بیماری قلبی :
حوادث قلبی عروقی علت اصلی مرگ در بین مسافرین و بروز موارد اورژانس حین پرواز در هواپیماهای مسافربری است.
همراه داشتن داروهای اضافی در یک ساک دستی به همراه یک کپی از آخرین الکترو کاردیوگرام و نام و شماره تلفن پزشک معالج بیمار توصیه میشود .
تجهیزات حفاظتی فرودگاه بر ضربان سازی های قلبی تأثیر ندارد ولی ماهواره های بین المللی نمیتوانند علائم کنترل عملکرد ضربان سازی های قلبی از طریق تلفن الکترونیک را انتقال دهند .
بیمارانی که دفیبریلاتور الکترونیکی دارند باید روی یادداشتی که همراهشان است در مورد نحوه عمل کردن آن توضیح دهند وتقاضای بازرسی دستی نمایند .
مسافر میتواند از مخازن اکسیژن که می باید توسط پزشک قبل از زمان پرواز دستور داده شود ( زیرا سیستم های تحویل اکسیژن استاندارد نیستند ) استفاده کند.
مسافر باید در خواست کند که صندلی کنار راهرو هواپیما را به او بده
مسافران آلوده به HIV : مسافران آلوده به HI V به علت وجود پاتوژن های که ممکن است در مقصد آنها شایعتر باشد از نظر ابتلا به عفونت های جدی در معرض خطر خاصی قرار دارند. با این حال میزان خطر در درجه اول بستگی به وضعیت ایمنی مسافر هنگام سفر دارد .افرادی که شمارش سلول های+ CD4 آنها طبیعی یا بیشتر از uL/500 است . هیچگونه خطر افزوده ای نسبت به افراد فاقد عفونت HIV در طول سفر ندارند .افراد مبتلا به AIDS ( شمارش سلول های+ CD4 کمتر از uL/۲۰۰ وسایر بیمارانی که علامت دار هستند نیاز به مشاوره اختصاصی داشته و باید قبل از ترک محل توسط یک متخصص طب مسافرت ویزیت شوند بخصوص هنگام سفر به کشورهای در حال توسعه . امروزه بسیاری از کشورها بطور روتین از ورود افراد HIV مثبت پیشگیری میکنند هر چند بنظر نمیرسد که چنین مقررات محدود کننده ای باعث کاهش سرایت ویروس شود . بطور کلی آزمایش HIV برای کسانی که میخواهند بیش از ۳ مه در خا
پیشگیری از مالاریا و سایر بیماریهای منتقله از طریق حشرات : بطوری که تخمین زده میشود سالانه بیش از ۳۰،۰۰۰ مسافر آمریکایی و اروپایی به مالاریا مبتلا میشوند . خطر مالاریا در بین مسافرین اقیانوسیه و کشورهای جنوب صحرای افریقا به ترتیب 1 به 5 و 1 به 50 در هرماه اقامت ، در بین کسانیکه پروفیلاکسی دریافت نداشته اند بیشترین است . در مسافرین مناطق مالاریا خیز شبه قاره هند و جنوب شرق آسیا خطر ابتلا در متوسط (۱ به ۲۵۰ تا ۱ به ۱۰۰۰ به ارزای هر ماه اقامت ) و در مسافرین آمریکایی جنوبیو مرکزی کم ( ۱ به ۲۵۰۰ تا در ۱ به ۱۰،۰۰۰ به ازای هرماه اقامت است . از بیش از ۱۰۰۰ مورد مبتلا به مالاریا که سالانه در آمریکا گزارش میشود ۹۰% موارد مربوط به پلاسمودیوم فالسی پاروم در بین مهاجرین یا مسافرینی که از آفریقا و اقیانوسیه برمیگردند دیده میشود . مهاجرانی که بطور مقطعی به کشور خود باز میگردند ، در بالاترین
تب زرد : ممکن است ارائه مدارک تزریق واکسن تب زرد بعنوان یکی از شرایط ورود به کشورهای جنوب صحرای آفریقا یا آمریکای جنوبی روی خط استوا که موارد آندمی یا اپیدمی این بیماری در آنجا دیده میشود و نیز برای کشورهایی که خطر ورود این عفونت به آنجا وجود دارد الزامی باشد این واکسن تنها توسط مراکز شناخته شده ایالتی تب زرد تجویز میگردد و تجویز آن باید بر روی یک گواهی واکسیناسیون بین المللی رسمی ثبت گردد . لیست مراکزی در آمریکا که واکسیناسیون تب زرد انجام میدهند در سایت CDC به آدرس www.cdc.gov/travel قابل دسترسی است .اطلاعات اخیر نشان میدهند که کمتر از 50% مسافرین که به مناطق اندمیک تب زرد وارد میشوند ایمن سازی شده اند . شیوع عوارض جانبی جدی این واکسن اخیرا افزایش یافته است .در کسانی که اولین بار واکسینه میشوند ممکن است سندرمی عصبی 1 نفر به ازای هر 125،000 واکسن ) یا احشایی (1 نفر به ازای ۲۵۰،۰۰۰ واکسن
