیگردند دیده میشود . مهاجرانی که بطور مقطعی به کشور خود باز میگردند ، در بالاترین
تب زرد : ممکن است ارائه مدارک تزریق واکسن تب زرد بعنوان یکی از شرایط ورود به کشورهای جنوب صحرای آفریقا یا آمریکای جنوبی روی خط استوا که موارد آندمی یا اپیدمی این بیماری در آنجا دیده میشود و نیز برای کشورهایی که خطر ورود این عفونت به آنجا وجود دارد الزامی باشد این واکسن تنها توسط مراکز شناخته شده ایالتی تب زرد تجویز میگردد و تجویز آن باید بر روی یک گواهی واکسیناسیون بین المللی رسمی ثبت گردد . لیست مراکزی در آمریکا که واکسیناسیون تب زرد انجام میدهند در سایت CDC به آدرس www.cdc.gov/travel قابل دسترسی است .اطلاعات اخیر نشان میدهند که کمتر از 50% مسافرین که به مناطق اندمیک تب زرد وارد میشوند ایمن سازی شده اند . شیوع عوارض جانبی جدی این واکسن اخیرا افزایش یافته است .در کسانی که اولین بار واکسینه میشوند ممکن است سندرمی عصبی 1 نفر به ازای هر 125،000 واکسن ) یا احشایی (1 نفر به ازای ۲۵۰،۰۰۰ واکسن
واکسیناسیون برای مسافرت: ایمن سازی برای مسافرت به سه دسته وسیع تقسیم میشود .روتین( واکسنهای یاد آور کودکان و بالغین که بدون در نظرگرفتن مسافرت لازم اند ) الزامی(واکسن هایی که از نظر مقرارت بین المللی برای ورود به مناطق خاص یا گذشتن از مرز اجباری هستند )و توصیه شده (واکسن هایی که مطلوب هستند زیرا علیه بیماریهایی گوناگونی که مسافرت خطر ابتلا به آنها را می افزاید مصونیت ایجاد میکنند . فهرست واکنش های الزامی و توصیه شده که معمولا به مسافرین تجویز میشوند . ایمن سازی روتین :دیفتری ، کزاز ، پولیو ، دیفتری هنوز یکی از معضلات جهانی محسوب میشود ، در کشورهایی که برنامه های واکسیناسیون محلی خود را کاهش داده اند. اپیدمیهای بزرگی روی داده است مطالعات سرولوژی نشان میدهند که بسیاری از ساکنین آمریکایی شمالی بخصوص خانم های که بیش از 50 سال سن دارند فاقد آنتی توکسین کزاز
واکسیناسیون در موقعیت های غیر طبی: میزان واکسیناسیون در مراکز طبی در میان کودکان کم سن و بزرگسالان »65 سال بالاترین حد میباشد . افراد در این گروهای سنی ویزیت های بیشتری میشوند و با احتمال بیشتری در یک خانه طبی منسجم نسبت به کودکان بزرگتر نوجوانان و بزرگسالان غیر مسن تحت مراقبت قرار میگرند . واکسیناسیون خارج از خانه طبی میتواند دسترسی به آنهایی که ویزیت های مراقبت سلامتی شان محدود است را گسترده کند و بار اقداماتی بالینی پر تراکم را کاهش دهد . در بعضی اماکن ، مشکلات مالی مربوط به نیازهای فهرست بندی و نگهداری منجر به نداشتن ذخیره یا ذخیره کم واکسن توسط مراقبین گردیده است . در خارج از از مطب های خصوصی و بیمارستانها ، واکسیناسیون ممکن است در محل دپارتمان سلامتی ، محل کار ، محلهای خرده غروشی (شامل داروخانه ها و سوپر مارکت ها ) و مدارس یا کالج ها انجام شود . زمانیکه واکسنها در م
استراتژی های مراقبین و مراکز مراقبت سلامتی : مراقبین سلامتی میتوانند تأثیر قابل توجهی بر روی بیماران در رابطه با ایمن سازی داشته باشند . یک توصیه از یک پزشک یا پرستار تأثیر بیشتری از توصیه جوامع حرفه ای یا تایید هنر پیشگان دارد . مراقبین باید به خوبی دربارۂ خطرات و فواید واکسن ها به مصرف کنندگان اطلاع رسانی کنند تا نگرانی های رایج بیمار را کاهش دهند . CDC کالج آمریکایی پزشکان و آکادمی آمریکایی پزشکان خانواده ، برنامه واکسیناسیون بزرگسالان را هرسال مرور و به روز میکنند و وسایل آموزشی برای تسهیل بحث مراقبت -بیمار در مورد واکسیناسیون تهیه کرده اند.www.cdc.gov.vaccines سیستم حمایتی : مراکز طبی به روش های مختلف میتوانند برای اطمینان از اینکه مراقبین به طور مستمر ایمن سازی اختصاصی برای بیماران دارای اندیکاسیون جهت واکسن های اختصاصی را پیشنهاد میدهند ، یا خیر ،با هم همکاری میکنند . و
پایش بی خطر بودن و گزارش عوارض جانبی: قبل از آنکه واکسنها توسط FDA مجاز شمرده شوند ، در تحقیقات بالینی با داوطلبین مورد ارزیابی قرار میگرند . این تخقیقات در سه فاز پیشرونده هدایت میشوند فاز تخقیقات کوچک است و معمولا شامل کمتر از 100 داوطلب میباشد ، اهداف این فاز تامین یک ارزیابی پایه بی خطر بودن واکسن و شناسایی عوارض نامطلوب رایج میباشند. فاز 2 تخقیقات که بزرگتر میباشد و ممکن است چند صد دواطلب را شامل شود ، اطلاعات بیشتری را در مورد بی خطر بودن واکسن جمع آوری میکند و معمولا برای ارزیابی ایمنی زایی طراحی میشوند . اطلاعات به دست آمده از تحقیقات فاز 2 را میتوان برای تعیین ترکیب واکسن تعداد دوزهای مورد نیاز و لیستی از عوارض نامطلوب رایج استفاده کرد . واکسنهای که به نظر امیدوار کننده می آیند ، در فاز3 تحقیقات مورد ارزیابی قرار میگرند که بطور معمول شامل صدها تا هزاران داوطلب میبا