استراتژی های مراقبین و مراکز مراقبت سلامتی : مراقبین سلامتی میتوانند تأثیر قابل توجهی بر روی بیماران در رابطه با ایمن سازی داشته باشند . یک توصیه از یک پزشک یا پرستار تأثیر بیشتری از توصیه جوامع حرفه ای یا تایید هنر پیشگان دارد . مراقبین باید به خوبی دربارۂ خطرات و فواید واکسن ها به مصرف کنندگان اطلاع رسانی کنند تا نگرانی های رایج بیمار را کاهش دهند . CDC کالج آمریکایی پزشکان و آکادمی آمریکایی پزشکان خانواده ، برنامه واکسیناسیون بزرگسالان را هرسال مرور و به روز میکنند و وسایل آموزشی برای تسهیل بحث مراقبت -بیمار در مورد واکسیناسیون تهیه کرده اند.www.cdc.gov.vaccines سیستم حمایتی : مراکز طبی به روش های مختلف میتوانند برای اطمینان از اینکه مراقبین به طور مستمر ایمن سازی اختصاصی برای بیماران دارای اندیکاسیون جهت واکسن های اختصاصی را پیشنهاد میدهند ، یا خیر ،با هم همکاری میکنند . و
تجویز واکسن : واکسن های تزریقی برای تجویز روتین به بزرگسالان در ایالات متحده از طریق داخل عضلانی یا زیر جلدی داده میشود. بیشتر واکسن های تزریقی به بزرگسالان از طریق داخل عضلانی داده میشوند . واکسن هایی که از طریق زیر جلدی داده میشوند شامل واکسن های حاوی ویروس زنده مانند واکسن های آبله مرغان ، زونا و MRR و واکسن غیر فعال پلی ساکاریدی مننگوکوکی میباشند . واکسن پلی سارکاریدی پنوموکوکی را ممکن است از راههای مختلف داد ولی تجویز داخل عضلانی ترجیج داده میشود چرا که با خطر پایین تر واکنش های محل تزریق همراه است . واکسن هایی که از ط یق زیر جلدی به بزرگسالان داده میشوند ، با یک سوزن 5/8 اینچی به داخل منطقه بالایی خارجی عضله سه قلو زده میشوند . واکسن های که از طریق داخل عضلانی به بزرگسالان زده میشوند ، به داخل عضله دلتوئید با یک سوزن که طول آن بر اساس جنس و وزن گیرندۂ واکسن کافی برای نف
واکسیناسیون هپاتیت A افرادی که هر کدام از اندیکاسیون های زیر را داشته باشند و هر فردی که در صدد محافظت از عفونت با ویروس هپاتیت A (HAV باشد باید واکسینه شود . رفتاری : مردانی که هم جنس باز هستند و افرادی که از داروهای تزریقی استفاده میکنند . شغلی : افرادی که با پستانداران نخستی آلوده بهHAV کار میکنند یا آنهایی که با HAV در آزمایشگاه سرو کار دارند . طبی : افرادی که دچار بیماری کبدی مزمن هستند و افرادی که عوامل انعقادی تغلیظ شده دریافت میکنند . سایر موارد : افرادی که به کشورهای که در آنها هپاتیت A اندمیک بالا یا متوسط است سفر میکنند یا در آنها کار میکنند (فهرستی از این کشورها در سایت (http:www,cdc.gov/travel/contentdisease.apx در دسترس میباشد. افراد واکسینه نشده که انتظار تماس فردی نزدیک (مانند هم خانه بودن یا پرستار بچه بودن ) با فرزند خوانده های بین المللی طی اولین 60 روز بعد از ورود به ایالات متحده ازک
واکسیناسیون آبله مرغان :
تمام بزرگسالان بدون شواهد ایمنی به آبله مرغان باید ۲ دوز واکسن تک آنتی ژنی آبله مرغان را در صورتی که قبلا واکسینه نشده باشند یا دوز دوم واکسن را اگر تنها یک دوز گرفته باشند ،دریافت دارند .
مگر آن که ممنوعیت طبی برای ان وجود داشته باشد ملاحظات خاصی باید برای انهایی که ۱_ تماس نزدیک با افراد پر خطر برای ابتلا به بیماری شدید مانند پرسنل مراقبت بهداشتی و تماس های خانوادگی افراد دچار اختلال ایمنی دارند .
۲_ از نظر مواجهه یا انتقال بیماری پر خطر هستند مانند معلمین ، کارمندان مراقب کودک ، ساکنین و پرسنل موسسات شامل مؤسسات اصلاح تربیت ، دانش آموزان کالج ، پرسنل نظامی ، نوجوانان ، و بزرگسالانی که با کودکان در یک خانه زندگی میکنند ، زنان غیر حامله در سن باروری و مسافرین بین المللی ،در نظر گرفته شوند.
شواهد ایمنی به آبله مرغان در بزرگسالان شامل ه
سیاه زخم استنشاقی: سیاه زخم استنشاقی که شدید ترین نوع بیماری در اثر باسیلوس آنتراسیس است در ۲۵سال اخیر در آمریکا گزارش نشده بود تا همین اواخر که از این ارگانیسم بعنوان یک عامل بیوتروریسم استفاده میشد بیماران با بدی حال عمومی ،تب ، سرفه ، تهوع ، تعریق بیش از حد و کوتاهی دامنه تنفس و سردرد مراجعه کردند. رینوره علامت غیر معمولی بود .تمام بیماران هنگام مراجعه دارای تصاویر غیر طبیعی در عکس ریه بودند . پهن شدن مدیاستن، انفیلتراسیون ریوی و پلورال افیوژن شایع ترین یافته ها را تشکیل میدادند . مننژیت هموراژیک در ۳۸٪ این بیماران دیده شده شانس زنده ماندن با شروع آنتی بیوتیک در دورهٔ اولیه بیماری و نیز استفاده از رژیمهای چند دارویی بیشتر شد. بدون درمان فوری با داروهای ضد میکروبی و رسیدگی های حمایتی ، سیاه زخم استنشاقی سریعا به طرف هیپوتانسیون ، سیانوز و مرگ پیش میرود .
مالاریای مغزی : اگر بیماری به تازگی به مناطق اندمیک مالاریا سفر کرده است و با بیماری تبدار و لتارژی بی حالی و یا سایر علائم عصب شناختی مراجعه کند باید فورا این بیماری را در نظر گرفت . مالاریای فولمینانت در اثر پلاسمودیوم فالسی پاروم بوجود می آید و با درجه حرارت بیش از ۴۰C (۱۰۴F هیپوتانسیون ،یرقان ،سندرم دیسترس تنفسی بالغین و خونریزی همراه است . برحسب تعریف ، هربیماری که در حین بیماری فولمینانت مالاریا دچار تغییرات روانی شده و یا مکررا تشنج کند دچار مالاریای مغزی است . در بالغین این بیماری غیر اختصاصی تب دار در عرض چند روز به سمت کوما پیش میرود . گاهی کوما در عرض چندین ساعت و مرگ در عرض ۲۴ ساعت روی میدهد .سفتی گردن و فوتوفوبی نادرند در معاینات بالینی ، انسفالوپاتی قرینه بطور معمول دیده میشود و در موارد پیشرفته اختلال نورون محرکه فوقانی به همراه وضعیت دکور تیکع و دسربره به